چطور سایت معتبر را از کلاهبردار تشخیص دهیم؟ (راهنمای کامل)

یک وب‌سایت معتبر مجموعه‌ای از ویژگی‌های فنی، محتوایی و قانونی را داراست که اعتماد کاربر را جلب می‌کند. این اعتبار بر اساس استانداردهای E-E-A-T گوگل (تجربه، تخصص، اعتبار و اعتماد) سنجیده می‌شود. سایت معتبر باید دارای هویت مالکیت شفاف، پروتکل‌های امنیتی به‌روز، محتوای تخصصی بدون غلط و راه‌های ارتباطی پاسخگو باشد تا کاربر با اطمینان کامل از خدمات آن استفاده کند.

خیر، این یک باور اشتباه و قدیمی است. گواهی SSL یا همان پروتکل HTTPS تنها نشان‌دهنده این است که تبادل اطلاعات بین مرورگر شما و سرور سایت رمزنگاری شده و توسط شخص ثالث قابل خواندن نیست. طبق آمارهای سال ۲۰۲۴، بیش از ۸۰ درصد سایت‌های فیشینگ و کلاهبرداری نیز از SSL استفاده می‌کنند. بنابراین قفل فقط امنیت انتقال داده را تضمین می‌کند، نه هویت اخلاقی یا قانونی صاحب سایت را.

معیار E-E-A-T مخفف Experience (تجربه)، Expertise (تخصص)، Authoritativeness (اعتبار) و Trustworthiness (اعتماد) است. برای تشخیص اعتبار، باید بررسی کنید که آیا نویسندگان سایت در حوزه خود متخصص هستند؟ آیا سایت توسط مراجع دیگر لینک شده است؟ و آیا اطلاعات تماس و قوانین شفافی دارد؟ گوگل از این فاکتورها برای رتبه‌بندی استفاده می‌کند و کاربران نیز باید برای دوری از اطلاعات غلط، این چهار رکن را در هر سایتی جستجو کنند.

صفحه درباره ما شناسنامه یک وب‌سایت است. در سایت‌های معتبر، این صفحه شامل تاریخچه فعالیت، معرفی تیم مدیریت، اهداف مجموعه و گاهی تصاویر محیط فیزیکی کار است. اگر این صفحه بسیار کلی، مبهم یا کپی‌شده از سایت‌های دیگر باشد، باید به اعتبار آن شک کرد. شفافیت در معرفی هویت انسانی پشت سایت، یکی از بزرگترین فاکتورهای تمایز سایت‌های رسمی از پروژه‌های موقت کلاهبرداری است.

سایت‌های معتبر معمولاً روی تجربه کاربری (UX) و طراحی اختصاصی سرمایه‌گذاری می‌کنند. وجود غلط‌های املایی فاحش، تصاویر بی‌کیفیت و پیکسلی، به‌هم‌ریختگی چیدمان در موبایل، و استفاده از فونت‌های نامناسب می‌تواند نشان‌دهنده یک سایت موقت و غیرحرفه‌ای باشد. کلاهبرداران معمولاً زمان و هزینه زیادی صرف جزئیات طراحی نمی‌کنند و از قالب‌های آماده و بی‌کیفیت برای فریب سریع کاربران استفاده می‌نمایند.

یک وب‌سایت معتبر معمولاً در پلتفرم‌های اجتماعی مثل لینکدین، اینستاگرام یا توییتر فعالیت مستمر دارد. بررسی تعداد دنبال‌کنندگان واقعی، نظرات کاربران زیر پست‌ها و تاریخ آخرین فعالیت می‌تواند به شما بگوید که آیا با یک کسب‌وکار زنده طرف هستید یا خیر. عدم وجود لینک به شبکه‌های اجتماعی یا داشتن صفحاتی که ماه‌هاست به‌روز نشده‌اند، یک زنگ خطر جدی برای عدم اعتبار سایت محسوب می‌شود.

