متن کامل غزل شمارهٔ ۳۸۴
- میسوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان هجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان
- مَه جلوه مینماید بر سبز خِنگِ گَردون تا او به سر درآید، بر رَخش پا بگردان
- مَرغول را بَرافشان یعنی به رَغمِ سنبل گِردِ چمن بُخوری همچون صبا بگردان
- یغمایِ عقل و دین را بیرون خرام سرمست در سر کلاه بِشکن در بَر قَبا بگردان
- ای نورِ چشمِ مستان در عینِ انتظارم چنگِ حزین و جامی بِنواز یا بگردان
- دوران همینویسد بر عارضش خطی خوش یا رب نوشتهٔ بد از یارِ ما بگردان
- حافظ ز خوبرویان بختت جز این قَدَر نیست گر نیستت رضایی حُکمِ قضا بگردان
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولمیسوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان
هجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان
مقطع؛ بیت پایانیحافظ ز خوبرویان بختت جز این قَدَر نیست
گر نیستت رضایی حُکمِ قضا بگردان
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۰۵
- واژه یکتا
- ۸۲
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۳
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
یا رب (۲)
چنگ (۱)
صبا (۱)
هجران (۱)
یار (۱)
چشم (۱)
چمن (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۸۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
