متن کامل غزل شمارهٔ ۱۶۴
- نفسِ بادِ صبا مُشکفشان خواهد شد عالَمِ پیر دگرباره جوان خواهد شد
- ارغوان جامِ عقیقی به سمن خواهد داد چشمِ نرگس به شقایق نگران خواهد شد
- این تَطاول که کشید از غمِ هجران بلبل تا سراپردهٔ گل نعرهزنان خواهد شد
- گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد
- ای دل ار عشرتِ امروز به فردا فکنی مایهٔ نقدِ بقا را که ضَمان خواهد شد؟
- ماه شعبان مَنِه از دست قدح، کاین خورشید از نظر تا شبِ عیدِ رمضان خواهد شد
- گل عزیز است غنیمت شِمُریدَش صحبت که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد
- مطربا مجلسِ انس است غزل خوان و سرود چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد؟
- حافظ از بهر تو آمد سویِ اقلیمِ وجود قدمی نِه به وداعش که روان خواهد شد
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولنفسِ بادِ صبا مُشکفشان خواهد شد
عالَمِ پیر دگرباره جوان خواهد شد
مقطع؛ بیت پایانیحافظ از بهر تو آمد سویِ اقلیمِ وجود
قدمی نِه به وداعش که روان خواهد شد
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۴۱
- واژه یکتا
- ۹۸
- نویسه بدون فاصله
- ۴۷۰
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۲)، باغ (۱)، بلبل (۱)، نرگس (۱)
باد (۱)، صبا (۱)
جام (۱)
هجران (۱)
راه (۱)
شب (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۶۴ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