سرویس الکسا بازنشسته شده است، اما ابزارهای جایگزین مانند SimilarWeb یا Semrush می‌توانند میزان ترافیک سایت را نشان دهند. اگرچه ترافیک بالا لزوماً به معنای صداقت نیست، اما نشان‌دهنده این است که سایت مورد توجه جامعه قرار دارد. با این حال، نباید تنها به اعداد ترافیک تکیه کرد؛ چرا که ترافیک می‌تواند به صورت فیک یا از طریق تبلیغات گمراه‌کننده خریداری شود. اعتبار واقعی از کیفیت تعامل کاربران حاصل می‌شود.

دنیای وب به سرعت در حال تغییر است. اگر بخش وبلاگ یا اخبار یک سایت متعلق به دو یا سه سال پیش باشد، نشان‌دهنده رها شدن سایت یا عدم تعهد مدیریت به ارائه اطلاعات تازه است. در حوزه‌های حساس مانند پزشکی، حقوقی و مالی، استفاده از اطلاعات قدیمی می‌تواند خطرناک باشد. سایت‌های معتبر دارای تقویم محتوایی منظم هستند و اطلاعات خود را بر اساس آخرین تغییرات سال ۲۰۲۴ به‌روزرسانی می‌کنند.

سایت‌های شرکتی معمولاً دارای شناسه ملی، کد اقتصادی و ثبت رسمی هستند که مسئولیت‌پذیری حقوقی بالاتری ایجاد می‌کند. سایت‌های شخصی بر پایه اعتبار فردی (Personal Branding) بنا شده‌اند. در سایت‌های شخصی، رزومه و سوابق فرد صاحب سایت ملاک اصلی است، در حالی که در سایت‌های شرکتی، مجوزها و سوابق تجاری مجموعه اهمیت دارد. برای خریدهای بزرگ، سایت‌های شرکتی ثبت شده اولویت بیشتری در بحث امنیت حقوقی دارند.

برای استعلام واقعی، نباید فقط به دیدن لوگوی اینماد در فوتر سایت بسنده کنید. شما باید روی لوگو کلیک کنید تا پنجره‌ای باز شود که آدرس آن حتماً با enamad.ir شروع شده باشد. در آن صفحه، وضعیت نماد (ستاره‌ها)، تاریخ انقضا، آدرس دامنه ثبت شده و سوابق شکایات را چک کنید. اگر با کلیک روی لوگو هیچ اتفاقی نیفتاد یا به صفحه‌ای خارج از دامنه رسمی اینماد هدایت شدید، آن سایت در حال جعل نماد است.

به دنبال نظراتی بگردید که جزئیات دقیق ارائه می‌دهند. نظراتی که فقط شامل کلمات «خوب بود» یا «عالی» هستند ممکن است فیک باشند. در سایت‌های واسط مانند «ترست‌پایلوت» یا انجمن‌های تخصصی، نام سایت را جستجو کنید. وجود تعداد کمی نظر منفی در میان نظرات مثبت طبیعی است و نشان‌دهنده واقعی بودن نظرات است؛ اما اگر تمام نظرات بدون نقص و با ادبیاتی مشابه باشند، احتمالاً توسط خود صاحب سایت نوشته شده‌اند.

ابتدا آدرس درج شده را در گوگل مپ جستجو کنید تا ببینید آیا با نام کسب‌وکار همخوانی دارد یا خیر. سپس در ساعات اداری با شماره تلفن ثابت (نه فقط موبایل) تماس بگیرید. نحوه پاسخگویی اپراتور و تسلط او به خدمات سایت، نشانه بزرگی از اعتبار است. سایت‌های کلاهبردار معمولاً از ارائه آدرس دقیق خودداری می‌کنند یا آدرس‌های جعلی مراکز تجاری معروف را در سایت خود قرار می‌دهند.

