لیست کامل خودروهای وارداتی به ایران + قیمت و مشخصات

یکی از نکات بسیار مهم که خریداران در لیست خودروهای وارداتی جدید باید به آن توجه کنند، محل تولید یا مونتاژ این خودروها است. بسیاری از برندهای معتبر جهانی مانند تویوتا، هوندا و نیسان، محصولات خود را از طریق جوینت‌ونچرهای مستقر در خاک چین به ایران ارسال می‌کنند.

برای مثال، تویوتا لوین محصول همکاری تویوتا با شرکت GAC و تویوتا کرولا ۱.۲ لیتری محصول همکاری با شرکت FAW است.

این موضوع به معنای کاهش کیفیت برند اصلی نیست، بلکه به دلیل زیرساخت‌های عظیم تولیدی در چین و سهولت در لجستیک و انتقال ارز، واردکنندگان ایرانی ترغیب شده‌اند تا نسخه‌های تولید شده در این کشور را سفارش دهند.

این خودروها دقیقاً بر اساس استانداردهای جهانی برند مادر تولید می‌شوند، اما ممکن است در برخی جزئیات تزیینات داخلی یا آپشن‌ها با نسخه‌های سفارش کشورهای حوزه خلیج فارس تفاوت‌هایی داشته باشند.

علاوه بر برندهای ژاپنی، برخی مدل‌های اروپایی مانند فولکس‌واگن ID.4 نیز از خطوط تولید مستقر در چین تامین شده‌اند. خریداران باید بدانند که قطعات یدکی این خودروها نیز عمدتاً از زنجیره تامین همان کشور مبدأ وارد خواهد شد.

این مسئله در آینده می‌تواند دسترسی به قطعات را تسهیل کند، زیرا حجم تولید در این سایت‌ها بسیار بالا است.

در تحلیل نهایی، اگرچه نام چین در کنار این برندها دیده می‌شود، اما مهندسی و نظارت کیفی کاملاً تحت کنترل شرکت‌های اصلی (ژاپنی یا آلمانی) قرار دارد.

بنابراین، لیست خودروهای وارداتی فعلی ترکیبی از اصالت برند و بهینه‌سازی هزینه‌های تولید در مقیاس جهانی است که باعث شده قیمت نهایی برای مصرف‌کننده ایرانی در محدوده رقابتی‌تری باقی بماند.

نکته کلیدی برای متقاضیان این است که پیش از انتخاب، حتماً کاتالوگ رسمی شرکت واردکننده را مطالعه کنند تا از جزئیات دقیق فنی و رفاهی نسخه مونتاژی مطلع شوند. تفاوت در سیستم‌های مالتی‌مدیا یا پوشش صندلی‌ها از جمله مواردی است که معمولاً در نسخه‌های تولیدی سایت‌های مختلف دیده می‌شود.

یکی از بزرگترین دغدغه‌های خریداران در لیست خودروهای وارداتی، وضعیت گارانتی و خدمات پس از فروش است. طبق قانون جدید، تمامی شرکت‌های واردکننده موظف هستند شبکه خدماتی استانداردی را برای محصولات خود ایجاد کنند.

با این حال، تفاوت زیادی میان شرکت‌های باسابقه و شرکت‌های نوپا در این زمینه وجود دارد که خریدار باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشد.

برخی شرکت‌ها مانند معین‌خودرو، کوشا‌خودرو یا ماموت‌خودرو، از زیرساخت‌های تعمیرگاهی مناسبی برخوردارند، اما برخی دیگر از واردکنندگان که به تازگی وارد این عرصه شده‌اند، ممکن است در تامین قطعات بدنه و قطعات مصرفی خاص با چالش مواجه شوند.

این موضوع به ویژه برای مدل‌های خاصی مانند سوزوکی جیمنی یا نیسان سلفی که پیچیدگی‌های فنی بیشتری دارند، اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.

طبق آیین‌نامه اجرایی، خودروهای وارداتی باید حداقل ۵ سال یا ۱۵۰ هزار کیلومتر گارانتی داشته باشند. اما سوال اصلی اینجاست که در صورت بروز نقص فنی در سیستم‌های الکترونیکی پیشرفته یا موتورهای توربو GDI، آیا تکنسین‌های داخلی آموزش‌های لازم را دیده‌اند؟

بسیاری از شرکت‌ها در حال حاضر در حال تجهیز تعمیرگاه‌های مرکزی خود به دستگاه‌های دیاگ تخصصی و ابزارهای مخصوص هستند.

