بررسی تخصصی دوربین آیفون 7 پلاس؛ اولین دوربین دوگانه اپل

عکاسی محاسباتی مفهومی است که با آیفون ۷ پلاس به شکلی جدی وارد دنیای گوشی‌های هوشمند شد. در این فناوری، به جای تکیه صرف بر کیفیت اپتیکال لنز، از قدرت پردازنده برای بهبود تصویر استفاده می‌شود.

تراشه A10 Fusion وظیفه داشت در کسری از ثانیه، چندین فریم با نوردهی‌های مختلف را ثبت و با هم ترکیب کند.

این فرآیند باعث می‌شود که جزئیات در نقاط بسیار روشن و بسیار تاریک عکس حفظ شوند. پردازنده سیگنال تصویر (ISP) در این گوشی به صورت هوشمند اشیاء، چهره‌ها و حتی چمن یا آسمان را تشخیص می‌دهد.

سپس برای هر بخش، تنظیمات رنگ و کنتراست اختصاصی اعمال می‌کند تا خروجی نهایی فراتر از توانایی فیزیکی یک سنسور کوچک باشد.

یکی از جنبه‌های مهم عکاسی محاسباتی در این مدل، کاهش نویز دیجیتال است. در محیط‌های کم‌نور، سیستم به جای بالا بردن بیش از حد ISO که باعث ایجاد دانه‌های رنگی می‌شود، از الگوریتم‌های ترکیب فریم استفاده می‌کند.

این کار باعث می‌شود بافت‌ها نرم‌تر و لبه‌های اشیاء تیزتر به نظر برسند که در زمان خود یک جهش بزرگ محسوب می‌شد.

علاوه بر این، یادگیری ماشینی در آیفون ۷ پلاس به تعادل سفیدی (White Balance) کمک شایانی کرد. دوربین با تحلیل صحنه متوجه می‌شود که آیا زیر نور لامپ رشته‌ای هستید یا نور خورشید.

این موضوع باعث می‌شود رنگ پوست انسان در عکس‌ها بسیار طبیعی و نزدیک به واقعیت ثبت شود، چیزی که امضای دوربین‌های اپل شد.

در نهایت، عکاسی محاسباتی در آیفون ۷ پلاس بستری را فراهم کرد که محدودیت‌های فیزیکی سنسورهای کوچک موبایل تا حد زیادی جبران شود. این تکنولوژی به کاربر اجازه می‌دهد بدون دانش فنی از تنظیمات شاتر و دیافراگم، تنها با فشردن یک دکمه، عکسی در سطح دوربین‌های نیمه‌حرفه‌ای ثبت کند.

آیفون ۷ پلاس یکی از اولین گوشی‌هایی بود که از فضای رنگی گسترده P3 در دوربین و نمایشگر خود پشتیبانی کرد. اکثر گوشی‌های آن زمان از فضای رنگی محدود sRGB استفاده می‌کردند.

استاندارد P3 حدود ۲۵ درصد رنگ‌های بیشتری نسبت به sRGB ارائه می‌دهد که تفاوت آن در رنگ‌های قرمز و سبز بسیار مشهود است.

وقتی با آیفون ۷ پلاس عکاسی می‌کنید، سنسور قادر است طیف‌های ظریف‌تری از رنگ‌ها را شکار کند. به عنوان مثال، در عکاسی از یک گل رز قرمز، سایه‌روشن‌های گلبرگ‌ها با دقت بسیار بالایی ثبت می‌شوند.

در فضاهای رنگی قدیمی، این رنگ‌ها معمولاً به صورت یک لایه تخت و بدون جزئیات دیده می‌شدند اما در اینجا عمق دارند.

این ویژگی برای عکاسان حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد، زیرا داده‌های رنگی بیشتری برای ویرایش در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد. حتی اگر عکس را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کنید، غنای رنگی تصاویر آیفون ۷ پلاس به وضوح از رقبای هم‌دوره خود متمایز است.

این موضوع باعث می‌شود تصاویر زنده‌تر و واقعی‌تر به نظر برسند.

نکته مهم این است که برای مشاهده قدرت واقعی این رنگ‌ها، باید از نمایشگرهایی که استاندارد P3 را پشتیبانی می‌کنند استفاده کنید. اپل با هماهنگ کردن سخت‌افزار دوربین و نمایشگر رتینا، چرخه‌ای کامل ایجاد کرد.

