متن کامل غزل شمارهٔ ۳۵۴
- به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم بیا کز چَشمِ بیمارت هزاران دَرد برچینم
- الا ای همنشینِ دل که یارانت بِرَفت از یاد مرا روزی مباد آن دَم که بی یادِ تو بنشینم
- جهان پیر است و بیبنیاد از این فرهادکُش فریاد که کرد افسون و نیرنگش ملول از جانِ شیرینم
- ز تابِ آتش دوری، شدم غرقِ عرق چون گُل بیار ای بادِ شبگیری نسیمی زان عرقچینم
- جهانِ فانی و باقی فدایِ شاهد و ساقی که سلطانیِّ عالَم را طُفیلِ عشق میبینم
- اگر بر جایِ من غیری گزیند دوست، حاکم اوست حرامم باد اگر من جان به جایِ دوست بُگزینم
- صَباحَ الخیر زد بلبل، کجایی ساقیا؟ برخیز که غوغا میکند در سر خیالِ خوابِ دوشینم
- شبِ رحلت هم از بستر رَوَم در قصرِ حورُالعین اگر در وقتِ جان دادن تو باشی شمعِ بالینم
- حدیثِ آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد همانا بیغلط باشد، که حافظ داد تلقینم
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبه مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم
بیا کز چَشمِ بیمارت هزاران دَرد برچینم
مقطع؛ بیت پایانیحدیثِ آرزومندی که در این نامه ثبت افتاد
همانا بیغلط باشد، که حافظ داد تلقینم
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۵۳
- واژه یکتا
- ۱۱۹
- نویسه بدون فاصله
- ۵۳۵
- بلندترین مصراع
- ۴۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۲)
چشم (۱)، مژگان (۱)
گل (۱)، بلبل (۱)
ساقی (۱)
دوری (۱)
شب (۱)
عشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- شاهد
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۵۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
