آموزش گرفتن عکس با پس‌زمینه تار در اندروید و آیفون

بیشتر کاربران وقتی تاری ضعیف می‌بینند، گوشی را مقصر می‌دانند. در عمل، چیدمان صحنه سهم بزرگ‌تری دارد. هرچه پس‌زمینه از سوژه دورتر باشد، تفاوت عمق بیشتر می‌شود. در این حالت نرم‌افزار سوژه را راحت‌تر جدا می‌کند و تاری طبیعی‌تر به نظر می‌رسد.

اگر سوژه کنار دیوار یا درخت ایستاده باشد، الگوریتم تفاوت عمق قابل‌توجهی نمی‌بیند. نتیجه معمولاً تاری ضعیف یا برش ناصافی در اطراف بدن است. این مشکل به برند گوشی ربطی ندارد و در آیفون، سامسونگ، شیائومی و پیکسل دیده می‌شود. با تغییر محل ایستادن سوژه می‌توان آن را برطرف کرد.

یک قاعده کاربردی این است که سوژه را چند متر جلوتر از پس‌زمینه قرار دهید. در پارک، او را کمی جلوتر از درختان بگذارید، نه چسبیده به آن‌ها. در خانه هم چند قدم از دیوار فاصله بگیرید. این اصلاح ساده معمولاً بیشتر از تغییر تنظیمات اثر می‌گذارد.

فاصله خود شما تا سوژه هم مؤثر است. نزدیک‌تر شدن عمق میدان را کم می‌کند و تاری را قوی‌تر نشان می‌دهد. اما اگر بیش از حد نزدیک شوید، صورت کشیده یا بزرگ‌نما دیده می‌شود. برای پرتره نیم‌تنه، فاصله‌ای حدود یک تا دو متر معمولاً نقطه تعادل خوبی است.

نوع پس‌زمینه را هم در نظر بگیرید. شاخه‌های ریز، نرده‌های نازک و توری برای تشخیص لبه دشوارند و گاهی بخشی از آن‌ها تیز باقی می‌ماند. پس‌زمینه‌ای با بافت یکدست‌تر یا زاویه‌ای که این عناصر را حذف کند، نتیجه بهتری می‌دهد.

چراغ‌های کوچک دور از سوژه هم پس از تار شدن به لکه‌های نورانی زیبا تبدیل می‌شوند.

برای دیدن اثر این نکته، دو عکس پشت سر هم بگیرید. در اولی سوژه را چسبیده به دیوار نگه دارید و در دومی چند متر جلوتر ببرید. بقیه تنظیمات را ثابت بگذارید.

مقایسه این دو عکس نشان می‌دهد چرا فاصله، پیش از هر ابزار و اپلیکیشنی، مهم‌ترین عامل تاری باکیفیت است.

در حالت پرتره، گوشی خودش سوژه را انتخاب می‌کند. اگر چند نفر یا چند شیء در کادر باشند، ممکن است فوکوس روی گزینه اشتباهی بنشیند. در این صورت چهره تار می‌شود و پس‌زمینه واضح می‌ماند. با لمس صفحه می‌توانید مشخص کنید کدام بخش باید کاملاً شفاف باشد.

پیش از گرفتن عکس، روی صورت یا بخش اصلی سوژه بزنید و چند لحظه صبر کنید. قاب یا نشانگر فوکوس باید ثابت شود. در بسیاری از گوشی‌ها هنگام آماده بودن افکت پرتره، برچسب یا نشانگر حالت فعال و پررنگ‌تر می‌شود.

اگر پیام‌هایی مثل نزدیک‌تر یا دورتر شدن دیدید، قبل از لمس دکمه شاتر آن‌ها را رعایت کنید.

در آیفون، نگه داشتن انگشت روی صفحه فوکوس و نوردهی را قفل می‌کند. در این حالت اگر سوژه کمی حرکت کند، گوشی نقطه را دوباره تغییر نمی‌دهد. این قابلیت برای صحنه‌های ثابت مفید است و پیش از عکس‌برداری، ثبات بیشتری می‌دهد.

