متن کامل غزل شمارهٔ ۲۴۹
- ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار بِبَر اندوهِ دل و مژدهٔ دلدار بیار
- نکتهای روحفَزا از دهنِ دوست بگو نامهای خوش خبر از عالَمِ اسرار بیار
- تا مُعَطَّر کُنَم از لطفِ نسیمِ تو مَشام شَمِّهای از نَفَحاتِ نفسِ یار بیار
- به وفایِ تو که خاکِ رَهِ آن یارِ عزیز بیغباری که پدید آید از اغیار بیار
- گَردی از رهگذرِ دوست به کوریِ رقیب بهرِ آسایش این دیدهٔ خونبار بیار
- خامی و سادهدلی شیوهٔ جانبازان نیست خبری از بَرِ آن دلبر عیّار بیار
- شُکر آن را که تو در عِشرتی ای مرغِ چمن به اسیرانِ قفس مژدهٔ گلزار بیار
- کامِ جان تلخ شد از صبر که کردم بیدوست عشوهای زان لبِ شیرین شِکربار بیار
- روزگاریست که دل چهرهٔ مقصود ندید ساقیا آن قدحِ آینهکردار بیار
- دلقِ حافظ به چه ارزد؟ به مِیاش رنگین کن وان گَهاش مست و خراب از سَرِ بازار بیار
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار
بِبَر اندوهِ دل و مژدهٔ دلدار بیار
مقطع؛ بیت پایانیدلقِ حافظ به چه ارزد؟ به مِیاش رنگین کن
وان گَهاش مست و خراب از سَرِ بازار بیار
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۶۰
- واژه یکتا
- ۱۰۷
- نویسه بدون فاصله
- ۵۰۵
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
یار (۳)
صبا (۱)، نسیم (۱)
گل (۱)، چمن (۱)
دیده (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- رقیب
- نگهبان یا مدعیِ دیگر در زبان غزل.
- دلق
- جامه وصلهدار درویشان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۴۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
