متن کامل غزل شمارهٔ ۳۸۵
- یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان
- دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنواز یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان
- ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسند یارِ مهروی مرا نیز به من باز رسان
- دیدهها در طلبِ لعلِ یَمانی خون شد یا رب آن کوکبِ رخشان به یَمَن باز رسان
- برو ای طایرِ میمونِ همایون آثار پیش عنقا سخنِ زاغ و زَغَن باز رسان
- سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات بشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان
- آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولیا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان
وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان
مقطع؛ بیت پایانیآن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب
به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۷
- واژه یکتا
- ۷۶
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۰
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
یا رب (۳)
دیده (۲)
چمن (۱)، سرو (۱)
منزل (۱)
یار (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۸۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
