مقایسه پوکو X3 پرو با پوکو X3 NFC؛ کدام گوشی ارزش خرید دارد؟

وقتی صحبت از عملکرد گیمینگ به میان می‌آید، پوکو X3 پرو فراتر از یک گوشی میان‌رده ظاهر می‌شود. پردازنده گرافیکی Adreno 640 در این گوشی، همان واحدی است که در پرچمداران سال‌های گذشته استفاده می‌شد.

این قدرت گرافیکی باعث می‌شود بازی‌های سنگینی مثل Genshin Impact یا PUBG Mobile با نرخ فریم پایدار اجرا شوند.

در مقابل، پوکو X3 NFC از پردازنده گرافیکی Adreno 618 بهره می‌برد که برای بازی‌های سبک و نیمه‌سنگین ایده‌آل است. اما در رقابت‌های آنلاین و بازی‌های رقابتی، مدل پرو به دلیل پایداری بیشتر در نرخ فریم، برتری محسوسی دارد.

این تفاوت در بازی‌های بتل رویال که نیاز به واکنش سریع دارند، کاملاً مشهود است.

یکی از ویژگی‌های کلیدی مدل پرو، توانایی اجرای بازی‌ها روی تنظیمات گرافیکی Ultra و Extreme است. در حالی که مدل NFC ممکن است در این تنظیمات دچار افت فریم یا لگ‌های ناگهانی شود.

برای گیمرهایی که بودجه محدودی دارند، مدل پرو همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها در بازار دست‌دوم محسوب می‌شود.

علاوه بر قدرت خام، نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتزی نمایشگر در هر دو گوشی وجود دارد، اما مدل پرو به دلیل پردازنده قوی‌تر، بهتر می‌تواند از این پتانسیل استفاده کند.

در مدل NFC، گاهی اوقات در محیط‌های شلوغ بازی، نرخ فریم به زیر ۶۰ سقوط می‌کند که باعث از بین رفتن روانی تصویر می‌شود.

در نهایت، تفاوت در سرعت لودینگ بازی‌ها نیز بسیار چشمگیر است. به لطف حافظه UFS 3.1 در مدل پرو، زمان انتظار برای ورود به بازی یا بارگذاری مراحل جدید به حداقل رسیده است.

این در حالی است که در مدل NFC با حافظه UFS 2.1، کاربر زمان بیشتری را در صفحات لودینگ سپری می‌کند.

استفاده از پردازنده‌های قدرتمند در بدنه گوشی‌های میان‌رده همواره چالش تولید گرما را به همراه دارد. شیائومی برای مقابله با این مشکل در هر دو مدل از تکنولوژی LiquidCool 1.0 Plus استفاده کرده است.

این سیستم شامل یک لوله مسی حرارتی بزرگ و لایه‌های گرافیتی چندگانه برای دفع سریع‌تر گرما از روی چیپست است.

در پوکو X3 پرو، به دلیل استفاده از تراشه اسنپدراگون ۸۶۰ که مصرف انرژی و تولید گرمای بیشتری دارد، این سیستم خنک‌کننده تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرد.

در جلسات طولانی بازی، بدنه گوشی گرم می‌شود، اما سیستم خنک‌کننده اجازه نمی‌دهد دما به سطحی برسد که باعث آسیب به قطعات یا افت شدید عملکرد (Throttling) شود.

پوکو X3 NFC به دلیل داشتن پردازنده کم‌مصرف‌تر، معمولاً خنک‌تر باقی می‌ماند. این موضوع برای کاربرانی که کارهای روزمره انجام می‌دهند و کمتر به سراغ بازی‌های سنگین می‌روند، یک مزیت است.

ثبات دمایی در مدل NFC باعث می‌شود عمر مفید باتری در درازمدت بهتر حفظ شود و استهلاک قطعات کمتر باشد.

تکنولوژی خنک‌کننده مایع در این سری به گونه‌ای طراحی شده که گرما را به سطح پشتی گوشی منتقل می‌کند. این یعنی کاربر گرما را در دستان خود حس می‌کند، اما این دقیقاً نشانه کارکرد صحیح سیستم دفع حرارت است.

