DNS چیست و چگونه آن را تنظیم کنیم؟ راهنمای کامل

در این مقاله با DNS، نقش آن در تبدیل نام دامنه به آدرس IP و شیوه عملکردش آشنا می‌شوید. همچنین روش تنظیم DNS در دستگاه‌ها و مودم، انتخاب سرویس مناسب و نکات مهم برای اتصال بهتر را مرور می‌کنید.

پیشخوانک را به منابع منتخب گوگل اضافه کنید افزودن به منابع گوگل
تلگرام واتساپ

برای تنظیم DNS، نشانی حل‌کننده معتبر را در تنظیمات شبکه دستگاه یا مودم وارد کنید؛ نشانی IPv4 و IPv6 را در بخش متناظر بگذارید، تغییر را ذخیره کنید و اتصال را دوباره برقرار کنید. پیش از شروع، تنظیم فعلی را یادداشت کنید تا در صورت بروز مشکل بتوانید به حالت قبلی یا دریافت خودکار DNS برگردید. مسیر منوها بسته به دستگاه و شبکه فرق می‌کند.

برای تنظیم DNS، کافیه یک حل‌کننده انتخاب کنین و نشانی آن را در تنظیمات شبکه دستگاه یا مودم وارد کنین. DNS نام دامنه را به نشانی IP تبدیل می‌کند تا دستگاه بتونه سرور مقصد را پیدا کنه.

این راهنما کمک می‌کنه سازوکار DNS را بشناسین و با آگاهی بیشتری آن را تنظیم کنین.

وقتی نشانی سایتی را وارد می‌کنین، دستگاه ممکنه پاسخ را در حافظه موقت بررسی کنه. اگر پاسخی پیدا نکنه، درخواست را به حل‌کننده DNS می‌فرسته. حل‌کننده در صورت نیاز، سرورهای دیگر را بررسی می‌کنه و نشانی مناسب را برمی‌گردونه. زمان نگهداری پاسخ را مقداری به نام TTL مشخص می‌کنه.

DNS فقط نشانی سایت‌ها را پیدا نمی‌کنه. رکورد A برای نشانی IPv4 و رکورد AAAA برای IPv6 کاربرد داره. رکورد MX سرور ایمیل دامنه را معرفی می‌کنه و CNAME نام مستعار را به نام دیگری پیوند می‌ده. بنابراین، DNS بخش مهمی از خدمات اینترنتی گوناگونه.

می‌تونین DNS را در تنظیمات شبکه گوشی، رایانه یا مودم تغییر بدین. مسیر دقیق تنظیمات به دستگاه و سیستم‌عامل بستگی داره. تغییر حل‌کننده گاهی مشکل دسترسی به سایت را برطرف می‌کنه، اما قطعی اینترنت، خرابی خود سایت یا مشکل مسیریابی را حل نمی‌کنه.

برای انتخاب آگاهانه، تفاوت حریم خصوصی و امنیت را هم در نظر بگیرین. DNSSEC به بررسی اصالت و یکپارچگی پاسخ کمک می‌کنه، اما درخواست را رمزگذاری نمی‌کنه. DoH و DoT تبادل درخواست با حل‌کننده را رمزگذاری می‌کنن. ادامه مقاله روش تنظیم DNS و نکات مهم انتخاب آن را توضیح می‌ده.

نکات کلیدی این مقاله:

  • تبدیل نام به IP DNS نام دامنه را به نشانی مناسب برای اتصال پیدا می‌کند.
  • تنظیم در شبکه می‌تونین نشانی حل‌کننده را در تنظیمات دستگاه یا مودم وارد کنین.
  • امنیت و حریم خصوصی DNSSEC اصالت پاسخ را بررسی می‌کند؛ DoH و DoT درخواست را رمزگذاری می‌کنند.

DNS چیست و چگونه آن را تنظیم کنیم؟

DNS یا سامانه نام دامنه، نام‌های قابل‌خواندن وب‌سایت‌ها را به نشانی‌هایی تبدیل می‌کند که دستگاه‌ها برای اتصال به سرورها لازم دارند. برای تغییر DNS، باید نشانی یک حل‌کننده معتبر را در تنظیمات شبکه دستگاه یا مودم وارد کنید. مسیر دقیق با توجه به سیستم‌عامل و شبکه فرق می‌کند.

