آموزش کامل آپگرید ویندوز 10 به 11 (رایگان و گام‌به‌گام)

ویندوز 11 جدیدترین نسخه سیستم‌عامل مایکروسافت است که با تمرکز بر بهره‌وری، خلاقیت و امنیت طراحی شده است. تفاوت‌های اصلی آن با ویندوز 10 شامل طراحی مدرن با منوی استارت در مرکز، گوشه‌های گرد، آیکون‌های جدید و افکت‌های شیشه‌ای (Mica) است. همچنین قابلیت‌های فنی مانند پشتیبانی بهتر از مانیتورهای چندگانه، ویجت‌های هوشمند، و ادغام عمیق هوش مصنوعی Copilot، این نسخه را به تجربه‌ای متفاوت و روان‌تر نسبت به ویندوز 10 تبدیل کرده است.

بله، طبق اعلام رسمی مایکروسافت، پشتیبانی از ویندوز 10 در تاریخ 14 اکتبر 2025 به پایان خواهد رسید. پس از این تاریخ، مایکروسافت دیگر آپدیت‌های امنیتی، وصله‌های نرم‌افزاری و پشتیبانی فنی رایگان برای این سیستم‌عامل ارائه نخواهد داد. این موضوع باعث می‌شود سیستم‌هایی که روی ویندوز 10 باقی می‌مانند در برابر تهدیدات امنیتی و ویروس‌های جدید آسیب‌پذیر شوند، بنابراین ارتقا به ویندوز 11 برای حفظ امنیت داده‌ها امری ضروری است.

کوپایلت (Copilot) دستیار هوشمند مایکروسافت است که بر پایه مدل‌های زبانی پیشرفته GPT ساخته شده و به طور مستقیم در ویندوز 11 (نسخه‌های 23H2 و جدیدتر) ادغام شده است. این ابزار می‌تواند به شما در خلاصه‌سازی متون، تولید محتوا، تغییر تنظیمات سیستمی مانند فعال‌سازی حالت تاریک، پاسخ به سوالات پیچیده و حتی تولید تصاویر کمک کند. وجود این دستیار یکی از بزرگترین مزایای مهاجرت از ویندوز 10 به 11 محسوب می‌شود.

ویندوز 11 به طور خاص با ویژگی‌های گیمینگ پیشرفته‌ای عرضه شده است که در ویندوز 10 وجود ندارند. قابلیت Auto HDR به طور خودکار نورپردازی و رنگ بازی‌های قدیمی را بهبود می‌بخشد و ویژگی DirectStorage باعث می‌شود داده‌های بازی مستقیماً از حافظه SSD به کارت گرافیک منتقل شوند که سرعت بارگذاری (Loading) را به شدت افزایش می‌دهد. همچنین بهینه‌سازی‌های هسته سیستم‌عامل باعث مدیریت بهتر منابع سخت‌افزاری در هنگام اجرای بازی‌های سنگین می‌شود.

بارزترین تغییر ظاهری، انتقال نوار وظیفه (Taskbar) و منوی استارت به مرکز صفحه است که البته قابل بازگشت به سمت چپ نیز می‌باشد. پنجره‌ها دارای گوشه‌های گرد شده‌اند و از سیستم طراحی Fluent Design استفاده می‌کنند. همچنین بخش Action Center به دو قسمت مجزای اعلان‌ها و تنظیمات سریع تقسیم شده است. انیمیشن‌ها در ویندوز 11 بسیار نرم‌تر شده‌اند و تجربه کاربری بصری بسیار مدرن‌تر و شیک‌تر از محیط خشک ویندوز 10 است.

بله، مایکروسافت یک مهلت 10 روزه برای کاربران در نظر گرفته است. اگر پس از آپگرید از ویندوز 11 راضی نبودید، می‌توانید از طریق تنظیمات بخش Recovery، گزینه Go Back را انتخاب کنید تا سیستم بدون حذف فایل‌های شخصی به ویندوز 10 بازگردد. اما توجه داشته باشید که پس از گذشت 10 روز، فایل‌های مربوط به نسخه قبلی (پوشه Windows.old) به طور خودکار حذف می‌شوند و برای بازگشت به ویندوز 10 باید از روش نصب تمیز (Clean Install) استفاده کنید.

