متن کامل غزل شمارهٔ ۴۶۰
- سُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ أُلاقی مِن نَواها ما أُلاقی
- الا ای ساروان منزل دوست إِلی رُکبانِکُم طالَ اشْتیاقی
- خِرَد در زندهرود انداز و می نوش به گلبانگ جوانان عراقی
- رَبیعُ العُمرِ فی مَرعیٰ حِماکُم حَماکَ اللّهُ یا عَهدَ التَّلاقی
- بیا ساقی بده رَطْل گرانم سَقاکَ اللّهُ مِن کَأسٍ دِهاقِ
- جوانی باز میآرد به یادم سماع چنگ و دست افشان ساقی
- می باقی بده تا مست و خوشدل به یاران برفَشانم عمر باقی
- درونم خون شد از نادیدن دوست أَلا تَعْساً لِأیّامِ الفِراقِ
- دُموعی بَعدَکُم لا تَحْقِروها فَکَم بحرٍ عَمیقٍ مِن سَواقِ
- دمی با نیکخواهان متفق باش غنیمت دان امور اتفاقی
- بساز ای مطرب خوشخوان خوشگو به شعر فارسی، صوت عراقی
- عروسی بس خوشی ای دختر رَز ولی گه گه سزاوار طلاقی
- مسیحای مجرد را برازد که با خورشید سازد هموُثاقی
- وصال دوستان روزی ما نیست بخوان حافظ غزلهای فراقی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولسُلَیمیٰ مُنذُ حَلَّت بِالْعراقِ
أُلاقی مِن نَواها ما أُلاقی
مقطع؛ بیت پایانیوصال دوستان روزی ما نیست
بخوان حافظ غزلهای فراقی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۴
- مصراع
- ۲۸
- واژه
- ۱۴۳
- واژه یکتا
- ۱۲۲
- نویسه بدون فاصله
- ۵۴۲
- بلندترین مصراع
- ۳۲ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چنگ (۱)، مطرب (۱)
ساقی (۲)
فراق (۱)، وصال (۱)
منزل (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- مطرب
- نوازنده یا خواننده مجلس.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۶۰ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