DNS در عمل چه کاری انجام می‌دهد؟

کامپیوترها و گوشی‌ها برای پیدا کردن مقصد در اینترنت از نشانی‌های IP استفاده می‌کنند. به‌خاطر سپردن این نشانی‌ها برای هر سایت دشوار است. DNS کمک می‌کند به‌جای وارد کردن یک نشانی عددی، نامی مثل example.com را در مرورگر بنویسید.

وقتی نام دامنه را وارد می‌کنید، دستگاه ابتدا حافظه موقت خودش را بررسی می‌کند. اگر پاسخ ذخیره‌شده‌ای نداشته باشد، درخواست را به حل‌کننده DNS می‌فرستد. این حل‌کننده ممکن است متعلق به شرکت اینترنت، شبکه محل کار یا یک سرویس عمومی باشد. در صورت نیاز، حل‌کننده از سرورهای دیگر پاسخ می‌گیرد.

پاسخ‌ها معمولاً برای مدت مشخصی در حافظه موقت می‌مانند. این مدت با رکوردی به نام TTL تعیین می‌شود. به همین دلیل، تغییر یک رکورد DNS ممکن است برای همه کاربران فوراً دیده نشود.

DNS فقط برای باز کردن سایت نیست

رکوردهای DNS اطلاعات مختلفی را نگه می‌دارند. رکوردهای A و AAAA به‌ترتیب نشانی IPv4 و IPv6 را مشخص می‌کنند. رکورد MX برای معرفی سرور دریافت ایمیل به کار می‌رود. CNAME هم نامی را به نام دامنه دیگری ارجاع می‌دهد.

تنظیم DNS روی گوشی، کامپیوتر یا مودم، معمولاً حل‌کننده‌ای را عوض می‌کند که دستگاه از آن پاسخ می‌گیرد. این کار لزوماً اطلاعات دامنه‌ای را که مالک آن هستید تغییر نمی‌دهد. تغییر رکوردهای دامنه در پنل میزبان یا ثبت‌کننده دامنه، موضوعی جداست.

برای راهنمای جزئی‌ترِ مسیر منوها در دستگاه‌های مختلف، آموزش تنظیمات DNS در ویندوز، مک و موبایل را ببینید.

مزایا و ویژگی‌های تغییر DNS

تغییر DNS می‌تواند پاسخ‌گویی به درخواست‌های دامنه را در بعضی شبکه‌ها بهتر کند، امکان استفاده از قابلیت‌های یک سرویس عمومی را فراهم کند یا مشکل موقت حل نام دامنه را برطرف کند.

نتیجه به محل، مسیر شبکه و سرویس انتخابی بستگی دارد؛ بنابراین هیچ DNSای برای همه کاربران همیشه سریع‌تر یا مناسب‌تر نیست.

مزیت‌های احتمالی

  • رفع بعضی خطاهای نام دامنه: اگر حل‌کننده فعلی پاسخ نادرست یا قدیمی داشته باشد، انتخاب حل‌کننده دیگر گاهی مشکل را برطرف می‌کند.
  • امکان استفاده از قابلیت‌های تکمیلی: برخی سرویس‌ها گزینه‌هایی مثل فیلتر دامنه‌های مخرب یا کنترل‌های خانوادگی ارائه می‌کنند. امکانات به سرویس و نوع تنظیم بستگی دارند.
  • انتخاب بر اساس حریم خصوصی: سیاست نگهداری داده و روش رمزگذاری بین ارائه‌دهندگان فرق دارد. پیش از انتخاب، مستندات و شرایط سرویس را بررسی کنید.
  • مدیریت شبکه خانگی: اگر DNS را در مودم تغییر دهید، بسیاری از دستگاه‌های متصل به همان شبکه از تنظیم جدید استفاده می‌کنند.

گزینه‌های شناخته‌شده DNS عمومی

نشانی‌های زیر نمونه‌هایی از حل‌کننده‌های عمومی IPv4 هستند. آن‌ها را فقط در بخش IPv4 وارد کنید؛ این نشانی‌ها جایگزین نشانی IPv6 نیستند.

