داشتن دو اکانت تلگرام همزمان در کامپیوتر

وقتی دو حساب روی یک کامپیوتر باز است، ضعف امنیتی یکی از آن‌ها می‌تواند دیگری را هم در معرض خطر بگذارد. خوب است برای هر حساب لایه‌های حفاظتی مستقل در نظر بگیرید و فرض نکنید تنظیماتی که برای حساب اول انجام داده‌اید خودبه‌خود روی حساب دوم هم اعمال می‌شود.

اولین لایه، رمز تایید دومرحله‌ای است که تلگرام به آن «Two-Step Verification» می‌گوید. مسیر آن در تلگرام دسکتاپ از بخش Settings و سپس Privacy and Security می‌گذرد. این رمز جدا از کد پیامکی است و حتی اگر کسی به سیم‌کارت شما دسترسی پیدا کند، بدون آن نمی‌تواند وارد حساب شود.

برای هر حساب یک رمز متفاوت انتخاب کنید. اگر هر دو رمز یکسان باشند، لو رفتن یکی به معنای باز شدن در دیگری هم هست. همچنین یک ایمیل بازیابی ثبت کنید تا در صورت فراموشی رمز، راه برگشتی داشته باشید.

ایمیل بازیابی را به‌درستی تایید کنید و از دسترسی خودتان به آن مطمئن شوید.

لایه‌ی دوم، رمز محلی یا Local Passcode است. این رمز فقط روی همین نسخه‌ی برنامه کار می‌کند و هنگام باز شدن تلگرام یا بعد از مدتی بی‌کاری، صفحه را قفل می‌کند.

اگر کامپیوتر را با همکار یا اعضای خانواده به اشتراک می‌گذارید، فعال کردن آن ضروری است، چون بدون آن هر کسی با باز کردن برنامه به چت‌های شما می‌رسد.

مدت زمان قفل خودکار را کوتاه تنظیم کنید. پنج یا ده دقیقه برای بیشتر کاربران مناسب است. اگر از کامپیوتر محل کار استفاده می‌کنید، عادت کنید هنگام ترک میز، صفحه‌ی سیستم را هم قفل کنید. قفل تلگرام مکمل قفل سیستم‌عامل است و جای آن را نمی‌گیرد.

لایه‌ی سوم، توجه به تنظیمات حریم خصوصی هر حساب است. مثلاً می‌توانید مشخص کنید چه کسانی شماره‌ی تلفن شما را ببینند یا چه کسانی بتوانند شما را به گروه‌ها اضافه کنند. این گزینه‌ها برای هر حساب جداگانه ذخیره می‌شوند، پس باید یک‌بار برای حساب دوم هم مرور شوند.

در نهایت، کدهای ورود را هرگز با کسی در میان نگذارید، حتی اگر شخص خود را پشتیبان تلگرام معرفی کند. تلگرام کد ورود را از طریق چت یا تماس از شما نمی‌پرسد.

اگر کدی بدون درخواست خودتان رسید، یعنی کسی در حال تلاش برای ورود است و بهتر است بلافاصله رمز تایید دومرحله‌ای را بررسی کنید و نشست‌های فعال را مرور کنید.

هر بار که با یک دستگاه یا برنامه وارد تلگرام می‌شوید، یک «نشست» ساخته می‌شود. این نشست‌ها تا زمانی که خودتان آن‌ها را نبندید باقی می‌مانند.

اگر چند ماه است حساب خود را روی کامپیوترهای مختلف باز کرده‌اید، احتمال دارد چند نشست فراموش‌شده در فهرست داشته باشید که دیگر به آن‌ها نیازی ندارید.

برای دیدن فهرست نشست‌ها، در تلگرام دسکتاپ به Settings و سپس Privacy and Security بروید و روی Active Sessions بزنید. هر ردیف نام برنامه، نوع دستگاه، موقعیت تقریبی و زمان آخرین فعالیت را نشان می‌دهد. این بررسی را برای هر دو حساب جداگانه انجام دهید.

موقعیت جغرافیایی نمایش‌داده‌شده بر پایه‌ی آدرس IP است و همیشه دقیق نیست. اگر از VPN یا اینترنت همراه استفاده می‌کنید، ممکن است شهر یا حتی کشور متفاوتی ببینید. پس صرف اختلاف موقعیت را نشانه‌ی نفوذ نگیرید. نام دستگاه و زمان آخرین فعالیت معیارهای مطمئن‌تری هستند.

اگر نشستی را نمی‌شناسید، روی آن بزنید و پایانش دهید. گزینه‌ی خاتمه‌ی همه‌ی نشست‌های دیگر هم وجود دارد که فقط دستگاه فعلی را نگه می‌دارد. این کار پس از استفاده از کامپیوتر عمومی یا گم شدن گوشی بسیار مفید است و چند ثانیه بیشتر زمان نمی‌برد.

در همین بخش می‌توان مشخص کرد نشست‌های بی‌استفاده پس از چه مدتی خودکار بسته شوند. انتخاب بازه‌ی کوتاه‌تر، مثلاً سه ماه، ریسک نشست‌های رهاشده را کم می‌کند. اگر فقط گاهی از کامپیوتر استفاده می‌کنید، این تنظیم به نفع شماست.

یک نکته‌ی عملی دیگر: هنگام اسکن QR برای ورود، مطمئن شوید همان صفحه‌ای را اسکن می‌کنید که خودتان باز کرده‌اید. کدهای QR را از تصویر یا پیام دیگران اسکن نکنید.

