متن کامل غزل شمارهٔ ۲۶۵
- برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز بر امید جامِ لعلت دُردیآشامم هنوز
- روز اول رفت دینم در سرِ زلفین تو تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز
- ساقیا یک جرعهای زان آبِ آتشگون که من در میانِ پُختگانِ عشقِ او خامم هنوز
- از خطا گفتم شبی زلفِ تو را مُشکِ خُتَن میزند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز
- پرتوِ رویِ تو تا در خلوتم دید آفتاب میرود چون سایه هر دَم، بر در و بامم هنوز
- نام من رفتهست روزی بر لبِ جانان به سَهو اهلِ دل را بویِ جان میآید از نامم هنوز
- در ازل دادهست ما را ساقیِ لعلِ لبت جرعهٔ جامی که من مَدهوشِ آن جامم هنوز
- ای که گفتی جان بده تا باشَدَت آرامِ جان جان به غمهایش سپردم، نیست آرامم هنوز
- در قلم آورد حافظ قصهٔ لَعلِ لَبَش آب حیوان میرود هر دَم ز اقلامم هنوز
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولبرنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز
بر امید جامِ لعلت دُردیآشامم هنوز
مقطع؛ بیت پایانیدر قلم آورد حافظ قصهٔ لَعلِ لَبَش
آب حیوان میرود هر دَم ز اقلامم هنوز
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۵۴
- واژه یکتا
- ۱۰۷
- نویسه بدون فاصله
- ۴۸۴
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
ساقی (۱)، جام (۱)
عشق (۱)، جانان (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۶۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