سرویسنشانی اصلینشانی جایگزین
Google Public DNS8.8.8.88.8.4.4
Cloudflare1.1.1.11.0.0.1
Quad99.9.9.9149.112.112.112
OpenDNS208.67.222.222208.67.220.220

Quad9 در پیکربندی پیش‌فرض از فهرست‌های تهدید برای مسدودکردن بعضی دامنه‌های مخرب استفاده می‌کند. سرویس‌های دیگر هم ممکن است قابلیت‌هایی ارائه دهند که به تنظیمات یا حساب کاربری وابسته باشد. پیش از انتخاب، بررسی کنید ویژگی مدنظرتان واقعاً فعال است.

محدودیت‌هایی که باید بشناسید

تغییر DNS سرعت دانلود، قدرت سیگنال وای‌فای یا ظرفیت اینترنت را به‌خودی‌خود افزایش نمی‌دهد. DNS در درجه اول نام دامنه را پیدا می‌کند؛ پس اگر مشکل از قطعی اینترنت، مسیریابی، محدودیت دسترسی یا خرابی سرور سایت باشد، عوض کردن آن ممکن است هیچ تغییری ایجاد نکند.

سریع‌ترین DNS را نمی‌توان بدون آزمایش در شبکه خودتان مشخص کرد. فاصله جغرافیایی، اپراتور، مسیر اتصال و شلوغی سرویس روی زمان پاسخ اثر می‌گذارند. بهتر است سرعت و پایداری را در شرایط واقعی بسنجید، نه فقط با یک عدد یا ادعای تبلیغاتی.

نحوه استفاده و مراحل تنظیم DNS

برای تنظیم DNS، ابتدا مشخص کنید می‌خواهید تغییر روی یک دستگاه اعمال شود یا روی همه دستگاه‌های متصل به مودم. سپس نشانی‌های IPv4 یا IPv6 سرویس انتخابی را در بخش شبکه وارد کنید، اتصال را دوباره برقرار کنید و نتیجه را آزمایش کنید.

نام منوها ممکن است با نسخه سیستم‌عامل فرق داشته باشد.

مراحل کلی تغییر DNS در دستگاه

  1. وضعیت فعلی اینترنت و تنظیم DNS را بررسی کنید تا مشکل از اتصال کلی نباشد.
  2. نشانی‌های DNS موردنیاز را از مستندات سرویس انتخابی بردارید. نشانی IPv4 را در بخش IPv4 و نشانی IPv6 را در بخش IPv6 وارد کنید.
  3. وارد تنظیمات شبکه یا اتصال فعال شوید. این بخش معمولاً زیر عنوان‌هایی مثل Wi-Fi، Ethernet یا Network قرار دارد.
  4. حالت دریافت خودکار DNS را به تنظیم دستی تغییر دهید و نشانی اصلی و جایگزین را وارد کنید.
  5. تغییرات را ذخیره کنید. وای‌فای را یک بار خاموش و روشن کنید یا اتصال شبکه را دوباره برقرار کنید.
  6. چند وب‌سایت را باز کنید و در صورت نیاز، حافظه DNS دستگاه یا مرورگر را پاک کنید.

تغییر روی مودم یا روتر

اگر DNS را در روتر تغییر دهید، دستگاه‌هایی که تنظیمات شبکه را به‌صورت خودکار از آن دریافت می‌کنند ممکن است از DNS جدید استفاده کنند. وارد پنل مدیریتی روتر شوید و بخش اینترنت، WAN یا DHCP را پیدا کنید. محل گزینه‌ها به سازنده و مدل دستگاه بستگی دارد.

نشانی پنل و رمز عبور مدیریت را از برچسب دستگاه، دفترچه یا تنظیمات مالک شبکه بررسی کنید. تنظیم نامناسب روتر ممکن است اتصال چند دستگاه را مختل کند. پیش از ذخیره، از تنظیم فعلی تصویر بگیرید و مطمئن شوید امکان بازگشت به حالت قبلی را دارید.

چطور مطمئن شویم تنظیم انجام شده؟

بعد از تغییر، اتصال به چند دامنه متفاوت را امتحان کنید. اگر فقط یک سایت باز نمی‌شود، مشکل ممکن است به همان سایت، گواهی امنیتی یا مسیر شبکه مربوط باشد. برای عیب‌یابی، نام دامنه را در مرورگر دیگری هم بررسی کنید و اتصال را با اینترنت همراه مقایسه کنید.