در گوشی‌های اندروید هم معمولاً لمس طولانی یا گزینه قفل فوکوس در برنامه دوربین وجود دارد، هرچند نام و محل آن متفاوت است.

نوردهی را هم جدا بررسی کنید. اگر پشت سوژه آسمان روشن باشد، گوشی ممکن است صورت را تیره ثبت کند. پس از لمس برای فوکوس، نوار یا آیکون نوردهی ظاهر می‌شود و می‌توانید روشنایی را کمی بالا ببرید.

روشنایی مناسب باعث می‌شود جزئیات صورت و لبه‌های سوژه برای نرم‌افزار قابل‌تشخیص‌تر شود.

اگر سوژه می‌جنبد، مثل کودک یا حیوان خانگی، چند عکس پشت سر هم بگیرید. حرکت کوچک ممکن است لبه‌ها را تار کند و برش افکت را خراب کند. نگه داشتن گوشی با دو دست و تکیه دادن آرنج به بدن هم لرزش را کاهش می‌دهد.

در نهایت، عکس را قبل از حذف کردن بزرگ‌نمایی کنید. بررسی گوش‌ها، مو و دست‌ها به شما نشان می‌دهد فوکوس در جای درست نشسته است یا نه. اگر مشکل داشت، دوباره بگیرید؛ چند ثانیه وقت بیشتر از ساعت‌ها ویرایش بعدی ارزش دارد.

بسیاری از گوشی‌های امروزی چند لنز دارند و در حالت پرتره می‌توانید بین چند حالت زوم جابه‌جا شوید. این انتخاب فقط اندازه کادر را تغییر نمی‌دهد. فاصله کانونی بر شکل چهره و حس پس‌زمینه هم اثر می‌گذارد.

بسته به مدل، گزینه‌هایی مانند یک برابر، دو برابر یا لنز تله‌فوتو دیده می‌شود.

لنز واید با زاویه دید گسترده، وقتی از نزدیک استفاده شود، بینی و پیشانی را بزرگ‌تر نشان می‌دهد. به همین دلیل بسیاری از عکاسان برای چهره از فاصله کانونی بلندتر استفاده می‌کنند.

زوم دو برابر یا تله‌فوتو معمولاً نسبت‌های صورت را طبیعی‌تر نشان می‌دهد، چون لازم نیست برای پر کردن کادر خیلی نزدیک شوید.

فاصله کانونی بلندتر پس‌زمینه را هم فشرده‌تر نشان می‌دهد. یعنی عناصر دور بزرگ‌تر و نزدیک‌تر به سوژه دیده می‌شوند و تاری آن‌ها نرم‌تر به چشم می‌آید. این اثر همراه با افکت نرم‌افزاری، حس تصویر حرفه‌ای‌تری می‌سازد.

برای مقایسه، یک صحنه را یک بار با لنز اصلی و یک بار با زوم بیشتر بگیرید.

باید به یک نکته توجه کنید. اگر زوم دیجیتال زیاد باشد و لنز اپتیکی جداگانه‌ای پشتش نباشد، کیفیت افت می‌کند. بهتر است از گزینه‌هایی استفاده کنید که برنامه دوربین به‌صورت مشخص برای پرتره پیشنهاد می‌دهد و با عدد یا آیکون لنز نشان می‌دهد.

از کشیدن نوار زوم تا حد افراطی خودداری کنید.

نور کم هم مسئله دیگری است. لنزهای تله‌فوتو معمولاً نور کمتری از لنز اصلی می‌گیرند. در محیط تاریک ممکن است گوشی خودکار به لنز اصلی برگردد یا نویز بیشتری ثبت کند. اگر عکس دانه‌دانه شد، به منبع نور نزدیک‌تر شوید یا زوم را کمی پایین بیاورید.

