متن کامل غزل شمارهٔ ۹۳
- چه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت حقوقِ خدمتِ ما عرضه کرد بر کرمت
- به نوکِ خامه رقم کردهای سلامِ مرا که کارخانهٔ دوران مباد بی رَقَمَت
- نگویم از منِ بیدل به سهو کردی یاد که در حسابِ خرد نیست سهو بر قَلَمَت
- مرا ذلیل مگردان به شکرِ این نعمت که داشت دولتِ سرمد عزیز و محترمت
- بیا که با سرِ زلفت قرار خواهم کرد که گر سَرَم برود برندارم از قدمت
- ز حالِ ما دلت آگه شود مگر وقتی که لاله بردمد از خاکِ کشتگانِ غمت
- روانِ تشنهٔ ما را به جرعهای دریاب چو میدهند زُلالِ خِضِر ز جامِ جَمَت
- همیشه وقتِ تو ای عیسیِ صبا خوش باد که جانِ حافظِ دلخسته زنده شد به دَمَت
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولچه لطف بود که ناگاه رَشحِهٔ قَلَمَت
حقوقِ خدمتِ ما عرضه کرد بر کرمت
مقطع؛ بیت پایانیهمیشه وقتِ تو ای عیسیِ صبا خوش باد
که جانِ حافظِ دلخسته زنده شد به دَمَت
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۱
- واژه یکتا
- ۹۷
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۸
- بلندترین مصراع
- ۳۷ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)، صبا (۱)
جام (۱)
لاله (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۹۳ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