در ویندوز 10 ما شاهد Live Tiles در منوی استارت بودیم، اما در ویندوز 11 این مفهوم به پنل اختصاصی Widgets منتقل شده است. این پنل با کشیدن انگشت از سمت چپ یا کلیک روی آیکون مربوطه باز می‌شود و اطلاعاتی نظیر اخبار، وضعیت آب و هوا، تقویم، نتایج ورزشی و قیمت ارز را نمایش می‌دهد. این ویجت‌ها مبتنی بر هوش مصنوعی هستند و به مرور زمان با علایق شما سازگار می‌شوند تا محتوای مرتبط‌تری را نمایش دهند.

یکی از ویژگی‌های جذاب ویندوز 11، قابلیت اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی از طریق زیرسیستم ویندوز برای اندروید (WSA) بود. اگرچه مایکروسافت اعلام کرده که پشتیبانی رسمی از Amazon Appstore را در آینده محدود خواهد کرد، اما همچنان امکان نصب و اجرای برنامه‌های اندرویدی در نسخه‌های فعلی وجود دارد. این قابلیت به کاربران اجازه می‌دهد تا اپلیکیشن‌های موبایلی محبوب خود را در کنار نرم‌افزارهای ویندوزی و در پنجره‌های جداگانه با قابلیت تغییر اندازه اجرا کنند.

بهترین و مطمئن‌ترین راه برای بررسی سازگاری سخت‌افزاری، استفاده از ابزار رسمی مایکروسافت به نام PC Health Check است. پس از دانلود و نصب این برنامه، با کلیک بر روی دکمه Check Now، سیستم شما از نظر پردازنده، میزان رم، فضای ذخیره‌سازی، قابلیت Secure Boot و وجود تراشه TPM 2.0 بررسی می‌شود. اگر سیستم شما واجد شرایط نباشد، این برنامه دقیقاً اعلام می‌کند که کدام بخش از سخت‌افزار نیاز به ارتقا دارد یا در تنظیمات بایوس غیرفعال است.

این ساده‌ترین روش ارتقا است. ابتدا به تنظیمات (Settings) ویندوز 10 بروید، سپس وارد بخش Update & Security شوید و روی Windows Update کلیک کنید. اگر سخت‌افزار شما تایید شده باشد، بنری با عنوان Upgrade to Windows 11 is ready مشاهده خواهید کرد. با کلیک روی Download and install، فرآیند دانلود آغاز می‌شود. پس از اتمام دانلود، سیستم از شما می‌خواهد که زمان نصب را تعیین کنید. در این روش تمامی فایل‌ها و برنامه‌های شما بدون تغییر باقی می‌مانند.

دستیار نصب ویندوز 11 ابزاری است که برای کاربرانی طراحی شده که نمی‌خواهند منتظر ظاهر شدن آپدیت در بخش ویندوز آپدیت بمانند. اگر سیستم شما حداقل پیش‌نیازها را دارد، می‌توانید این ابزار را از سایت مایکروسافت دانلود کنید. پس از اجرا، این برنامه سازگاری سیستم را چک کرده و سپس مستقیماً فایل‌های ویندوز 11 را دانلود و روی نسخه فعلی ویندوز 10 شما نصب می‌کند. این روش نیز یک آپگرید درجا (In-place Upgrade) محسوب می‌شود و اطلاعات شما را حفظ می‌کند.

ابتدا ابزار Media Creation Tool را از سایت رسمی مایکروسافت دانلود کنید. پس از اجرا، گزینه Create installation media را انتخاب کنید. در مرحله بعد، زبان و نسخه ویندوز را تایید کرده و سپس گزینه USB flash drive را انتخاب نمایید (نیاز به فلش حداقل 8 گیگابایتی دارید). برنامه به طور خودکار فایل‌های ویندوز 11 را دانلود کرده و فلش شما را بوتیبل می‌کند. از این فلش می‌توانید برای نصب تمیز ویندوز یا آپگرید سیستم‌های دیگر استفاده کنید.