یعنی همان رنگی که سنسور می‌بیند، دقیقاً روی صفحه نمایش گوشی به کاربر نشان داده می‌شود که دقت کار را بالا می‌برد.

در مجموع، پشتیبانی از Wide Color گامی بزرگ به سوی عکاسی حرفه‌ای موبایل بود. این تکنولوژی باعث شد که آیفون ۷ پلاس نه تنها یک ابزار برای ثبت خاطرات، بلکه وسیله‌ای برای خلق آثار هنری با رنگ‌های دقیق و سینمایی باشد.

این دقت رنگی هنوز هم در مقایسه با گوشی‌های میان‌رده جدید قابل تحسین است.

با معرفی آیفون ۷ پلاس و سیستم عامل iOS 10، اپل امکان عکاسی با فرمت RAW (در قالب فایل‌های DNG) را فراهم کرد. این قابلیت به کاربران اجازه می‌دهد داده‌های خام سنسور را بدون هیچ‌گونه پردازش مخرب یا فشرده‌سازی JPEG ذخیره کنند.

این یک ویژگی حیاتی برای کسانی است که قصد ویرایش پیشرفته تصاویر را دارند.

در فایل‌های معمولی JPEG، بسیاری از اطلاعات تصویر برای کاهش حجم حذف می‌شوند. اما در فرمت RAW، شما به تمام جزئیات نور و رنگ دسترسی دارید.

این موضوع در آیفون ۷ پلاس به شما اجازه می‌دهد در مراحل پس‌پردازش، نوردهی را اصلاح کنید یا جزئیات از دست رفته در سایه‌های غلیظ را دوباره بازیابی کنید.

استفاده از فرمت RAW در این گوشی به ویژه هنگام کار با اپلیکیشن‌های جانبی مانند Adobe Lightroom یا Halide معنا پیدا می‌کند. با استفاده از این ابزارها، محدودیت‌های نرم‌افزاری اپل کنار می‌رود.

شما می‌توانید نویز تصویر را به صورت دستی کنترل کنید و وضوح (Sharpness) را مطابق سلیقه خود تنظیم نمایید، نه آن‌طور که الگوریتم‌های پیش‌فرض تعیین می‌کنند.

البته باید توجه داشت که فایل‌های RAW حجم بسیار بیشتری نسبت به تصاویر معمولی دارند. با این حال، برای ثبت مناظر طبیعی یا پرتره‌های خاص، این حجم اضافه ارزشش را دارد.

آیفون ۷ پلاس با داشتن سنسور ۱۲ مگاپیکسلی باکیفیت، خروجی‌های RAW بسیار تمیزی تولید می‌کند که برای چاپ در ابعاد متوسط کاملاً مناسب هستند.

در نهایت، قابلیت RAW در آیفون ۷ پلاس مرز بین دوربین‌های کامپکت و گوشی‌های هوشمند را کمرنگ‌تر کرد. این ویژگی به عکاس اجازه می‌دهد کنترل کاملی بر خروجی نهایی داشته باشد.

اگر به دنبال استخراج حداکثر کیفیت از سخت‌افزار این گوشی هستید، عکاسی در حالت RAW بهترین مسیر برای رسیدن به نتایج حرفه‌ای است.

تکنولوژی نگاشت عمق یا Depth Mapping قلب تپنده نوآوری‌های دوربین آیفون ۷ پلاس است. برخلاف گوشی‌های تک‌لنزه که از هوش مصنوعی خالص برای تشخیص سوژه استفاده می‌کنند، این گوشی از اختلاف منظر (Parallax) بین دو لنز بهره می‌برد.

لنز عریض و لنز تله‌فوتو همزمان از صحنه عکس می‌گیرند تا یک نقشه سه‌بعدی ایجاد کنند.

این نقشه سه‌بعدی به پردازنده اجازه می‌دهد تشخیص دهد کدام اشیاء در جلو و کدام‌ها در پس‌زمینه قرار دارند. این فرآیند دقیقاً مشابه عملکرد چشم انسان است.

نتیجه این محاسبات، تفکیک بسیار دقیق سوژه از محیط اطراف است که در حالت پرتره به کار می‌آید و باعث می‌شود لبه‌های سوژه به شکلی طبیعی حفظ شوند.

