متن کامل غزل شمارهٔ ۳۸۳
- چندان که گفتم غم با طبیبان درمان نکردند مسکین غریبان
- آن گل که هر دم در دست بادیست گو شرم بادش از عندلیبان
- یا رب امان ده تا بازبیند چشم محبان روی حبیبان
- درج محبت بر مهر خود نیست یا رب مبادا کام رقیبان
- ای منعم آخر بر خوان جودت تا چند باشیم از بی نصیبان
- حافظ نگشتی شیدای گیتی گر میشنیدی پند ادیبان
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچندان که گفتم غم با طبیبان
درمان نکردند مسکین غریبان
مقطع؛ بیت پایانیحافظ نگشتی شیدای گیتی
گر میشنیدی پند ادیبان
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۶
- مصراع
- ۱۲
- واژه
- ۶۵
- واژه یکتا
- ۵۹
- نویسه بدون فاصله
- ۲۳۱
- بلندترین مصراع
- ۲۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
یا رب (۲)
چشم (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۸۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