اولین قدم این است که هیچ اطلاعات حساس شخصی یا بانکی را وارد نکنید. سپس نام سایت را به همراه کلماتی مثل «کلاهبرداری» یا «نظرات» در گوگل جستجو کنید. اگر سایت ادعای داشتن مجوز دارد، شماره مجوز را در سامانه مربوطه استعلام بگیرید. همچنین می‌توانید از ابزارهای آنلاین مانند Google Safe Browsing استفاده کنید تا ببینید آیا این سایت قبلاً به عنوان مخرب گزارش شده است یا خیر.

در سایت‌های محتوایی، بررسی منابع (Citations) کلیدی است. یک مقاله معتبر باید به منابع اصلی، مقالات دانشگاهی یا خبرگزاری‌های مرجع لینک داده باشد. همچنین بررسی سوابق نویسنده مقاله اهمیت دارد. آیا نویسنده در آن حوزه تخصص دارد؟ سایت‌های معتبر خبری معمولاً دارای شناسنامه در سامانه جامع رسانه‌های کشور هستند که می‌توانید نام رسانه را در آنجا جستجو کرده و صاحب امتیاز آن را بشناسید.

صرافی‌های معتبر طبق قوانین مبارزه با پولشویی موظف به دریافت مدارک شناسایی، تصویر سلفی با کارت ملی و تایید شماره تلفن ثابت و همراه هستند. اگر صرافی بدون هیچ‌گونه احراز هویت اجازه واریز و برداشت مبالغ کلان را می‌دهد، به احتمال زیاد غیرقانونی بوده و خطر بلوکه شدن اموال یا کلاهبرداری پانزی در آن بسیار بالاست. صرافی‌های معتبر ایرانی معمولاً عضو انجمن بلاکچین یا دارای تاییدیه از نهادهای نظارتی هستند.

از قابلیت Search by Image گوگل استفاده کنید. تصویر محصول را در گوگل جستجو کنید؛ اگر همان تصویر در صدها سایت خارجی و ژورنالی دیگر وجود داشت، یعنی سایت از تصاویر آرشیوی استفاده کرده و ممکن است کالای واقعی با تصویر متفاوت باشد. سایت‌های معتبر معمولاً در کنار تصاویر ژورنالی، عکس‌های واقعی محصول در انبار یا فروشگاه خود را نیز قرار می‌دهند تا اعتماد مشتری را جلب کنند.

برای سایت‌های بین‌المللی، ابتدا رتبه آن‌ها را در Trustpilot بررسی کنید. به دنبال آیکون‌های امنیتی معتبر مانند Norton Secured یا McAfee بگردید و روی آن‌ها کلیک کنید تا تاییدیه باز شود. همچنین بررسی کنید که آیا سایت از درگاه‌های پرداخت بین‌المللی معتبر مثل PayPal پشتیبانی می‌کند یا خیر؛ چرا که پی‌پال امکان بازگشت وجه (Chargeback) در صورت کلاهبرداری را برای خریداران فراهم می‌کند که خود یک لایه امنیتی اضافه است.

سایت‌های معتبر دانلود معمولاً گزارش اسکن فایل‌ها با آنتی‌ویروس‌های معتبر (مانند VirusTotal) را در کنار لینک دانلود قرار می‌دهند. همچنین بخش نظرات این سایت‌ها بسیار فعال است و کاربران در مورد سالم بودن کرک یا فایل‌ها تبادل نظر می‌کنند. اگر سایتی برای دانلود یک نرم‌افزار ساده از شما می‌خواهد که ابتدا یک فایل مشکوک دیگر را نصب کنید یا آنتی‌ویروس خود را غیرفعال کنید، به احتمال زیاد حاوی بدافزار یا باج‌افزار است.