در روش Upgrade، ویندوز 11 روی ویندوز 10 نصب می‌شود و تمامی فایل‌ها، تنظیمات و نرم‌افزارهای شما حفظ می‌شوند. این روش سریع‌تر و راحت‌تر است. اما در روش Clean Install، درایو ویندوز کاملاً فرمت شده و یک نسخه تازه و بدون هیچ فایل اضافی نصب می‌شود. نصب تمیز معمولاً باعث عملکرد بهتر و حذف باگ‌های احتمالی به‌جا مانده از ویندوز قبلی می‌شود، اما نیاز دارد که از قبل از فایل‌های خود نسخه پشتیبان تهیه کنید و برنامه‌ها را مجدداً نصب نمایید.

زمان ارتقا به عوامل مختلفی از جمله سرعت اینترنت شما برای دانلود فایل‌ها (حدود 4 تا 6 گیگابایت)، نوع حافظه ذخیره‌سازی (SSD یا HDD) و قدرت پردازنده بستگی دارد. به طور کلی، فرآیند دانلود ممکن است از 30 دقیقه تا چند ساعت طول بکشد. مرحله نصب و پیکربندی نهایی نیز معمولاً بین 20 تا 60 دقیقه زمان نیاز دارد. اگر از حافظه SSD پرسرعت استفاده می‌کنید، کل این فرآیند می‌تواند در کمتر از یک ساعت به پایان برسد.

اگرچه فرآیند آپگرید استاندارد (از طریق Windows Update) به گونه‌ای طراحی شده که فایل‌های شخصی را حذف نکند، اما همیشه احتمال بروز خطاهای غیرمنتظره، قطع برق یا تداخلات نرم‌افزاری وجود دارد. بنابراین، اکیداً توصیه می‌شود که قبل از شروع هرگونه تغییر در سیستم‌عامل، از فایل‌های حیاتی، عکس‌ها و اسناد مهم خود در یک هارد اکسترنال یا فضای ابری مانند OneDrive نسخه پشتیبان تهیه کنید تا در صورت بروز مشکل، اطلاعاتتان از دست نرود.

اگر ابزار PC Health Check تایید کرده که سیستم شما سازگار است اما آپدیت را در Windows Update نمی‌بینید، ممکن است مایکروسافت به دلیل تداخل با برخی درایورها، آپدیت را برای مدل دستگاه شما موقتاً متوقف کرده باشد. در این حالت می‌توانید از روش‌های جایگزین مانند Windows 11 Installation Assistant استفاده کنید. همچنین مطمئن شوید که تمام آپدیت‌های ویندوز 10 را تا آخرین نسخه نصب کرده‌اید، زیرا گاهی اوقات برای دریافت ویندوز 11، باید نسخه‌های میانی ویندوز 10 نصب شده باشند.

تراشه TPM (Trusted Platform Module) یک استاندارد امنیت بین‌المللی برای پردازنده‌های رمزنگاری است. این تراشه وظیفه تولید، ذخیره‌سازی و محدود کردن استفاده از کلیدهای رمزنگاری را بر عهده دارد. مایکروسافت برای افزایش امنیت در سطح سخت‌افزار و محافظت از هویت کاربران و داده‌ها در برابر حملات پیچیده، وجود نسخه 2.0 این تراشه را الزامی کرده است. اکثر مادربردهای تولید شده از سال 2018 به بعد این تراشه را به صورت داخلی (fTPM در AMD یا PTT در Intel) دارند که باید از تنظیمات BIOS فعال شود.

