متن کامل غزل شمارهٔ ۲۱۴
- دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود
- چل سال رنج و غصّه کشیدیم و عاقبت تدبیرِ ما به دستِ شرابِ دوساله بود
- آن نافهٔ مراد که میخواستم ز بخت در چینِ زلفِ آن بتِ مشکین کُلاله بود
- از دست برده بود خمارِ غمم سحر دولت مساعد آمد و مِی در پیاله بود
- بر آستانِ میکده خون میخورم مدام روزیِّ ما ز خوانِ قَدَر این نَواله بود
- هر کو نکاشت مِهر و ز خوبی گُلی نچید در رهگذارِ باد نگهبانِ لاله بود
- بر طَرْفِ گلشنم گذر افتاد وقتِ صبح آن دَم که کارِ مرغِ سحر آه و ناله بود
- دیدیم شعرِ دلکش حافظ به مدحِ شاه یک بیت از این قصیده به از صد رساله بود
- آن شاهِ تندحمله که خورشیدِ شیرگیر پیشش به روزِ معرکه کمتر غزاله بود
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولدیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود
تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود
مقطع؛ بیت پایانیآن شاهِ تندحمله که خورشیدِ شیرگیر
پیشش به روزِ معرکه کمتر غزاله بود
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۰
- واژه یکتا
- ۹۶
- نویسه بدون فاصله
- ۴۵۳
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبح (۱)، سحر (۲)
شراب (۱)، میکده (۱)
شاه (۲)
باد (۱)
لاله (۱)
واژهنامه همین غزل
- نافه
- کیسه کوچک مشک آهوی ختن؛ کنایه واژهایِ رایج برای بوی خوش.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
- خمار
- حالت پس از مستی یا نیاز به نوشیدن دوباره.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۱۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
