متن کامل غزل شمارهٔ ۷۲
- راهیست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست آنجا جُز آنکه جان بِسِپارَنْد، چارِه نیست
- هر گَه که دِل به عِشْق دِهی، خوش دَمی بُوَد در کارِ خِیْر، حاجَتِ هیچ اِسْتِخاره نیست
- ما را زِ مَنْعِ عَقْل مَتَرْسان و مِی بیار! کآن شِحْنِه در وِلایَتِ ما، هیچ کارِه نیست
- اَز چَشْمِ خود بِپُرس که ما را که میکُشَد؟ جانا، گُناهِ طالِع و جُرْمِ سِتارِه نیست
- او را به چَشْمِ پاک، تَوان دید چون هِلال هَر دیده، جایِ جِلْوِهٔ آن ماهپارِه نیست
- فُرْصَت شِمُر طَریقِهٔ رِنْدی که این نِشان چون راهِ گَنْج، بَر هَمِهکَس، آشْکارِه نیست
- نَگْرِفْت در تو، گِرْیِهٔ «حافِظ»، به هیچ رو حِیْرانِ آن دِلَم که کَم از سَنْگِ خارِه نیست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولراهیست راهِ عِشْق که هیچَش کِنارِه نیست
آنجا جُز آنکه جان بِسِپارَنْد، چارِه نیست
مقطع؛ بیت پایانینَگْرِفْت در تو، گِرْیِهٔ «حافِظ»، به هیچ رو
حِیْرانِ آن دِلَم که کَم از سَنْگِ خارِه نیست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۷
- واژه یکتا
- ۸۳
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۱
- بلندترین مصراع
- ۴۵ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۲)، دیده (۱)
راه (۲)
عشق (۲)
حاجت (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۷۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