اگر از خط فرمان استفاده می‌کنید، ابزارهای بررسی DNS می‌توانند پاسخ دامنه و سرور پاسخ‌گو را نشان دهند. در ویندوز، دستور nslookup example.com نمونه‌ای برای پرس‌وجوی دامنه است. خروجی ابزار به سیستم و تنظیمات شبکه وابسته است و به‌تنهایی علت همه خطاها را مشخص نمی‌کند.

برای آموزش مسیرهای دستگاه‌به‌دستگاه، راهنمای کامل تنظیم DNS را ببینید. اگر مودم بعد از ذخیره تغییرات به وضعیت قبلی برمی‌گردد، احتمالاً موضوع به تنظیمات دستگاه مربوط است؛ علت به‌هم‌ریختن تنظیمات مودم می‌تواند برای بررسی آن مفید باشد.

پیش‌نیازها و مدارک لازم

برای تغییر DNS به مدرک هویتی یا ثبت‌نام در سامانه خاصی نیاز ندارید؛ معمولاً دسترسی به تنظیمات شبکه و نشانی معتبر حل‌کننده کافی است. اگر می‌خواهید DNS مودم یا شبکه محل کار را عوض کنید، باید اجازه مدیریتی داشته باشید و مطمئن شوید شبکه به DNS اختصاصی وابسته نیست.

چیزهایی که قبل از شروع آماده کنید

  • دسترسی به دستگاه: باید بتوانید تنظیمات اتصال فعال را تغییر دهید. در کامپیوترهای کاری، ممکن است این گزینه فقط برای مدیر سیستم قابل‌دسترسی باشد.
  • نشانی DNS: نشانی اصلی و، در صورت ارائه، نشانی جایگزین را از منبع رسمی سرویس بردارید. یک رقم اشتباه می‌تواند مانع پاسخ‌گویی شود.
  • نوع نشانی: مشخص کنید نشانی مربوط به IPv4 است یا IPv6. هر کدام را باید در بخش متناظر وارد کنید.
  • یادداشت تنظیم قبلی: از نشانی‌های فعلی یا حالت دریافت خودکار یادداشت بردارید. این کار برگشت به تنظیم قبل را ساده می‌کند.
  • اجازه مدیر شبکه: برای شبکه اداره، دانشگاه یا سازمان، پیش از تغییر از مسئول فناوری اطلاعات سؤال کنید.

اگر DNS را در مودم تنظیم می‌کنید

برای تغییر تنظیمات روتر، دسترسی به پنل مدیریت لازم است. نام کاربری و رمز مدیریت با رمز وای‌فای یکی نیستند و نباید آن‌ها را حدس بزنید یا بدون اجازه تغییر دهید. اگر مالک دستگاه نیستید، از صاحب شبکه یا پشتیبانی کمک بگیرید.

پیش از ذخیره تنظیمات، از صفحه فعلی عکس بگیرید. اگر مودم گزینه پشتیبان‌گیری دارد، از پیکربندی آن نسخه تهیه کنید. برخی مدل‌ها تنظیمات اینترنت را از شرکت ارائه‌دهنده دریافت می‌کنند؛ تغییر دستی گزینه‌های نامرتبط ممکن است اتصال را قطع کند.

آیا به برنامه نیاز دارید؟

برای واردکردن دستی DNS در بیشتر دستگاه‌ها نیازی به نصب برنامه نیست. بعضی سرویس‌ها برنامه اختصاصی دارند که ممکن است تنظیمات دیگری مثل تونل رمزگذاری‌شده را هم فعال کند. پیش از نصب، ناشر برنامه، مجوزهای درخواستی و شیوه کار آن را بررسی کنید.

به برنامه‌ای که وعده افزایش قطعی سرعت، ناشناس‌ماندن کامل یا رفع همه محدودیت‌ها می‌دهد اعتماد نکنید. DNS به‌تنهایی چنین تضمینی نمی‌دهد. هنگام نصب نرم‌افزار شبکه، فقط از فروشگاه یا وب‌سایت رسمی استفاده کنید و مجوزهای غیرضروری را نپذیرید.