تایپواسکواتینگ نوعی کلاهبرداری است که در آن مهاجم دامنه‌ای بسیار مشابه دامنه اصلی ثبت می‌کند (مثلاً biimarestan.com به جای bimarestan.com). آن‌ها از اشتباهات تایپی کاربران یا شباهت ظاهری حروف (مثل عدد 1 به جای حرف l) استفاده می‌کنند. همیشه قبل از وارد کردن اطلاعات حساس، آدرس بار مرورگر را حرف به حرف چک کنید تا مطمئن شوید در دامنه اصلی هستید و نه یک نسخه جعلی که دقیقاً شبیه سایت اصلی طراحی شده است.

با مراجعه به سایت‌هایی مثل whois.com، می‌توانید تاریخ ثبت دامنه را ببینید. اگر سایتی ادعای ۱۰ سال سابقه فعالیت دارد اما دامنه آن تنها ۲ ماه پیش ثبت شده است، این یک دروغ بزرگ و نشانه کلاهبرداری است. همچنین می‌توانید نام مالک و ایمیل ثبت‌کننده را ببینید. سایت‌های معتبر معمولاً دامنه را برای مدت طولانی (۵ تا ۱۰ سال) تمدید می‌کنند، در حالی که سایت‌های مشکوک تمدیدهای یک‌ساله دارند.

گواهی DV (Domain Validated) ارزان است و فقط مالکیت دامنه را تایید می‌کند. اما گواهی EV (Extended Validation) نیاز به بررسی مدارک ثبتی و قانونی شرکت دارد. در گذشته، سایت‌های دارای EV نام شرکت را به صورت سبز در کنار آدرس‌بار نشان می‌دادند. اگرچه اکنون مرورگرها این نمایش را تغییر داده‌اند، اما با کلیک روی قفل و مشاهده جزئیات گواهی، اگر نام کامل شرکت را مشاهده کردید، آن سایت دارای بالاترین سطح تاییدیه فنی است.

اگر با کلیک روی یک لینک یا ورود به سایت، به طور خودکار چندین بار به آدرس‌های مختلف منتقل شدید، این یک رفتار مشکوک فنی است. کلاهبرداران از ریدایرکت برای مخفی کردن آدرس نهایی از دید موتورهای جستجو یا دور زدن فیلترهای امنیتی استفاده می‌کنند. سایت‌های معتبر معمولاً ساختار لینک‌دهی مستقیم و شفافی دارند و کاربر را بدون اجازه به دامنه‌های ناشناخته دیگر پرتاب نمی‌کنند.

گوگل ابزاری به نام Transparency Report دارد که در بخش Safe Browsing آن می‌توانید آدرس هر سایتی را وارد کنید. گوگل پایگاه داده عظیمی از سایت‌های حاوی بدافزار، فیشینگ و نرم‌افزارهای ناخواسته دارد. اگر گوگل سایتی را ناامن تشخیص دهد، به شما هشدار می‌دهد. این ابزار یکی از سریع‌ترین راه‌های فنی برای اطمینان از این است که آیا سایت مورد نظر در لیست سیاه امنیتی قرار دارد یا خیر.

اگرچه مکان سرور به تنهایی دلیل بر بی‌اعتباری نیست، اما برای سایت‌های دولتی یا بانکی ایران، سرورها حتماً باید در داخل کشور باشند. برای سایت‌های فروشگاهی، استفاده از سرورهای معتبر در دیتاسنترهای شناخته شده نشان‌دهنده ثبات فنی است. سایت‌هایی که از هاستینگ‌های رایگان یا دیتاسنترهای گمنام در کشورهای با قوانین سایبری ضعیف استفاده می‌کنند، پتانسیل بالاتری برای فعالیت‌های غیرقانونی و عدم پاسخگویی دارند.

