متن کامل غزل شمارهٔ ۴۵۹
- زین خوش رقم که بر گل رخسار میکشی خط بر صحیفهٔ گل و گلزار میکشی
- اشک حرمنشین نهانخانهٔ مرا زان سوی هفتپرده به بازار میکشی
- کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف هر دم به قید سلسله در کار میکشی
- هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست از خلوتم به خانهٔ خمار میکشی
- گفتی سر تو بستهٔ فتراک ما شود سهل است اگر تو زحمت این بار میکشی
- با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم؟ وه زین کمان که بر من بیمار میکشی
- بازآ که چشم بد ز رخت دفع میکند ای تازه گل که دامن از این خار میکشی
- حافظ دگر چه میطلبی از نعیم دهر می میخوری و طرهٔ دلدار میکشی
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولزین خوش رقم که بر گل رخسار میکشی
خط بر صحیفهٔ گل و گلزار میکشی
مقطع؛ بیت پایانیحافظ دگر چه میطلبی از نعیم دهر
می میخوری و طرهٔ دلدار میکشی
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۳۵
- واژه یکتا
- ۸۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۳
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۳)، اشک (۱)
گل (۳)
باد (۱)، صبا (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- طره
- دسته موی آویخته بر پیشانی یا کنار چهره.
- خمار
- حالت پس از مستی یا نیاز به نوشیدن دوباره.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۵۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
