متن کامل غزل شمارهٔ ۱۶۶
- روزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شد زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
- آن همه ناز و تَنَعُّم که خزان میفرمود عاقبت در قدمِ بادِ بهار آخر شد
- شُکرِ ایزد که به اقبالِ کُلَه گوشهٔ گُل نَخوَتِ بادِ دی و شوکتِ خار آخر شد
- صبحِ امّید که بُد معتکفِ پردهٔ غیب گو برون آی که کارِ شبِ تار آخر شد
- آن پریشانیِ شبهایِ دراز و غمِ دل همه در سایهٔ گیسویِ نگار آخر شد
- باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز قصهٔ غصه که در دولتِ یار آخر شد
- ساقیا لطف نمودی قدحت پُر مِی باد که به تدبیرِ تو تشویشِ خُمار آخر شد
- در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را شُکرْ کان محنتِ بیحدّ و شمار آخر شد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولروزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
مقطع؛ بیت پایانیدر شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را
شُکرْ کان محنتِ بیحدّ و شمار آخر شد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۷
- واژه یکتا
- ۸۵
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۱
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
صبح (۱)، شب (۳)
باد (۳)
یار (۲)
هجران (۱)
گل (۱)
واژهنامه همین غزل
- خمار
- حالت پس از مستی یا نیاز به نوشیدن دوباره.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۶۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