بله، در اکثر موارد سایت‌های معتبر تجاری از دامنه سطح بالا (مثل .com یا .ir) استفاده می‌کنند. استفاده از ساب‌دومین‌های رایگان (مثل site.wordpress.com یا site.blogfa.com) برای یک فروشگاه یا شرکت رسمی، نشان‌دهنده عدم سرمایه‌گذاری و نبود هویت قانونی مستقل است. کلاهبرداران به دلیل رایگان بودن و عدم نیاز به احراز هویت، علاقه زیادی به ساخت صفحات فیشینگ روی این پلتفرم‌های رایگان دارند.

کاربران عادی نمی‌توانند کدها را تحلیل کنند، اما ابزارهایی مثل Sucuri SiteCheck یا VirusTotal می‌توانند سورس کد سایت را برای یافتن کدهای جاوااسکریپت مشکوک، فریم‌های مخفی (iFrames) و لینک‌های تزریق شده اسکن کنند. اگر این ابزارها هشداری مبنی بر وجود 'Malware' یا 'Injected SPAM' دادند، یعنی سایت هک شده یا از ابتدا برای سرقت اطلاعات کاربران و سوءاستفاده از منابع سیستم آن‌ها طراحی شده است.

سایت‌های معتبر و استاندارد برای تعامل با موتورهای جستجو دارای فایل‌های فنی robots.txt و sitemap.xml هستند. وجود این فایل‌ها نشان می‌دهد که سایت دارای ساختار مهندسی شده است و برای سئو و دیده شدن به صورت اصولی تلاش می‌کند. سایت‌های کلاهبرداری که به صورت موقت ساخته می‌شوند، معمولاً فاقد این ساختارهای فنی هستند زیرا نیازی به ایندکس شدن طولانی‌مدت در گوگل ندارند.

در دنیای تجارت، هیچ ارزانی بی‌حکمت نیست. اگر سایتی کالایی را ۵۰ یا ۷۰ درصد ارزان‌تر از قیمت بازار ارائه می‌دهد، احتمالاً با یک سایت فیشینگ (برای سرقت اطلاعات کارت بانکی) یا فروش کالای تقلبی روبرو هستید. کلاهبرداران از طمع کاربران برای جذب آن‌ها به درگاه‌های پرداخت جعلی استفاده می‌کنند. همیشه قیمت‌ها را با سایت‌های مرجع و معتبر مقایسه کنید؛ اختلاف قیمت غیرمنطقی اولین نشانه کلاهبرداری است.

هنگام پرداخت، حتماً بررسی کنید که آدرس درگاه پرداخت با shaparak.ir تمام شود. هر پسوند دیگری مانند shaparak.com یا shaparak.net جعلی است. همچنین درگاه‌های معتبر دارای کد امنیتی (کپچا) پویا هستند و شماره ترمینال و نام پذیرنده در آن‌ها درج شده است. بهترین راه این است که از کیبورد مجازی خود درگاه استفاده کنید و قبل از تایید، مبلغ و نام فروشگاه را در صفحه پرداخت چک کنید.

یک سایت معتبر طبق قانون تجارت الکترونیک موظف است شرایط بازگشت کالا و استرداد وجه را به وضوح بیان کند. در ایران، مشتری تا ۷ روز حق انصراف از خرید (در صورت باز نشدن پلمب کالا) را دارد. اگر سایتی هیچ توضیحی در مورد نحوه مرجوعی کالا نداده یا جملاتی مثل «جنس فروخته شده پس گرفته نمی‌شود» را به کار برده، از نظر قانونی و اعتباری دچار مشکل است و خرید از آن ریسک بالایی دارد.

برخی سایت‌ها قیمت کالا را بسیار پایین درج می‌کنند، اما در مرحله نهایی مبالغ هنگفتی تحت عنوان «مالیات عجیب»، «هزینه بسته‌بندی اجباری» یا «خدمات ویژه» به فاکتور اضافه می‌کنند. سایت‌های معتبر تمام هزینه‌ها شامل مالیات بر ارزش افزوده و هزینه حمل و نقل را پیش از ورود به درگاه پرداخت به صورت شفاف به کاربر نمایش می‌دهند. عدم شفافیت مالی قبل از پرداخت، نشانه عدم حرفه‌ای بودن سایت است.