توصیه می‌شود قبل از نهایی کردن انتخاب خود از لیست خودروهای وارداتی، حتماً از وضعیت پراکندگی نمایندگی‌های آن برند در سطح کشور مطلع شوید. خرید خودرویی که تنها در تهران دارای مرکز خدمات است، برای ساکنین سایر استان‌ها می‌تواند به یک کابوس تبدیل شود.

همچنین، تامین قطعاتی مانند چراغ‌ها، سپرها و قطعات سیستم تعلیق در تصادفات احتمالی، از جمله مواردی است که در سال‌های اول واردات همواره با تاخیر مواجه بوده است.

در نهایت، خریداران باید بدانند که هزینه سرویس‌های دوره‌ای این خودروها به دلیل استفاده از روغن‌ها و فیلترهای استاندارد و اصلی، به مراتب بالاتر از خودروهای داخلی یا مونتاژی قدیمی است.

شفافیت در هزینه‌های خدمات و در دسترس بودن قطعات، فاکتوری است که ارزش خرید یک مدل را در بازار دست‌دوم نیز تعیین خواهد کرد.

موضوع واردات خودروهای کارکرده (زیر ۵ سال ساخت) یکی از داغ‌ترین مباحث در کنار لیست خودروهای وارداتی صفر کیلومتر است. این طرح که با هدف تنظیم بازار و کاهش قیمت‌ها تصویب شده، به افراد حقیقی اجازه می‌دهد تحت شرایط خاصی اقدام به واردات خودرو کنند.

اما پیچیدگی‌های عملیاتی این طرح باعث شده تا بسیاری از متقاضیان در بلاتکلیفی باقی بمانند.

مهم‌ترین شرط در این آیین‌نامه، تایید منشأ ارز توسط بانک مرکزی است. متقاضی باید ثابت کند که ارز مورد نیاز برای خرید خودرو از منابع خارجی یا ارزهای دارای شناسنامه تامین شده است. این بند قانونی به تنهایی سد بزرگی برای بسیاری از خریداران عادی ایجاد کرده است.

علاوه بر این، خودروی وارداتی باید استانداردهای سازمان ملی استاندارد و سازمان محیط زیست را پاس کند.

در لیست خودروهای کارکرده احتمالی، برندهایی مانند تویوتا، لکسوس، بنز و بی‌ام‌و که در کشورهای همسایه به وفور یافت می‌شوند، بیشترین تقاضا را دارند.

اما هزینه‌های گمرکی و سود بازرگانی برای این خودروها به گونه‌ای تنظیم شده که قیمت تمام شده آن‌ها در ایران، تفاوت فاحشی با قیمت‌های جهانی دارد. در واقع، تعرفه‌ها بر اساس ارزش نو خودرو محاسبه می‌شوند که این موضوع جذابیت قیمتی را کاهش می‌دهد.

یکی دیگر از چالش‌ها، بحث سلامت فنی خودروهای کارکرده است. برخلاف خودروهای صفر کیلومتر که توسط شرکت‌های رسمی وارد می‌شوند، در واردات انفرادی، مسئولیت کامل سلامت فنی و بدنه بر عهده خریدار است.

نبود گارانتی رسمی برای این خودروها در ایران، ریسک خرید را به شدت افزایش می‌دهد و خریدار باید هزینه‌های احتمالی تعمیرات سنگین را از همان ابتدا در نظر بگیرد.

با وجود تمامی این چالش‌ها، ورود خودروهای کارکرده باکیفیت می‌تواند تنوع بی‌نظیری به بازار بدهد. مدل‌هایی که به دلیل سقف قیمتی ۲۰ هزار دلاری امکان ورود به صورت صفر کیلومتر را ندارند، در نسخه کارکرده می‌توانند وارد کشور شوند.

این موضوع می‌تواند رقابت را در سگمنت خودروهای لوکس و نیمه‌لوکس افزایش داده و حباب قیمتی مدل‌های قدیمی موجود در بازار ایران را بشکند.