شبکه‌های سازمانی و سرویس‌های داخلی

برخی شبکه‌ها برای دسترسی به سامانه‌های داخلی، نام‌های دامنه اختصاصی یا سیاست‌های امنیتی به DNS سازمان نیاز دارند. جایگزینی آن با DNS عمومی می‌تواند دسترسی به فایل‌ها، چاپگرها، سامانه‌های اداری یا ابزارهای کاری را مختل کند.

در چنین شرایطی، پیش از هر تغییری با مدیر شبکه هماهنگ کنید. اگر دستگاه شما هم‌زمان به چند شبکه وصل است، تنظیم DNS ممکن است در هر اتصال جداگانه اعمال شود. بررسی اتصال فعال و ثبت تنظیم قبلی، از عیب‌یابی طولانی جلوگیری می‌کند.

نکات مهم و هشدارها

تغییر DNS را راه‌حل همه مشکلات اینترنت در نظر نگیرید؛ این تنظیم فقط روی پیدا کردن نام دامنه اثر می‌گذارد و خرابی سایت، قطعی اینترنت یا مشکل مسیر اتصال را برطرف نمی‌کند.

نشانی‌ها را از منبع معتبر وارد کنید، تنظیم قبلی را نگه دارید و در شبکه‌های سازمانی بدون هماهنگی تغییری ندهید.

DNS با رمزگذاری و DNSSEC فرق دارد

DNSSEC با امضای دیجیتال به بررسی اصالت و یکپارچگی پاسخ کمک می‌کند. این فناوری، درخواست DNS را رمزگذاری نمی‌کند. در مقابل، DNS روی HTTPS یا DoH و DNS روی TLS یا DoT برای رمزگذاری ارتباط دستگاه با حل‌کننده طراحی شده‌اند.

فعال‌بودن DoH یا DoT به پشتیبانی سیستم‌عامل، مرورگر و سرویس DNS بستگی دارد. گاهی مرورگر تنظیم جداگانه‌ای دارد و از DNS تعیین‌شده در سیستم پیروی نمی‌کند. بنابراین تغییر DNS در یک بخش، لزوماً همه درخواست‌های دستگاه را از همان مسیر عبور نمی‌دهد.

رمزگذاری به‌معنای ناشناس‌ماندن کامل نیست

رمزگذاری می‌تواند خواندن درخواست DNS را در مسیر شبکه دشوارتر کند؛ اما سرویس DNS همچنان درخواست‌هایی را که دریافت می‌کند می‌بیند. وب‌سایت‌ها و دیگر اجزای اتصال هم ممکن است اطلاعاتی درباره بازدید یا ارتباط جمع‌آوری کنند.

سیاست نگهداری داده، نحوه پاسخ‌گویی و امکانات فیلترکردن بین ارائه‌دهندگان فرق دارد. پیش از انتخاب، اسناد حریم خصوصی و شرایط سرویس را بخوانید. از ادعای «ناشناس‌ماندن صددرصدی» تنها با تغییر DNS محتاط باشید.

تغییر DNS محدودیت دسترسی را دور نمی‌زند

اگر یک وب‌سایت به دلایل قانونی یا سیاست شبکه در دسترس نیست، تغییر حل‌کننده DNS راه تضمین‌شده یا مناسبی برای دسترسی نیست. همچنین تغییر DNS نمی‌تواند خرابی سرور مقصد یا اختلال اپراتور را برطرف کند. برای مشکل‌های امنیتی، از راهکارهای معتبر و قانونی استفاده کنید.

به‌خصوص اگر پیوندی مشکوک دریافت کردید، بازکردن آن با DNS متفاوت امن نمی‌شود. نشانی سایت را با دقت بررسی کنید و اطلاعات حساس را در صفحه‌ای که از اعتبارش مطمئن نیستید وارد نکنید. آشنایی با نشانه‌های فیشینگ و راه‌های پیشگیری از آن برای محافظت از حساب‌ها مفید است.

اگر بعد از تغییر، اینترنت مشکل پیدا کرد

  1. مطمئن شوید نشانی‌ها را درست و در بخش IPv4 یا IPv6 مناسب وارد کرده‌اید.
  2. حالت DNS را به دریافت خودکار برگردانید و اتصال را دوباره برقرار کنید.
  3. اگر فقط یک دستگاه مشکل دارد، تنظیمات همان دستگاه را بررسی کنید.
  4. اگر چند دستگاه روی یک مودم مشکل دارند، تنظیم مودم و وضعیت سرویس اینترنت را بررسی کنید.
  5. در شبکه کاری یا آموزشی، تغییر را به مدیر شبکه اطلاع دهید.