لزوماً خیر، اما یک لایه اعتماد اضافه ایجاد می‌کند. برخی سایت‌های کلاهبردار ممکن است کالای تقلبی یا سنگ‌ریزه به جای محصول اصلی ارسال کنند و هزینه را درب منزل دریافت کنند. با این حال، سایت‌هایی که با شرکت پست قرارداد رسمی برای پرداخت درب منزل دارند، مراحل احراز هویت بیشتری را طی کرده‌اند. بهترین حالت این است که کالا را هنگام تحویل بررسی کنید و سپس مبلغ را به مامور پست بپردازید.

SSLهای رایگان (مانند Let's Encrypt) برای وبلاگ‌ها و سایت‌های محتوایی عالی هستند و امنیت کافی را فراهم می‌کنند. اما برای بانک‌ها و فروشگاه‌های بزرگ، استفاده از SSLهای تجاری با بیمه غرامت (Warranty) مرسوم است. این بیمه به این معناست که اگر به دلیل نقص در گواهی، اطلاعات کاربر سرقت شود، شرکت صادرکننده گواهی خسارت پرداخت می‌کند. وجود گواهی‌های تجاری گران‌قیمت نشان‌دهنده توان مالی و تعهد بالای سایت به امنیت است.

روش کارت به کارت هیچ ردپای قانونی در سیستم تجارت الکترونیک ندارد و در صورت کلاهبرداری، پیگیری آن بسیار دشوارتر از درگاه پرداخت رسمی است. درگاه‌های پرداخت مستقیم به کد مالیاتی و اینماد متصل هستند و تراکنش‌ها قابل رهگیری قانونی می‌باشند. سایت‌های معتبر همواره درگاه پرداخت رسمی دارند و کارت به کارت را فقط به عنوان یک گزینه ثانویه برای موارد خاص ارائه می‌دهند، نه روش اصلی پرداخت.

سایت‌های معتبر شرکتی معمولاً فاکتور رسمی ارائه می‌دهند که شامل شماره اقتصادی و شناسه ملی است. در ایران، فروشگاه‌های بزرگ آنلاین موظف به صدور فاکتور مطابق استانداردهای سازمان امور مالیاتی هستند. اگر سایتی از ارائه فاکتور معتبر خودداری می‌کند یا بابت صدور فاکتور قانونی هزینه اضافی طلب می‌کند، در حال دور زدن قوانین مالیاتی است که این موضوع می‌تواند در آینده برای خدمات پس از فروش و گارانتی کالا مشکل‌ساز شود.

ستاد ساماندهی زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت می‌کند. ثبت سایت در این سامانه به این معناست که هویت مدیر سایت احراز شده و محتوای سایت تحت نظارت قوانین جاری کشور است. وجود لوگوی ساماندهی (که با کلیک به سایت samandehi.ir متصل شود) نشان‌دهنده این است که سایت فعالیت مخفیانه ندارد و مسئولیت محتوای منتشر شده را پذیرفته است. این نماد به ویژه برای سایت‌های خبری و فرهنگی اهمیت زیادی دارد.

GDPR سخت‌گیرانه‌ترین قانون حفاظت از داده‌های شخصی در اتحادیه اروپاست. سایت‌های معتبر بین‌المللی که به کاربران اروپایی خدمات می‌دهند، موظف به رعایت آن هستند. وجود بخش Privacy Policy که در آن توضیح داده شده چه داده‌هایی جمع‌آوری می‌شود و حق حذف داده‌ها به کاربر داده شده است، نشانه اعتبار جهانی سایت است. در ایران نیز قوانین مشابهی در حال تدوین است و سایت‌های پیشرو از هم‌اکنون این استانداردها را رعایت می‌کنند.

