متن کامل غزل شمارهٔ ۳۱
- آن شبِ قدری که گویند اهلِ خلوت امشب است یا رب این تأثیرِ دولت در کدامین کوکب است؟
- تا به گیسویِ تو دستِ ناسزایان کم رسد هر دلی از حلقهای در ذکرِ یارب یارب است
- کشته چاه زنخدان توام کز هر طرف صد هزارش گردنِ جان زیرِ طوقِ غَبغَب است
- شهسوارِ من که مه آیینه دارِ روی اوست تاجِ خورشیدِ بلندش خاکِ نعلِ مَرکَب است
- عکسِ خِوی بر عارضَش بین کآفتابِ گرم رو در هوایِ آن عَرَق تا هست هر روزش تب است
- من نخواهم کرد تَرکِ لعلِ یار و جام می زاهدان معذور داریدم که اینَم مذهب است
- اندر آن ساعت که بر پشتِ صبا بندند زین با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است
- آن که ناوَک بر دلِ من زیرِ چشمی میزند قوتِ جانِ حافظش در خندهٔ زیر لب است
- آبِ حیوانش ز منقارِ بلاغت میچکد زاغِ کِلکِ من بنامیزد چه عالی مشرب است
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولآن شبِ قدری که گویند اهلِ خلوت امشب است
یا رب این تأثیرِ دولت در کدامین کوکب است؟
مقطع؛ بیت پایانیآبِ حیوانش ز منقارِ بلاغت میچکد
زاغِ کِلکِ من بنامیزد چه عالی مشرب است
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۵۱
- واژه یکتا
- ۱۱۵
- نویسه بدون فاصله
- ۴۹۳
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبا (۱)
جام (۱)
یا رب (۱)
تاج (۱)
شب (۱)
یار (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- زنخدان
- چانه؛ چاه زنخدان یعنی فرورفتگی چانه.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۱ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
