متن کامل غزل شمارهٔ ۱۶۷
- ستارهای بدرخشید و ماهِ مجلس شد دل رمیدهٔ ما را رفیق و مونس شد
- نگارِ من که به مکتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسألهآموزِ صد مُدَرِّس شد
- به بویِ او دلِ بیمارِ عاشقان چو صبا فدایِ عارضِ نسرین و چشمِ نرگس شد
- به صدرِ مَصطَبهام مینِشانَد اکنون دوست گدایِ شهر نِگَه کُن که میرِ مجلس شد
- خیالِ آبِ خِضِر بست و جامِ اسکندر به جرعهنوشیِ سلطان ابوالفَوارِس شد
- طربسرایِ محبت کنون شود مَعمور که طاقِ اَبرویِ یارِ مَنَش مهندس شد
- لب از تَرَشُّحِ مِی پاک کن برایِ خدا که خاطرم به هزاران گُنَه مُوَسوِس شد
- کرشمهٔ تو شرابی به عاشقان پیمود که عِلم بیخبر افتاد و عقل بیحس شد
- چو زر عزیزِ وجود است نظمِ من، آری قبولِ دولتیان کیمیایِ این مس شد
- ز راهِ میکده یاران عِنان بگردانید چرا که حافظ از این راه رفت و مفلس شد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولستارهای بدرخشید و ماهِ مجلس شد
دل رمیدهٔ ما را رفیق و مونس شد
مقطع؛ بیت پایانیز راهِ میکده یاران عِنان بگردانید
چرا که حافظ از این راه رفت و مفلس شد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۴۹
- واژه یکتا
- ۱۱۱
- نویسه بدون فاصله
- ۴۸۶
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
جام (۱)، میکده (۱)
راه (۲)
صبا (۱)
خدا (۱)
سلطان (۱)
یار (۱)
چشم (۱)
نرگس (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- میکده
- هممعنای میخانه در زبان شعر.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۶۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