اولین قدم مراجعه به سامانه ثبت شکایت پلیس فتا (cyberpolice.ir) یا دفاتر خدمات الکترونیک قضایی برای تنظیم شکوائیه است. شما باید مستندات شامل اسکرین‌شات از صفحات سایت، رسید پرداخت، شماره تراکنش و مکاتبات خود را ضمیمه کنید. اگر سایت دارای اینماد باشد، می‌توانید در پنل اینماد نیز شکایت خود را ثبت کنید تا از طریق داوری بین شما و فروشنده میانجی‌گری شود و در صورت تکرار، نماد سایت تعلیق گردد.

این صفحه در واقع قرارداد بین شما و وب‌سایت است. در سایت‌های معتبر، تمامی جزئیات مربوط به نحوه ارسال، مسئولیت خرابی کالا، شرایط ابطال سفارش و نحوه حل اختلافات به صورت حقوقی نوشته شده است. مطالعه این بخش به شما کمک می‌کند تا حقوق خود را بشناسید. سایت‌های فاقد این صفحه یا دارای قوانین یک‌طرفه و ناعادلانه، معمولاً در زمان بروز مشکل، هیچ مسئولیتی را بر عهده نمی‌گیرند.

اگرچه در ایران قانون کپی‌رایت بین‌المللی به طور کامل اجرا نمی‌شود، اما رعایت حقوق معنوی دیگران نشانه اخلاق حرفه‌ای است. سایت‌های معتبر از تصاویر و متون تولیدی خود استفاده می‌کنند و در صورت استفاده از منابع دیگر، نام منبع را ذکر می‌کنند. سایتی که تمام محتوای خود را از دیگران سرقت کرده است، نه تنها از نظر گوگل بی‌اعتبار است، بلکه نشان‌دهنده عدم تعهد مدیریت به ارزش‌های اخلاقی و قانونی است.

پلیس فتا مرجع تایید اعتبار نیست، بلکه مرجع رسیدگی به جرایم است. با این حال، پلیس فتا همواره لیست سایت‌های کلاهبردار یا روش‌های جدید فیشینگ را اطلاع‌رسانی می‌کند. همچنین سایت‌هایی که نشان «تاییدیه پلیس فتا» را جعل می‌کنند، مجرم شناخته می‌شوند. معتبرترین راه این است که توصیه‌های پیشگیرانه پلیس فتا را در مورد ویژگی‌های سایت‌های امن مطالعه کنید و در صورت بروز جرم، سریعاً به آن‌ها گزارش دهید.

در دعاوی حقوقی، اطلاعات مندرج در سامانه ایرنیک (برای دامنه‌های .ir) یا Whois بین‌المللی ملاک است. اگر دامنه به نام یک شخص حقیقی باشد، مسئولیت حقوقی با اوست و اگر به نام شرکت باشد، مدیرعامل مسئول است. سایت‌های معتبر معمولاً دامنه را به نام رسمی شرکت ثبت می‌کنند. برای اطمینان، می‌توانید نام صاحب دامنه را با نام صاحب حساب بانکی یا نام مندرج در اینماد تطبیق دهید تا از یکسان بودن آن‌ها مطمئن شوید.

طبق قانون تجارت الکترونیک ایران، مصرف‌کننده حق دارد اطلاعات کامل کالا، قیمت نهایی، هزینه‌های جانبی و هویت تامین‌کننده را بداند. همچنین حق انصراف ۷ روزه، حق دریافت کالای سالم و مطابق با توضیحات، و حق محافظت از داده‌های شخصی از جمله حقوق بنیادین است. سایت‌های معتبر نه تنها این حقوق را رعایت می‌کنند، بلکه در بخش قوانین خود به صراحت به آن‌ها اشاره کرده و راهکارهای اجرایی برای بهره‌مندی مشتری از این حقوق را فراهم می‌کنند.