مایکروسافت لیست دقیقی از پردازنده‌های مورد تایید را منتشر کرده است. به طور کلی، پردازنده‌های نسل 8 اینتل (Coffee Lake) به بعد و پردازنده‌های سری Ryzen 2000 (معماری Zen+) شرکت AMD به بعد مورد حمایت رسمی هستند. دلیل این محدودیت، پشتیبانی این پردازنده‌ها از ویژگی‌های امنیتی مدرن و درایورهای پایدارتر است. اگر پردازنده شما قدیمی‌تر باشد، در هنگام نصب با پیام عدم سازگاری مواجه خواهید شد، هرچند روش‌های غیررسمی برای دور زدن این محدودیت وجود دارد.

برای اجرای ویندوز 11، سیستم شما باید حداقل دارای 4 گیگابایت حافظه رم (RAM) باشد، هرچند برای تجربه روان و اجرای همزمان برنامه‌ها، 8 یا 16 گیگابایت توصیه می‌شود. از نظر فضای ذخیره‌سازی، حداقل 64 گیگابایت فضا روی درایو سیستم لازم است. با این حال، به دلیل حجم آپدیت‌های بعدی و فایل‌های موقتی، پیشنهاد می‌شود حداقل 100 گیگابایت فضا در درایو C در نظر بگیرید. همچنین استفاده از SSD به جای HDD برای ویندوز 11 به شدت توصیه می‌شود.

قابلیت Secure Boot یک استاندارد امنیتی در فریم‌ور UEFI است که اطمینان حاصل می‌کند دستگاه فقط با نرم‌افزاری که توسط تولیدکننده قطعات اصلی (OEM) مورد اعتماد است، بوت می‌شود. این ویژگی مانع از اجرای بدافزارها در هنگام روشن شدن سیستم می‌شود. برای فعال‌سازی آن، باید وارد تنظیمات BIOS/UEFI شوید (معمولاً با زدن دکمه Del یا F2 هنگام روشن شدن)، به بخش Security یا Boot بروید و گزینه Secure Boot را روی Enabled قرار دهید. دقت کنید که سیستم پارتیشن‌بندی هارد شما باید GPT باشد.

اگر سخت‌افزار قدیمی دارید، می‌توانید از نسخه جدید نرم‌افزار Rufus برای ساخت فلش نصب استفاده کنید. هنگام سوختن فایل ISO ویندوز 11 روی فلش، Rufus پنجره‌ای باز می‌کند که گزینه‌هایی برای حذف محدودیت TPM 2.0، Secure Boot و حداقل رم 4 گیگابایت ارائه می‌دهد. با تیک زدن این گزینه‌ها، Rufus فایل‌های نصب را اصلاح می‌کند تا در هنگام نصب، سخت‌افزار شما چک نشود. البته توجه داشته باشید که این کار ممکن است باعث عدم دریافت برخی آپدیت‌های امنیتی در آینده شود.

در اکثر موارد بله، زیرا هسته ویندوز 11 شباهت زیادی به ویندوز 10 دارد. اکثر درایورهایی که برای نسخه‌های جدید ویندوز 10 (مانند 21H2 یا 22H2) عرضه شده‌اند، بدون مشکل در ویندوز 11 کار می‌کنند. با این حال، برای قطعات حساس مانند کارت گرافیک، کارت صدا و چیپست مادربرد، توصیه می‌شود همیشه آخرین نسخه درایور مخصوص ویندوز 11 را از سایت سازنده دانلود کنید تا از پایداری کامل و عملکرد بهینه سیستم مطمئن شوید.

ویندوز 11 به طور انحصاری برای اجرا روی حالت UEFI طراحی شده است و دیگر از BIOS قدیمی (Legacy) پشتیبانی نمی‌کند. UEFI محیطی پیشرفته‌تر است که از هاردهای با ظرفیت بالای 2 ترابایت و پارتیشن‌بندی GPT پشتیبانی می‌کند و امنیت بالاتری دارد. اگر سیستم شما روی حالت Legacy تنظیم شده باشد، برای نصب ویندوز 11 باید ابتدا هارد خود را از MBR به GPT تبدیل کرده و سپس در تنظیمات مادربرد، حالت بوت را به UEFI تغییر دهید.

