متن کامل غزل شمارهٔ ۲۱۵
- به کویِ میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟ که جوشِ شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود
- حدیثِ عشق که از حرف و صوت مُستَغنیست به نالهٔ دف و نی در خروش و ولوله بود
- مباحثی که در آن مجلسِ جنون میرفت وَرایِ مدرسه و قال و قیلِ مسأله بود
- دل از کرشمهٔ ساقی به شُکر بود ولی ز نامساعدیِ بختش اندکی گِلِه بود
- قیاس کردم و آن چشمِ جادوانهٔ مست هزار ساحر چون سامریش در گَله بود
- بگفتمش به لبم بوسهای حوالت کن به خنده گفت کِیات با من این معامله بود؟
- ز اخترم نظری سعد در رَه است که دوش میان ماه و رخِ یارِ من مُقابله بود
- دهانِ یار که درمانِ دردِ حافظ داشت فغان که وقتِ مُرُوَّت چه تنگ حوصله بود
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبه کویِ میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟
که جوشِ شاهد و ساقی و شمع و مشعله بود
مقطع؛ بیت پایانیدهانِ یار که درمانِ دردِ حافظ داشت
فغان که وقتِ مُرُوَّت چه تنگ حوصله بود
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۳۰
- واژه یکتا
- ۹۲
- نویسه بدون فاصله
- ۴۰۶
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
ساقی (۲)، میکده (۱)
عشق (۱)، یار (۲)
دف (۱)، نی (۱)
یا رب (۱)
سحر (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
- شاهد
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۱۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