سوالات رایج درباره DNS

DNS نام دامنه را به اطلاعات لازم برای اتصال تبدیل می‌کند و تنظیم آن معمولاً با واردکردن نشانی حل‌کننده در تنظیمات شبکه انجام می‌شود. پاسخ پرسش‌های زیر کمک می‌کند بدانید چه انتظاری از تغییر DNS داشته باشید و در صورت بروز خطا از کجا شروع کنید.

آیا تغییر DNS سرعت اینترنت را بیشتر می‌کند؟

معمولاً تغییر DNS سرعت دانلود یا کیفیت سیگنال را مستقیماً افزایش نمی‌دهد. حل‌کننده سریع‌تر ممکن است زمان پیدا کردن دامنه را در بعضی شرایط کمتر کند؛ اما نتیجه به شبکه و سرویس بستگی دارد. برای سنجش، چند بار و در زمان‌های مختلف اتصال را آزمایش کنید.

کدام DNS برای من بهتر است؟

پاسخ ثابتی برای همه وجود ندارد. Google Public DNS، Cloudflare، Quad9 و OpenDNS از گزینه‌های شناخته‌شده‌اند، اما سرعت، سیاست داده و امکاناتشان متفاوت است. در انتخاب، فقط به زمان پاسخ توجه نکنید؛ پایداری، حریم خصوصی و قابلیت‌های موردنیازتان را هم بسنجید.

آیا می‌توانم نشانی اصلی و جایگزین را از دو سرویس متفاوت انتخاب کنم؟

از نظر فنی ممکن است سیستم هر دو نشانی را به‌کار بگیرد، اما رفتار دستگاه‌ها و اولویت درخواست‌ها یکسان نیست. برای عیب‌یابی ساده‌تر، بهتر است ابتدا از نشانی‌های اصلی و جایگزینی استفاده کنید که همان سرویس‌دهنده اعلام کرده است. دستورالعمل رسمی سرویس را ملاک قرار دهید.

چرا بعد از تغییر، سایت باز نمی‌شود؟

احتمال دارد نشانی را اشتباه وارد کرده باشید، دستگاه هنوز پاسخ قبلی را ذخیره کرده باشد یا سرویس DNS از شبکه شما در دسترس نباشد. همچنین ممکن است مشکل از خود سایت، اپراتور یا تنظیم شبکه باشد. DNS را به حالت خودکار برگردانید و دوباره آزمایش کنید.

تغییر DNS را در گوشی انجام دهم یا مودم؟

تغییر در گوشی معمولاً همان دستگاه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. تغییر در مودم می‌تواند روی دستگاه‌های متصل اثر بگذارد، اگر آن‌ها تنظیمات شبکه را به‌صورت خودکار از روتر دریافت کنند. برای آزمایش محدود، تغییر روی یک دستگاه ساده‌تر است؛ برای شبکه کاری، ابتدا هماهنگ کنید.

آیا DNS عمومی امن است؟

عمومی‌بودن به‌تنهایی معیار امنیت نیست. ارائه‌دهنده را بر اساس اعتبار، سیاست حفظ داده، دسترس‌پذیری و امکانات امنیتی بررسی کنید. رمزگذاری DoH یا DoT ارتباط تا حل‌کننده را محافظت می‌کند، اما ارائه‌دهنده درخواست‌های دریافتی را می‌بیند و این موضوع به‌معنای ناشناس‌ماندن کامل نیست.

اگر نشانی DNS را اشتباه وارد کنم چه می‌شود؟

ممکن است دستگاه نتواند بعضی دامنه‌ها را پیدا کند و سایت‌ها باز نشوند. تنظیم قبلی را که پیش‌تر یادداشت یا تصویربرداری کرده‌اید برگردانید. اگر گزینه قبلی را ندارید، حالت دریافت خودکار DNS را انتخاب کنید و اتصال را یک بار دوباره برقرار کنید.