ویندوز 11 به دلیل رابط کاربری گرافیکی پیشرفته‌تر و سرویس‌های پس‌زمینه جدید مانند Widgets و Copilot، به طور طبیعی رم بیشتری نسبت به ویندوز 10 اشغال می‌کند. همچنین ویندوز 11 از تکنیک مدیریت حافظه هوشمندتری استفاده می‌کند که رم را برای اجرای سریع‌تر برنامه‌ها رزرو می‌کند (Caching). اگر سیستم شما 4 گیگابایت رم دارد، احتمالاً با کندی مواجه می‌شوید، اما در سیستم‌های با رم 8 گیگابایت به بالا، این مدیریت حافظه باعث بهبود تجربه کاربری می‌شود.

بله، مایکروسافت ارتقا به ویندوز 11 را برای تمام کاربرانی که دارای نسخه قانونی و فعال (Activated) ویندوز 10 هستند، کاملاً رایگان اعلام کرده است. تا زمانی که سیستم شما حداقل پیش‌نیازهای سخت‌افزاری را داشته باشد، هیچ هزینه‌ای برای دریافت نسخه جدید پرداخت نخواهید کرد. این پیشنهاد رایگان همچنان معتبر است و مایکروسافت تاریخ دقیقی برای پایان این طرح اعلام نکرده است، هرچند ممکن است در آینده سیاست‌های خود را تغییر دهد.

بله، لایسنس‌های ویندوز 10 (اعم از Retail، OEM یا Digital License) به طور کامل به ویندوز 11 منتقل می‌شوند. هنگامی که شما از داخل ویندوز 10 به 11 آپگرید می‌کنید، سیستم به طور خودکار لایسنس شما را شناسایی کرده و ویندوز 11 را فعال می‌کند. نوع نسخه نیز حفظ می‌شود؛ یعنی اگر ویندوز 10 پرو داشتید، به ویندوز 11 پرو ارتقا می‌یابید و اگر نسخه Home داشتید، به ویندوز 11 Home منتقل خواهید شد.

اگر قصد دارید ویندوز 11 را روی سیستمی نصب کنید که لایسنس قبلی ندارد، باید لایسنس جدید تهیه کنید. قیمت رسمی مایکروسافت برای نسخه Windows 11 Home حدود 139 دلار و برای نسخه Windows 11 Pro حدود 199 دلار است. البته در بازار ایران، لایسنس‌های OEM و Retail با قیمت‌های بسیار کمتری توسط فروشگاه‌های معتبر عرضه می‌شوند که از چند صد هزار تومان تا چند میلیون تومان متغیر است. همیشه سعی کنید از فروشگاه‌های دارای پشتیبانی خرید کنید.

نسخه Pro معمولاً حدود 60 دلار گران‌تر از نسخه Home است. این اختلاف قیمت به دلیل ویژگی‌های اضافی در نسخه پرو است که برای کاربران حرفه‌ای و تجاری طراحی شده است؛ ویژگی‌هایی مانند BitLocker برای رمزنگاری درایوها، Remote Desktop برای کنترل از راه دور، قابلیت Join به دامین‌های تجاری و Hyper-V برای ساخت ماشین‌های مجازی. اگر یک کاربر معمولی هستید که فقط برای وب‌گردی و بازی از سیستم استفاده می‌کنید، نسخه Home کاملاً پاسخگوی نیاز شماست و هزینه اضافی لازم نیست.

نسخه پایه Copilot که در ویندوز 11 ادغام شده است، برای تمامی کاربران رایگان است و نیازی به خرید اشتراک ندارد. شما می‌توانید برای پرسش و پاسخ، تولید متن و تصویر از آن استفاده کنید. با این حال، مایکروسافت نسخه پیشرفته‌تری به نام Copilot Pro را نیز معرفی کرده است که دارای سرعت بالاتر، دسترسی اولویت‌دار به مدل‌های جدیدتر (مانند GPT-4 Turbo) و ادغام با برنامه‌های آفیس است که هزینه اشتراک ماهانه آن حدود 20 دلار می‌باشد.

