متن کامل غزل شمارهٔ ۴۲۹
- ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟
- بگذر ز کبر و ناز که دیدهست روزگار چینِ قبای قیصر و طرْفِ کلاهِ کی
- هشیار شو که مرغِ چمن مست گشت، هان بیدار شو که خوابِ عدم در پی است، هی
- خوشنازکانه میچمی ای شاخ نوبهار! کآشفتگی مبادت از آشوبِ بادِ دی
- بر مِهرِ چرخ و شیوهٔ او اعتماد نیست ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکرِ وی
- فردا شرابِ کوثر و حور از برای ماست و امروز نیز ساقیِ مهروی و جام می
- بادِ صبا ز عهدِ صبی یاد میدهد جاندارویی که غم ببرد درده ای صبی!
- حشمت مبین و سلطنتِ گل، که بسپرد فراشِ باد هر ورقش را به زیر پی
- درده به یاد حاتمِ طی جام یک منی تا نامهٔ سیاه بخیلان کنیم طی
- زآن می که داد حُسن و لطافت به ارغوان بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی
- مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان استاده است سرو و کمر بسته است نی
- حافظ حدیثِ سحرفریبِ خوشت رسید تا حدِ مصر و چین و به اطرافِ روم و ری
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می
طامات تا به چند و خرافات تا به کی؟
مقطع؛ بیت پایانیحافظ حدیثِ سحرفریبِ خوشت رسید
تا حدِ مصر و چین و به اطرافِ روم و ری
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۲
- مصراع
- ۲۴
- واژه
- ۱۹۴
- واژه یکتا
- ۱۳۵
- نویسه بدون فاصله
- ۵۸۲
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
شراب (۱)، ساقی (۲)، جام (۲)
گل (۱)، باغ (۱)، چمن (۱)، سرو (۱)، لاله (۱)
باد (۳)، صبا (۱)
نی (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۲۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
