متن کامل غزل شمارهٔ ۳۸۶
- خدا را کم نشین با خرقه پوشان رخ از رندان بیسامان مپوشان
- در این خرقه بسی آلودگی هست خوشا وقت قبای می فروشان
- در این صوفیوشان دَردی ندیدم که صافی باد عیش دُردنوشان
- تو نازکطبعی و طاقت نیاری گرانیهای مشتی دلقپوشان
- چو مستم کردهای مستور منشین چو نوشم دادهای زهرم منوشان
- بیا وز غَبْن این سالوسیان بین صُراحی خوندل و بربط خروشان
- ز دلگرمی حافظ بر حذر باش که دارد سینهای چون دیگ جوشان
حرکت در دیوان
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولخدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بیسامان مپوشان
مقطع؛ بیت پایانیز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینهای چون دیگ جوشان
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۸۳
- واژه یکتا
- ۷۳
- نویسه بدون فاصله
- ۲۹۵
- بلندترین مصراع
- ۲۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
خرقه (۲)، صوفی (۱)
باد (۱)
خدا (۱)
واژهنامه همین غزل
- خرقه (۲ بار)
- جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
- دلق
- جامه وصلهدار درویشان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۸۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.