این موضوع بستگی به سن سیستم شما دارد. اگر سیستم شما فقط به دلیل نداشتن SSD یا کمبود رم (مثلاً 4 گیگابایت) واجد شرایط نیست، ارتقا با هزینه‌ای اندک (حدود 1 تا 3 میلیون تومان) بسیار منطقی است و جان تازه‌ای به سیستم می‌دهد. اما اگر پردازنده شما بسیار قدیمی است (نسل 6 یا 7 اینتل)، ارتقای آن مستلزم تعویض مادربرد و احتمالاً رم است که هزینه بالایی دارد. در این صورت، شاید خرید یک لپ‌تاپ یا کیس جدید که به طور پیش‌فرض ویندوز 11 دارد، اقتصادی‌تر باشد.

بسیاری از این لایسنس‌ها از نوع OEM یا Volume هستند که به صورت انبوه خریداری شده و بازفروش می‌شوند. از نظر فنی، این کلیدها ویندوز شما را فعال می‌کنند و اجازه دریافت آپدیت‌ها را می‌دهند، اما از نظر قوانین مایکروسافت، فروش جداگانه لایسنس‌های OEM (که مخصوص نصب روی یک سخت‌افزار خاص توسط سازنده است) در برخی مناطق خاکستری یا غیرقانونی محسوب می‌شود. با این حال، برای کاربران خانگی در ایران، این کلیدها راهکاری اقتصادی و کارآمد برای رهایی از کرک‌های مخرب هستند.

مایکروسافت برای اولین بار اعلام کرده است که کاربران خانگی نیز می‌توانند با پرداخت هزینه، پشتیبانی امنیتی ویندوز 10 را برای سه سال دیگر تمدید کنند (برنامه ESU). قیمت سال اول برای هر سیستم حدود 61 دلار تعیین شده است که در سال‌های دوم و سوم دو برابر می‌شود. این هزینه بسیار بالاست و نشان می‌دهد که مایکروسافت به شدت تمایل دارد کاربران به جای ماندن در ویندوز 10 و پرداخت هزینه سالانه، به ویندوز 11 مهاجرت کنند.

از نظر قانونی، مایکروسافت این کار را توصیه نمی‌کند و در توافقنامه کاربری (EULA) ذکر کرده است که نصب ویندوز 11 روی سخت‌افزارهای پشتیبانی نشده ممکن است منجر به عدم دریافت آپدیت‌های امنیتی و ابطال ضمانت‌های نرم‌افزاری شود. با این حال، انجام این کار جرم محسوب نمی‌شود و مایکروسافت تاکنون اقدامی برای مسدود کردن این سیستم‌ها انجام نداده است. مسئولیت هرگونه پایداری سیستم یا خطرات امنیتی در این حالت مستقیماً بر عهده خود کاربر خواهد بود.

ویندوز 11 نسبت به نسخه‌های قبلی داده‌های بیشتری را برای بهبود تجربه هوش مصنوعی و شخصی‌سازی تبلیغات جمع‌آوری می‌کند. به ویژه با اضافه شدن Copilot، تعاملات متنی شما ممکن است برای بهبود مدل‌های زبانی پردازش شود. البته مایکروسافت گزینه‌های متعددی در بخش Privacy & Security تنظیمات قرار داده است که به کاربران اجازه می‌دهد ارسال داده‌های تشخیصی (Diagnostic Data)، دسترسی به موقعیت مکانی و شناسه‌های تبلیغاتی را غیرفعال کنند. مطالعه دقیق این بخش برای کاربران حساس به حریم خصوصی ضروری است.

