رفتن به محتوای اصلی

غزل شماره ۱۵۳ حافظ

سحر چون خسرو خاور، عَلَم بر کوهساران زد

متن کامل غزل شمارهٔ ۱۵۳

۱۳ بیت · منبع نسخه دیجیتال: گنجور

غزل شمارهٔ ۱۵۳

نسخه گنجور
  1. سحر چون خسرو خاور، عَلَم بر کوهساران زد به دستِ مرحمت، یارم، درِ امیدواران زد
  2. چو پیشِ صبح روشن شد که حالِ مِهر گردون چیست برآمد خنده‌ای خوش بر غرورِ کامگاران زد
  3. نگارم دوش در مجلس، به عزمِ رقص چون برخاست گره بگشود از گیسو و بر دل‌های یاران زد
  4. من از رنگِ صلاح آن دَم، به خونِ دل بِشُستم دست که چشم باده پیمایش صلا بر هوشیاران زد
  5. کدام آهن‌دلش آموخت این آیین عیّاری؟ کز اول چون برون آمد، رهِ شب‌زنده‌داران زد
  6. خیالِ شهسواری پخت و شد ناگَه دلِ مسکین خداوندا! نگه دارش که بر قلبِ سواران زد
  7. در آب و رنگِ رخسارش، چه جان دادیم و خون خوردیم چو نقشش دست داد اول، رقم بر جان‌سپاران زد
  8. منش با خرقهٔ پشمین، کجا اندر کمند آرم؟ زره‌مویی که مژگانش رهِ خنجرگزاران زد
  9. نظر بر قرعهٔ توفیق و یُمنِ دولتِ شاه است بده کامِ دلِ حافظ که فالِ بختیاران زد
  10. شهنشاهِ مظفر فر، شجاعِ مُلک و دین منصور که جودِ بی‌دریغش خنده بر ابر بهاران زد
  11. از آن ساعت که جامِ می به دستِ او مُشَرَّف شد زمانه ساغرِ شادی به یادِ می‌گساران زد
  12. ز شمشیرِ سرافشانش، ظفر آن روز بِدْرَخشید که چون خورشیدِ انجم‌سوز تنها بر هِزاران زد
  13. دوامِ عمر و مُلکِ او، بخواه از لطف حق ای دل! که چرخ، این سکهٔ دولت به دورِ روزگاران زد

مطلع و مقطع غزل

مطلع؛ بیت اول

سحر چون خسرو خاور، عَلَم بر کوهساران زد
به دستِ مرحمت، یارم، درِ امیدواران زد

مقطع؛ بیت پایانی

دوامِ عمر و مُلکِ او، بخواه از لطف حق ای دل!
که چرخ، این سکهٔ دولت به دورِ روزگاران زد

آمار دقیق همین متن

این عددها از متن بالا محاسبه شده‌اند؛ نشانه‌گذاری و فاصله‌ها در شمارش واژه‌ها یکدست شده‌اند.

بیت
۱۳
مصراع
۲۶
واژه
۲۲۹
واژه یکتا
۱۵۷
نویسه بدون فاصله
۷۶۱
بلندترین مصراع
۴۶ نویسه

واژه‌های برجسته در همین غزل

گروه‌ها فقط با تطبیق مستقیم واژه‌ها ساخته شده‌اند. حضور یک واژه، به‌تنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمی‌کند.

باده و بزم

باده (۱)، جام (۱)، ساغر (۱)

صبح و شب

صبح (۱)، سحر (۱)، شب (۱)

شاه و دربار

شاه (۱)، خسرو (۱)

زهد و خانقاه

خرقه (۱)

چشم و اشک

چشم (۱)

واژه‌نامه همین غزل

خرقه
جامه پشمین یا لباس ویژه صوفیان.
ساغر
جام شراب.
کمند
طناب حلقه‌دار برای گرفتن یا به دام انداختن.

منبع متن

متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۱۵۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.

پیشخوانک