در مجموع، برای چهره زوم متوسط، برای عکس گروهی یا محیطی زوم کمتر، و برای جزئیات کوچک مثل دست و اشیا فاصله مناسب با تمرکز دقیق انتخاب کنید. تمرین با لنزهای مختلف گوشی خودتان سریع‌ترین راه برای پیدا کردن بهترین ترکیب است.

تاری پس‌زمینه فقط مخصوص عکس نیست. بسیاری از گوشی‌ها این افکت را برای ویدیو هم ارائه می‌دهند. در آیفون‌های جدیدتر (از سری ۱۳ به بعد) حالت Cinematic وجود دارد که هنگام ضبط، پس‌زمینه را تار می‌کند و فوکوس را بین افراد جابه‌جا می‌کند.

این حالت برای کلیپ کوتاه، معرفی محصول و ویدیوهای شخصی جذاب است.

در گوشی‌های سامسونگ و بعضی برندهای دیگر اندروید، گزینه‌ای با نام پرتره ویدیویی یا افکت تاری ویدیو در برنامه دوربین دیده می‌شود. نام و محل آن بسته به مدل و نسخه نرم‌افزار فرق دارد. اگر گزینه را پیدا نکردید، بخش حالت‌های بیشتر یا تنظیمات دوربین را بررسی کنید.

مزیت مهم حالت سینمایی آیفون، امکان تغییر فوکوس بعد از ضبط است. در برنامه عکس‌ها می‌توانید نقطه فوکوس و شدت تاری را ویرایش کنید. این قابلیت وقتی کمک می‌کند که در لحظه ضبط، فوکوس روی سوژه اشتباهی رفته باشد.

اما باید پیش از ضبط مطمئن شوید این حالت روی مدل شما فعال است.

ویدیو برخلاف عکس، هر لحظه باید لبه‌های سوژه را دنبال کند. بنابراین حرکات تند و ناگهانی خطا ایجاد می‌کنند. گوشی را آرام حرکت دهید و اجازه دهید سوژه با سرعت معقول جابه‌جا شود. اگر امکانش هست از سه‌پایه کوچک یا دست‌های تکیه‌داده استفاده کنید تا تصویر پایدارتر شود.

نور کافی در ویدیو حتی مهم‌تر از عکس است. در نور کم، الگوریتم دقت کمتری دارد و لبه‌ها ممکن است موج بزنند یا ناگهان تیز و تار شوند. ضبط در نور روز، کنار پنجره یا زیر نور یکنواخت، نتیجه تمیزتری می‌دهد. از پس‌زمینه‌های بسیار شلوغ هم دوری کنید.

حجم فایل ویدیوهایی که اطلاعات عمق دارند معمولاً بیشتر است. پیش از ضبط طولانی، فضای ذخیره‌سازی را بررسی کنید و ترجیحاً یک ضبط آزمایشی کوتاه انجام دهید. اگر نتیجه رضایت‌بخش نبود، فاصله سوژه از پس‌زمینه را مثل عکس افزایش دهید.

افکت تاری در موقعیت‌های روزمره بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید به کار می‌آید. عکس پروفایل شبکه‌های اجتماعی، تصویر رزومه و عکس محصول برای فروش آنلاین از رایج‌ترین موارد هستند. در هر مورد، هدف کمی فرق می‌کند، پس تنظیمات و روش عکس‌برداری هم باید متناسب با آن انتخاب شود.

برای عکس پروفایل، پس‌زمینه ساده و روشن بهتر است. دیوار یکدست، فضای سبز یا نمای ساده بیرون از خانه انتخاب‌های مناسبی هستند. شدت تاری را زیاد نکنید تا عکس مصنوعی به نظر نرسد. اگر لبه موها یا عینک ناطبیعی شد، تاری را کمتر کنید یا زاویه را عوض کنید.

عکس رزومه یا مدارک حرفه‌ای معمولاً ظاهر رسمی‌تری می‌خواهد. پس‌زمینه را خنثی نگه دارید و مطمئن شوید نور روی صورت یکنواخت است. نور مستقیم و قوی از بالا یا پشت سر سایه‌های ناخوشایند می‌سازد. نزدیک پنجره بایستید تا نور نرم و یکنواخت روی چهره بیفتد.