دقت نگاشت عمق در آیفون ۷ پلاس به قدری بالاست که حتی تارهای مو یا لبه‌های ظریف لباس را هم تا حد زیادی تشخیص می‌دهد. این داده‌های عمق‌سنجی تنها برای محو کردن پس‌زمینه نیستند؛ بلکه در اپلیکیشن‌های واقعیت افزوده (AR) نیز کاربرد دارند.

گوشی با کمک این نقشه می‌فهمد ابعاد اتاق چقدر است و اشیاء مجازی را کجا قرار دهد.

یکی از چالش‌های این سیستم، فاصله مناسب از سوژه است. برای اینکه نگاشت عمق به درستی عمل کند، سوژه باید در فاصله مشخصی (معمولاً بین ۵۰ سانتی‌متر تا ۲.۵ متر) قرار بگیرد. اگر فاصله خیلی کم یا خیلی زیاد باشد، سیستم هشدار می‌دهد.

این محدودیت به دلیل فاصله فیزیکی بین دو لنز روی بدنه گوشی ایجاد شده است.

در تحلیل نهایی، نگاشت عمق در آیفون ۷ پلاس پایه و اساس پیشرفت‌های بعدی اپل در زمینه دوربین بود.

این فناوری ثابت کرد که ترکیب سخت‌افزار دوگانه و نرم‌افزار هوشمند می‌تواند نتایجی ایجاد کند که پیش از آن فقط با دوربین‌های DSLR و لنزهای گران‌قیمت با گشودگی دیافراگم بالا امکان‌پذیر بود.

اگرچه اپلیکیشن پیش‌فرض دوربین اپل بسیار ساده و کارآمد است، اما تمام پتانسیل دوربین آیفون ۷ پلاس را نمایش نمی‌دهد. اکوسیستم غنی iOS اپلیکیشن‌های فوق‌العاده‌ای دارد که کنترل‌های کاملاً دستی (Manual) را در اختیار کاربر قرار می‌دهند.

این برنامه‌ها به شما اجازه می‌دهند سرعت شاتر، ایزو و فوکوس را به صورت دستی تنظیم کنید.

برنامه‌هایی مانند ProCam یا Filmic Pro به کاربران اجازه می‌دهند از نرخ بیت (Bitrate) بالاتری در فیلم‌برداری استفاده کنند. این کار باعث می‌شود جزئیات ویدیوها به مراتب بیشتر از حالت استاندارد باشد.

همچنین امکان سوئیچ دستی بین لنزها در این برنامه‌ها فراهم است، در حالی که اپلیکیشن اصلی گاهی به صورت خودکار و ناخواسته بین لنزها جابجا می‌شود.

یکی دیگر از مزایای استفاده از اپلیکیشن‌های جانبی، دسترسی به هیستوگرام لحظه‌ای است. هیستوگرام به عکاس کمک می‌کند تا از سوختن هایلایت‌ها یا از دست رفتن جزئیات در سایه‌ها جلوگیری کند.

در آیفون ۷ پلاس، به دلیل محدودیت‌های سنسور در نور کم، داشتن چنین کنترلی می‌تواند تفاوت بین یک عکس خراب و یک عکس عالی را رقم بزند.

علاوه بر این، برخی اپلیکیشن‌ها از APIهای اختصاصی اپل برای دسترسی به داده‌های عمق‌سنجی استفاده می‌کنند. این کار به کاربر اجازه می‌دهد حتی بعد از گرفتن عکس، نقطه فوکوس را تغییر دهد یا میزان محو شدگی پس‌زمینه را با دقت پیکسلی تنظیم کند.

این سطح از انعطاف‌پذیری، آیفون ۷ پلاس را به یک ابزار قدرتمند برای تولیدکنندگان محتوا تبدیل کرده است.

در نهایت، پیشنهاد می‌شود برای تجربه حرفه‌ای‌تر، حتماً از این ابزارها در کنار دوربین آیفون ۷ پلاس استفاده کنید. سخت‌افزار این گوشی هنوز هم حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، به شرطی که نرم‌افزار مناسب برای استخراج داده‌های تصویری آن به کار گرفته شود.

این اپلیکیشن‌ها محدودیت‌های تحمیلی اپل را شکسته و خلاقیت کاربر را آزاد می‌کنند.