متن کامل غزل شمارهٔ ۳۰۶
- اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول رَسَد به دولتِ وصلِ تو کارِ من به اصول
- قرار برده ز من آن دو نرگسِ رَعنا فَراغ برده ز من آن دو جادویِ مَکحول
- چو بر درِ تو منِ بینوایِ بی زر و زور به هیچ باب ندارم رَهِ خروج و دُخول
- کجا رَوَم چه کنم چاره از کجا جویم؟ که گَشتهام ز غم و جورِ روزگار مَلول
- منِ شکستهٔ بدحال زندگی یابم در آن زمان که به تیغِ غَمَت شَوَم مَقتول
- خرابتر ز دلِ من غمِ تو جای نیافت که ساخت در دلِ تنگم قرارگاهِ نزول
- دل از جواهرِ مِهرت چو صیقلی دارد بُوَد ز زنگِ حوادث هر آینه مَصقول
- چه جرم کردهام؟ ای جان و دل، به حضرتِ تو که طاعتِ منِ بیدل نمیشود مَقبول
- به دَردِ عشق بساز و خموش کن حافظ رموزِ عشق مَکُن فاش پیشِ اهلِ عقول
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولاگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول
رَسَد به دولتِ وصلِ تو کارِ من به اصول
مقطع؛ بیت پایانیبه دَردِ عشق بساز و خموش کن حافظ
رموزِ عشق مَکُن فاش پیشِ اهلِ عقول
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۹
- واژه یکتا
- ۱۰۴
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۳
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
عشق (۲)
وصل (۱)
نرگس (۱)
واژهنامه همین غزل
- کوی
- محله، گذر یا جایگاه اقامت.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۰۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