در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته، استفاده از نرم‌افزار کرک شده نقض جدی کپی‌رایت است و می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگین شود. در ایران، اگرچه قوانین بین‌المللی کپی‌رایت به طور کامل اجرا نمی‌شود، اما خطر اصلی متوجه امنیت کاربر است. ابزارهای کرک (Activatorها) معمولاً حاوی تروجان یا درهای پشتی (Backdoors) هستند که سیستم شما را به بخشی از یک بات‌نت تبدیل کرده یا اطلاعات بانکی شما را سرقت می‌کنند. استفاده از لایسنس‌های ارزان‌قیمت یا نسخه رایگان فعال‌نشده، بسیار ایمن‌تر از کرک است.

لایسنس Retail (خرده‌فروشی) متعلق به شخص شماست و می‌توانید آن را از یک کامپیوتر حذف کرده و روی کامپیوتر دیگری نصب کنید. اما لایسنس OEM (تولیدکننده تجهیزات اصلی) به سخت‌افزار (مادربرد) گره می‌خورد و طبق قوانین مایکروسافت، اجازه انتقال آن به سیستم دیگر را ندارید. اگر مادربرد سیستم شما بسوزد، لایسنس OEM نیز از بین می‌رود. لایسنس‌های ارتقای رایگان از ویندوز 10 به 11، ماهیت اصلی خود (Retail یا OEM بودن) را حفظ می‌کنند.

بله، ویندوز 11 دارای نسخه‌های Enterprise و Education است که به طور خاص برای محیط‌های سازمانی طراحی شده‌اند. این نسخه‌ها دارای استانداردهای امنیتی بالاتری هستند و ابزارهای مدیریتی مانند Microsoft Intune و Azure Active Directory را برای کنترل متمرکز سیستم‌ها توسط مدیران IT فراهم می‌کنند. از نظر قانونی، سازمان‌ها باید لایسنس‌های حجیم (Volume Licensing) تهیه کنند تا بتوانند از قابلیت‌های استقرار انبوه و پشتیبانی طولانی‌مدت (LTSC) بهره‌مند شوند.

طبق توافقنامه مایکروسافت، این شرکت مسئولیتی در قبال از دست رفتن داده‌ها یا توقف کسب‌وکار ناشی از آپدیت‌های سیستم‌عامل بر عهده نمی‌گیرد. به همین دلیل در هنگام نصب، از کاربر خواسته می‌شود که از اطلاعات خود بک‌آپ بگیرد. با این حال، مایکروسافت موظف است ابزارهای بازیابی (مانند بازگشت به نسخه قبلی یا نقاط بازیابی سیستم) را در اختیار کاربر قرار دهد. در صورت بروز باگ‌های گسترده، مایکروسافت معمولاً به سرعت وصله‌های اصلاحی منتشر می‌کند.

خیر، در اکثر موارد نصب سیستم‌عامل جدید یا تغییر نسخه ویندوز باعث ابطال گارانتی قطعات سخت‌افزاری (مانند رم، هارد یا صفحه نمایش) نمی‌شود. گارانتی سخت‌افزاری مربوط به نقص در تولید قطعات است. با این حال، شرکت‌های گارانتی‌کننده در ایران ممکن است در صورت بروز مشکلات نرم‌افزاری ناشی از نصب نادرست ویندوز 11 یا درایورهای ناسازگار، هزینه‌ای برای نصب مجدد سیستم‌عامل استاندارد از شما دریافت کنند. همیشه قبل از تغییر سیستم‌عامل، شرایط شرکت گارانتی‌کننده خود را چک کنید.

برخی از ویژگی‌های ویندوز 11 مانند فروشگاه اپلیکیشن‌های آمازون (برای برنامه‌های اندروید) یا برخی قابلیت‌های پیشرفته Copilot ممکن است در همه کشورها در دسترس نباشد. همچنین طبق قوانین صادراتی ایالات متحده، ارائه برخی خدمات ابری و امنیتی به کشورهای تحت تحریم با محدودیت مواجه است. با این حال، هسته اصلی سیستم‌عامل و آپدیت‌های امنیتی معمولاً بدون محدودیت در سراسر جهان در دسترس هستند و کاربران می‌توانند با تغییر منطقه (Region) در تنظیمات، به بسیاری از این ویژگی‌ها دسترسی پیدا کنند.