اگر گرما در داخل گوشی محبوس بماند، فرکانس پردازنده کاهش یافته و سرعت گوشی به شدت افت می‌کند.

برای کاربرانی که قصد دارند با مدل پرو به صورت حرفه‌ای بازی کنند، استفاده از یک فن خنک‌کننده خارجی پیشنهاد می‌شود. هرچند سیستم داخلی گوشی بسیار کارآمد است، اما قدرت بالای اسنپدراگون ۸۶۰ در محیط‌های گرم تابستانی ممکن است باعث کاهش روشنایی صفحه برای کنترل دما شود.

یکی از تفاوت‌های پنهان اما بسیار مهم بین این دو گوشی، لایه محافظ روی نمایشگر است. پوکو X3 پرو به محافظ Gorilla Glass 6 مجهز شده که مقاومت بسیار بالایی در برابر سقوط از ارتفاع دارد.

این در حالی است که مدل NFC از نسل قدیمی‌تر یعنی Gorilla Glass 5 استفاده می‌کند که بیشتر روی مقاومت در برابر خط و خش تمرکز دارد.

از نظر کیفیت ساخت بدنه، هر دو گوشی از فریم و قاب پشتی پلاستیکی باکیفیت بهره می‌برند. با وجود پلاستیکی بودن، ساختار بدنه بسیار مستحکم است و حس یک کالای ارزان‌قیمت را به کاربر منتقل نمی‌کند.

طراحی براق پشت گوشی در هر دو مدل مستعد جذب اثر انگشت و خط و خش‌های ریز است، بنابراین استفاده از قاب محافظ الزامی به نظر می‌رسد.

هر دو دستگاه دارای گواهی IP53 هستند که آن‌ها را در برابر پاشش جزئی آب و نفوذ گرد و غبار مقاوم می‌کند. باید توجه داشت که این گواهی به معنای ضدآب بودن کامل نیست و نباید گوشی را در آب غوطه‌ور کرد.

این سطح از حفاظت برای استفاده در روزهای بارانی یا محیط‌های پر از گرد و غبار کافی و مناسب است.

وزن ۲۱۵ گرمی هر دو گوشی باعث شده تا در دسته گوشی‌های سنگین قرار بگیرند. این وزن زیاد ناشی از باتری حجیم و سیستم خنک‌کننده داخلی است.

توزیع وزن در بدنه به خوبی انجام شده، اما استفاده طولانی‌مدت با یک دست ممکن است باعث خستگی مچ دست شود که در هر دو مدل مشترک است.

در بخش طراحی ماژول دوربین، هر دو گوشی از یک زبان طراحی مشابه استفاده می‌کنند که در زمان عرضه بسیار منحصربه‌فرد بود.

بیرون‌زدگی دوربین در هر دو مدل نسبتاً زیاد است، اما به دلیل قرارگیری در مرکز، باعث لق خوردن گوشی روی سطوح صاف نمی‌شود که یک نکته مثبت در طراحی ارگونومیک آن‌هاست.

با توجه به اینکه چندین سال از عرضه این دو گوشی می‌گذرد، پشتیبانی رسمی نرم‌افزاری آن‌ها رو به پایان است. هر دو گوشی با اندروید ۱۰ عرضه شدند و آپدیت‌های اندروید ۱۱ و ۱۲ را دریافت کردند.

اما نکته طلایی برای دارندگان این گوشی‌ها، جامعه بسیار فعال توسعه‌دهندگان در انجمن‌هایی مانند XDA است.

پوکو X3 پرو به دلیل داشتن پردازنده سری ۸ اسنپدراگون، محبوبیت فوق‌العاده‌ای در میان توسعه‌دهندگان کاستوم رام دارد. این یعنی کاربران می‌توانند حتی پس از پایان پشتیبانی رسمی شیائومی، نسخه‌های جدید اندروید (مانند اندروید ۱۳ و ۱۴) را از طریق رام‌های غیررسمی مثل Pixel Experience یا LineageOS تجربه کنند.