بسیاری از متقاضیان با دیدن قیمت دلاری خودروها در بازارهای جهانی، انتظار قیمت‌های پایین‌تری را در لیست خودروهای وارداتی دارند.

اما واقعیت این است که قیمت نهایی در ایران شامل لایه‌های متعددی از تعرفه‌ها، مالیات‌ها و عوارض است که گاهی قیمت را تا ۱۰۰ درصد یا بیشتر نسبت به قیمت کارخانه افزایش می‌دهد. شناخت این هزینه‌ها برای درک علت تفاوت قیمت علی‌الحساب و قطعی ضروری است.

اولین لایه، سود بازرگانی است که بسته به حجم موتور و نوع سوخت (بنزینی، هیبرید یا برقی) متغیر است. خودروهای برقی کمترین تعرفه (حدود ۱ تا ۱۱ درصد) و خودروهای بنزینی با حجم موتور بالا بیشترین تعرفه را دارند.

علاوه بر این، ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده، ۱ درصد مالیات نقل و انتقال و عوارض شماره‌گذاری نیز به مبلغ پایه اضافه می‌شود.

هزینه‌های دیگری مانند عوارض هلال احمر، هزینه اسقاط خودروهای فرسوده و هزینه‌های انبارداری و تخلیه در گمرک نیز بر عهده خریدار است. هزینه اسقاط یکی از موارد متغیر است که بسته به تعداد گواهی اسقاط مورد نیاز برای هر خودرو، می‌تواند چندین ده میلیون تومان به قیمت نهایی بیفزاید.

این مبالغ معمولاً در زمان ترخیص و صدور فاکتور نهایی توسط شرکت واردکننده محاسبه و دریافت می‌گردد.

همچنین، سود قانونی شرکت واردکننده که توسط سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان تعیین می‌شود (معمولاً حدود ۱۵ درصد)، به مجموع هزینه‌های خرید و ترخیص اضافه می‌گردد.

به همین دلیل است که یک خودروی ۱۵ هزار دلاری که در بازار جهانی حدود ۷۵۰ میلیون تومان ارزش دارد، در سامانه یکپارچه با قیمتی بیش از ۱.۵ میلیارد تومان به دست مصرف‌کننده می‌رسد.

شفافیت در محاسبه این هزینه‌ها در سال ۱۴۰۳ نسبت به دوره‌های قبل بیشتر شده است، اما نوسانات نرخ ارز (حواله تالار دوم مرکز مبادله) همچنان بزرگترین متغیر در تعیین قیمت نهایی است.

خریداران باید توجه داشته باشند که قیمت اعلامی در زمان ثبت‌نام، تنها قیمت علی‌الحساب بوده و مابه‌التفاوت هزینه‌های گمرکی در زمان تحویل تسویه خواهد شد.

یکی از گلایه‌های رایج خریداران پس از مشاهده لیست خودروهای وارداتی، کمبود برخی امکانات رفاهی در مدل‌های برندهای معتبر است. برای مثال، ممکن است یک هیوندای النترا یا تویوتا کرولا وارداتی فاقد صندلی برقی، سانروف یا رادارهای پیشرفته باشد.

دلیل اصلی این موضوع، سقف قیمتی ۲۰ هزار دلاری (و در مقاطعی کمتر) است که توسط وزارت صمت برای واردات تعیین شده است.

واردکنندگان برای اینکه بتوانند خودروهای برندهای مطرح را در محدوده قیمتی مجاز وارد کنند، ناچار به سفارش نسخه‌های پایه یا نیمه‌فول (Low Option) هستند.

در واقع، اولویت بر واردات خودروهایی با کیفیت فنی بالا و برند معتبر بوده است تا اینکه خودروهایی با آپشن‌های رنگارنگ اما کیفیت پایین‌تر وارد شوند. این یک استراتژی برای حفظ تعادل میان قیمت و اعتبار برند در بازار ایران است.

البته در لیست‌های جدید، نسخه‌هایی با آپشن‌های بهتر نیز دیده می‌شود. به عنوان مثال، برخی مدل‌های چینی تحت برندهای معتبر یا خودروهای برقی که از تعرفه پایین‌تری برخوردارند، امکانات رفاهی بیشتری مانند دوربین ۳۶۰ درجه، کروز کنترل هوشمند و سقف پانوراما را ارائه می‌دهند.