بعد از عکس‌برداری هم بزرگ‌نمایی کنید و لبه‌ها را بررسی کنید.

در عکس محصول، موضوع کمی متفاوت است. بعضی مدل‌ها حالت پرتره را برای اشیا هم ارائه می‌دهند، اما پشتیبانی آن به گوشی و نسخه نرم‌افزار بستگی دارد. اگر محصول جزئیات ریز دارد، مثل زنجیر، سیم یا پارچه توری، ممکن است برش لبه‌ها خوب نباشد.

در این موارد از تاری ملایم یا ویرایش بعدی استفاده کنید.

برای فروشگاه‌های اینترنتی و بازارچه‌ها، وضوح خود محصول از زیبایی تاری مهم‌تر است. خریدار باید رنگ، بافت و اندازه را به‌درستی ببیند. پس تاری شدید را فقط برای عکس نمایه یا تبلیغاتی نگه دارید و برای عکس اصلی کالا پس‌زمینه ساده و تمیز استفاده کنید.

پیش از انتشار، چند نسخه با شدت‌های مختلف تاری ذخیره کنید و بهترین را انتخاب کنید. گاهی نسخه با تاری کمتر طبیعی‌تر و قابل‌اعتمادتر دیده می‌شود. دقت در این جزئیات کوچک، تفاوت بین عکس معمولی و تصویری حرفه‌ای را می‌سازد.

بسیاری از افراد عکس پرتره را می‌گیرند، آن را در پیام‌رسان می‌فرستند و بعداً متوجه می‌شوند دیگر نمی‌توانند شدت تاری را تغییر دهند. دلیل آن این است که اطلاعات عمق به فایل اصلی تعلق دارد.

هنگام ارسال یا خروجی گرفتن، ممکن است این اطلاعات حذف شود و فقط یک تصویر ثابت باقی بماند.

در آیفون، قابلیت ویرایش تاری در برنامه عکس‌ها فقط روی فایل اصلی پرتره ممکن است. اگر از صفحه اسکرین‌شات بگیرید یا عکس را از طریق برخی برنامه‌ها ذخیره کنید، معمولاً فقط یک تصویر معمولی خواهید داشت. بنابراین هر تغییر در Depth Control را روی نسخه اصلی انجام دهید.

در گوشی‌های اندروید نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. گالری بسیاری از برندها روی عکس‌های پرتره گزینه ویرایش افکت تاری را نشان می‌دهد، اما این گزینه روی نسخه‌های ارسال‌شده یا ذخیره‌شده از شبکه‌های اجتماعی معمولاً دیده نمی‌شود.

نام دقیق گزینه و محل آن در مدل‌های مختلف فرق دارد و باید در گالری خودتان بررسی شود.

قبل از ویرایش نهایی، یک کپی از عکس اصلی نگه دارید. اگر بعد از اعمال تغییرات دوباره خواستید شدت تاری را کمتر یا بیشتر کنید، نسخه اصلی در دسترس است. این کار مخصوصاً برای عکس‌های مهم، مثل مراسم و پرتره‌های کاری، توصیه می‌شود.

هنگام ارسال برای دیگران، اگر می‌خواهید کیفیت حفظ شود، به جای ارسال عادی از روش ارسال به‌صورت فایل یا سند استفاده کنید. بیشتر پیام‌رسان‌ها در ارسال عادی عکس را فشرده می‌کنند. این کار کیفیت جزئیات لبه‌ها را کاهش می‌دهد و افکت تاری ممکن است کمتر طبیعی دیده شود.

در مجموع، یک روند ساده پیشنهاد می‌شود: اول عکس را بگیرید، سپس روی فایل اصلی تاری را تنظیم کنید، بعد یک کپی نهایی برای انتشار بسازید و نسخه اصلی را نگه دارید. با این عادت کوچک، هر زمان نیاز به تغییر داشتید دست شما باز است.