مدل NFC نیز از پشتیبانی خوبی برخوردار است، اما تنوع رام‌های موجود برای آن به اندازه مدل پرو نیست.

با این حال، هر دو گوشی به دلیل استفاده از چیپست‌های کوالکام، فرآیند آنلاک کردن بوت‌لودر و نصب نرم‌افزارهای شخصی‌سازی شده را برای کاربران حرفه‌ای بسیار آسان کرده‌اند که این یک مزیت بزرگ برای افزایش طول عمر گوشی است.

در بخش رابط کاربری رسمی، MIUI برای پوکو (MIUI for POCO) بهینه‌سازی‌های خاصی را برای این دو مدل ارائه داده است.

هرچند در نسخه‌های اولیه باگ‌هایی گزارش شده بود، اما در نسخه‌های نهایی مانند MIUI 14، پایداری سیستم به شکل قابل توجهی بهبود یافت و تجربه کاربری روان‌تری را برای هر دو دستگاه به ارمغان آورد.

نکته مهم برای خریداران فعلی این است که نباید انتظار دریافت آپدیت‌های سیستمی بزرگ (اندروید ۱۵ و بالاتر) را به صورت رسمی داشته باشند. با این حال، آپدیت‌های امنیتی ممکن است به صورت پراکنده همچنان عرضه شوند.

اگر امنیت نرم‌افزاری اولویت اول شماست، نصب رام‌های معتبر و به‌روز غیررسمی یک راهکار هوشمندانه برای این گوشی‌های محبوب است.

یکی از نقاط قوت مشترک در پوکو X3 پرو و مدل NFC که اغلب نادیده گرفته می‌شود، تجربه صوتی آن‌هاست. هر دو گوشی مجهز به اسپیکرهای استریوی دوگانه هستند که حجم صدای بسیار خوبی تولید می‌کنند.

اسپیکر ثانویه در بالای نمایشگر قرار دارد و ترکیب آن با اسپیکر اصلی در پایین، صدای فراگیری را ایجاد می‌کند.

کیفیت صدا در فرکانس‌های میانی و بلند بسیار شفاف است، هرچند در ولوم‌های حداکثری ممکن است کمی اعوجاج صدا شنیده شود. وجود جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون نیز یک مزیت بزرگ برای کاربرانی است که همچنان از هندزفری‌های سیمی استفاده می‌کنند یا به دنبال کمترین تاخیر صدا در هنگام بازی هستند.

در بخش بازخورد لمسی (Haptics)، شیائومی از موتور لرزشی خطی محور Z استفاده کرده است. این تکنولوژی باعث می‌شود لرزش‌های گوشی به جای لرزش‌های طولانی و مبهم، به صورت ضربات کوتاه و دقیق احساس شوند.

این ویژگی در هنگام تایپ کردن یا دریافت نوتیفیکیشن، حس یک گوشی گران‌قیمت و پرچمدار را به کاربر منتقل می‌کند.

در داخل تنظیمات MIUI، کاربران می‌توانند شدت این بازخوردهای لمسی را شخصی‌سازی کنند. هماهنگی بین افکت‌های صوتی و لرزشی در بازی‌ها، تجربه گیمینگ را در هر دو مدل لذت‌بخش‌تر کرده است.

این توجه به جزئیات در بخش صوتی و لمسی، چیزی است که معمولاً در گوشی‌های میان‌رده سایر برندها در آن زمان دیده نمی‌شد.

همچنین هر دو گوشی از گواهی Hi-Res Audio پشتیبانی می‌کنند که برای علاقه‌مندان به موسیقی با کیفیت بالا خبر خوبی است. اگر از هدفون‌های باکیفیت استفاده کنید، تفاوت خروجی صدا در این گوشی‌ها نسبت به مدل‌های ارزان‌تر کاملاً محسوس خواهد بود.

این ویژگی‌ها در کنار هم، پکیج مالتی‌مدیای این دو گوشی را تکمیل می‌کنند.