خریداران باید قبل از واریز وجه، لیست دقیق تجهیزات (Spec Sheet) را با کد شناسایی خودرو تطبیق دهند.

نکته دیگر، بحث استانداردهای اجباری ۸۵گانه ایران است. تمامی خودروهای وارداتی، حتی در نسخه‌های پایه، باید امکاناتی مانند سیستم کنترل پایداری (ESC)، سنسور پایش فشار باد تایرها (TPMS) و چراغ روشنایی روز (Daylight) را داشته باشند.

بنابراین، خودروهای وارداتی از نظر ایمنی در سطح استانداردی قرار دارند، حتی اگر از نظر امکانات رفاهی نسبت به رقبای چینی مونتاژی ضعیف‌تر به نظر برسند.

در نهایت، خریدار باید بین «برند و دوام فنی» و «آپشن‌های رفاهی فراوان» یکی را انتخاب کند.

خودروهای ژاپنی و کره‌ای وارداتی حتی در نسخه‌های ساده، به دلیل استهلاک پایین و کیفیت ساخت بالا، ارزش خرید خود را در بلندمدت حفظ می‌کنند، در حالی که ممکن است کمبود برخی آپشن‌ها در استفاده روزمره برای برخی کاربران ملموس باشد.

با عرضه اولین پارت‌های خودروهای وارداتی، بازار خرید و فروش این خودروها در فضای خارج از سامانه یکپارچه شکل گرفته است. اختلاف قیمت میان قیمت مصوب شورای رقابت و قیمت بازار آزاد، جذابیت زیادی برای دلالان و حتی مصرف‌کنندگان واقعی ایجاد کرده است.

اما قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای جلوگیری از سوداگری در این بخش وضع شده است که آگاهی از آن‌ها الزامی است.

طبق مصوبات فعلی، انتقال امتیاز یا همان «حواله» خودروهای وارداتی در بسیاری از طرح‌ها ممنوع اعلام شده است.

در واقع، سند خودروهای وارداتی به مدت یک سال در رهن شرکت باقی نمی‌ماند، اما محدودیت‌های مالیاتی سنگینی برای کسانی که بلافاصله پس از تحویل اقدام به فروش کنند، در نظر گرفته شده است.

مالیات بر عایدی سرمایه یکی از ابزارهایی است که دولت برای کنترل این بازار به کار می‌گیرد.

در بازار آزاد، قیمت خودروهایی مانند سوزوکی جیمنی یا تویوتا کرولا به دلیل عرضه محدود، بسیار بالاتر از قیمت سامانه است. این موضوع باعث شده تا پدیده‌ای به نام «فروش کد ملی» یا «اجاره حساب وکالتی» شکل بگیرد که خطرات حقوقی بسیار زیادی برای هر دو طرف معامله دارد.

هرگونه معامله خارج از چارچوب قانونی سامانه، می‌تواند منجر به ابطال نوبت و از دست رفتن سرمایه شود.

برای خریدارانی که قصد دارند از بازار آزاد اقدام به خرید خودروی وارداتی کنند، بررسی دقیق مدارک گمرکی و اطمینان از ترخیص قطعی خودرو ضروری است. همچنین باید توجه داشت که گارانتی خودرو معمولاً به مالک اول منتقل می‌شود، مگر اینکه مراحل قانونی انتقال در شرکت واردکننده ثبت شود.

نوسانات بازار ارز مستقیماً بر قیمت‌های بازار آزاد تاثیر می‌گذارد و ریسک سرمایه‌گذاری را بالا می‌برد.

پیش‌بینی می‌شود با افزایش حجم واردات و استمرار عرضه‌ها در سامانه یکپارچه، حباب قیمت در بازار آزاد به تدریج کوچک‌تر شود. بنابراین، خرید از بازار آزاد در زمان اوج هیجانات قیمتی توصیه نمی‌شود.

خریداران واقعی بهتر است با صبوری و از طریق مراحل قانونی سامانه اقدام کنند تا از مزیت قیمت مصوب و امنیت معاملاتی بهره‌مند شوند.