آیا تغییر DNS در همه اتصال‌ها اعمال می‌شود؟

نه همیشه. تنظیمات وای‌فای، اینترنت کابلی، داده همراه و مرورگر ممکن است از یکدیگر جدا باشند. ممکن است برای هر شبکه تنظیم متفاوتی ثبت شود یا برنامه‌ای درخواست‌های DNS را از مسیر دیگری بفرستد. اتصال فعال و تنظیم مربوط به همان اتصال را بررسی کنید.

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری

DNS سامانه‌ای برای پیدا کردن اطلاعات دامنه‌هاست و معمولاً نامی مثل یک وب‌سایت را به نشانی موردنیاز دستگاه تبدیل می‌کند. می‌توانید حل‌کننده پیش‌فرض را در تنظیمات دستگاه یا روتر تغییر دهید؛ اما سود این کار به شبکه، سرویس انتخابی و نوع مشکل بستگی دارد.

قبل از تغییر این سه نکته را به خاطر بسپارید

  • تغییر DNS ممکن است بعضی خطاهای مربوط به پیدا کردن دامنه را رفع کند، اما جایگزین اینترنت پایدار یا راه‌حل خرابی سایت نیست.
  • نشانی IPv4 را در بخش IPv4 و نشانی IPv6 را در بخش IPv6 وارد کنید. اعداد را از منبع رسمی بردارید.
  • از تنظیم قبلی یادداشت یا تصویر بگیرید تا اگر اتصال مختل شد، بتوانید به حالت قبل برگردید.

یک روش ساده برای انتخاب و آزمایش

  1. ابتدا مطمئن شوید اینترنت در حالت عادی کار می‌کند و مشکل فقط به نام دامنه محدود است.
  2. سرویسی متناسب با نیازتان انتخاب کنید و سیاست حریم خصوصی و قابلیت‌های آن را بخوانید.
  3. برای شروع، تنظیم را روی یک دستگاه انجام دهید؛ تغییر مودم را به زمانی موکول کنید که از نتیجه مطمئن شده‌اید.
  4. چند سایت و سرویس را امتحان کنید و پایداری اتصال را در زمان‌های مختلف بسنجید.
  5. اگر نتیجه بدتر شد، DNS را به حالت خودکار یا تنظیم قبلی برگردانید.

به یاد داشته باشید که DNSSEC، DoH و DoT کارکردهای متفاوتی دارند. DNSSEC به بررسی اعتبار پاسخ کمک می‌کند؛ DoH و DoT تبادل درخواست را رمزگذاری می‌کنند. هیچ‌کدام به‌تنهایی ناشناس‌ماندن کامل یا امنیت همه فعالیت‌های اینترنتی را تضمین نمی‌کنند.

در شبکه‌های سازمانی یا دانشگاهی، DNS ممکن است برای دسترسی به منابع داخلی ضروری باشد. پیش از تغییر با مدیر شبکه هماهنگ کنید. اگر پس از تنظیم با قطعی روبه‌رو شدید، ابتدا حالت خودکار را برگردانید و سپس دستگاه، مودم و وضعیت سرویس اینترنت را جداگانه بررسی کنید.

برای شروع، نیازی به نصب نرم‌افزار یا خرید وسیله ندارید. کافی است نشانی معتبر داشته باشید، تنظیم فعلی را ثبت کنید و تغییر را مرحله‌به‌مرحله آزمایش کنید. این روش کمک می‌کند بفهمید مشکل واقعاً از حل نام دامنه است یا باید سراغ عامل دیگری بروید.

فاطمه نظری
فاطمه نظری

کارشناس موبایل و اپلیکیشن

فاطمه نظری کارشناس موبایل و اپلیکیشن با پیشینه مدیریت محصول دیجیتال است. او آموزش‌های گام‌به‌گام کار با گوشی‌های اندروید و آیفون، اپلیکیشن‌های کاربردی و شبکه‌های اجتماعی مثل واتساپ، اینستاگرام و تلگرام را تولید می‌کند.

موبایل و اپلیکیشن تجربه کاربری شبکه‌های اجتماعی محصول دیجیتال
مشاهده همه مقالات

دیدگاه‌ها

نظرات شما پس از بررسی منتشر خواهد شد. اطلاعات تماس محفوظ می‌ماند.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفری باشید!