متن کامل غزل شمارهٔ ۲۵
- شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست
- اساسِ توبه که در محکمی چو سنگ نُمود ببین که جامِ زُجاجی چه طُرفهاش بشکست
- بیار باده که در بارگاهِ استغنا چه پاسبان و چه سلطان، چه هوشیار و چه مست
- از این رِباط دو در، چون ضرورت است رَحیل رِواق و طاقِ معیشت، چه سربلند و چه پست
- مقام عیش میسر نمیشود بیرنج بلی به حکمِ بلا بستهاند عهدِ الست
- به هست و نیست مَرنجان ضمیر و خوش میباش که نیستیست سرانجامِ هر کمال که هست
- شکوهِ آصِفی و اسبِ باد و منطقِ طیر به باد رفت و از او خواجه هیچ طَرف نبست
- به بال و پَر مرو از ره که تیرِ پرتابی هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست
- زبانِ کِلکِ تو حافظ چه شُکرِ آن گوید که گفتهٔ سخنت میبرند دست به دست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولشکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست
صَلایِ سرخوشی، ای صوفیانِ باده پرست
مقطع؛ بیت پایانیزبانِ کِلکِ تو حافظ چه شُکرِ آن گوید
که گفتهٔ سخنت میبرند دست به دست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۸
- واژه یکتا
- ۱۱۰
- نویسه بدون فاصله
- ۴۶۴
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۲)، جام (۱)
باد (۲)
گل (۱)، بلبل (۱)
سلطان (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