بعد از اسکن، فهرست نشست‌ها را نگاه کنید تا ببینید ورود جدید دقیقاً با همان مشخصاتی که انتظار دارید ثبت شده است یا نه.

پیشنهاد می‌شود ماهی یک‌بار، مثلاً همزمان با پرداخت قبض‌ها، هر دو حساب را از نظر نشست‌های فعال مرور کنید. این عادت ساده بیشتر مشکلات ناشی از دسترسی ناخواسته را قبل از بزرگ شدن مشخص می‌کند.

داشتن دو حساب یعنی دو صندوق پر از گروه، کانال و گفتگو. اگر این فهرست‌ها مرتب نباشند، جابه‌جایی بین حساب‌ها به‌جای صرفه‌جویی در زمان، وقت شما را تلف می‌کند. تلگرام ابزارهایی برای مرتب کردن چت‌ها دارد که برای هر حساب جداگانه تنظیم می‌شود.

مهم‌ترین ابزار، پوشه‌های چت یا Chat Folders هستند. از Settings و بخش Folders می‌توانید پوشه‌ای مثلاً به نام «کار»، «خانواده» یا «کانال‌ها» بسازید و چت‌های دلخواه را به آن اضافه کنید. پوشه‌ها بالای فهرست چت‌ها به‌شکل زبانه نمایش داده می‌شوند و تغییر بین آن‌ها یک کلیک است.

پوشه‌ها را می‌توان بر اساس نوع چت هم ساخت. برای مثال، پوشه‌ای که فقط پیام‌های خوانده‌نشده را نشان بدهد یا پوشه‌ای ویژه‌ی چت‌های شخصی. چون هر حساب مجموعه‌ی پوشه‌ی مستقل خودش را دارد، لازم نیست ساختار هر دو یکسان باشد؛ هر حساب می‌تواند با نیاز خودش چیده شود.

ابزار دوم، آرشیو است. چت‌هایی را که لازم نیست هر روز ببینید، آرشیو کنید تا از فهرست اصلی کنار بروند. نکته‌ی مهم این است که گفتگوهای بی‌صدا شده معمولاً پس از دریافت پیام تازه هم در آرشیو می‌مانند، پس برای کانال‌های کم‌اهمیت ترکیب بی‌صدا کردن و آرشیو مناسب است.

ابزار سوم، سنجاق کردن چت‌هاست. چند گفتگوی حیاتی را در بالای هر پوشه سنجاق کنید تا همیشه در دسترس باشند. تعداد سنجاق‌ها محدود است، پس فقط چت‌هایی را انتخاب کنید که واقعاً هر روز سراغشان می‌روید.

برای حفظ نظم، یک قاعده‌ی ساده داشته باشید: هر چت جدید در همان روز به پوشه‌ی مناسب برود یا آرشیو شود. هفته‌ای یک‌بار هم گروه‌ها و کانال‌های بلااستفاده را ترک کنید.

فهرستی که کوچک و منظم بماند، هنگام کار همزمان با دو حساب خطای کمتری، مثل فرستادن پیام به چت اشتباه، به همراه دارد.

در نهایت، پیش از ارسال پیام مهم، نام و عکس حساب فعال را در گوشه‌ی پنجره نگاه کنید. نظم پوشه‌ها کمک می‌کند، اما این نگاه کوتاه از اشتباه‌های پرهزینه جلوگیری می‌کند.

رایج‌ترین دلیل استفاده از دو حساب، جدا نگه داشتن زندگی کاری از شخصی است. اما صرف داشتن دو حساب این جداسازی را تضمین نمی‌کند. اگر مرز مشخصی تعریف نکنید، خیلی زود مخاطبان، فایل‌ها و گروه‌ها در هم می‌آمیزند و حساب دوم هم به همان شلوغی حساب اول می‌رسد.

پیش از هر چیز، کارکرد هر حساب را مکتوب و ساده تعریف کنید. مثلاً حساب اول فقط برای خانواده و دوستان و حساب دوم فقط برای مشتریان، همکاران و گروه‌های حرفه‌ای باشد.

وقتی قاعده روشن باشد، هنگام اضافه کردن یک مخاطب تازه تردید نمی‌کنید که او را از کدام حساب باید پیدا کنید.

نام نمایشی و عکس پروفایل را متناسب با نقش هر حساب انتخاب کنید. حساب کاری معمولاً نام کامل و تصویر رسمی می‌خواهد، در حالی که حساب شخصی می‌تواند راحت‌تر باشد. نام کاربری یا username هم برای هر حساب یکتاست، پس برای حساب کاری نامی قابل‌اعتماد و به‌یادماندنی بگیرید.

شماره‌ی تلفن حساب کاری را فقط به کسانی بدهید که لازم است. در بخش حریم خصوصی می‌توانید تعیین کنید چه کسانی شماره‌ی شما را ببینند و چه کسانی با شماره پیدایتان کنند. با این تنظیم، مشتریان از طریق نام کاربری با شما در تماس می‌مانند و شماره‌تان فاش نمی‌شود.

در مورد فایل‌ها هم دقت کنید. فایل‌های کاری مثل قرارداد، فاکتور و گزارش را فقط از حساب کاری بفرستید و فایل‌های شخصی را در حساب شخصی نگه دارید.

وقتی هر دو حساب در یک پنجره‌ی برنامه باز هستند، ارسال اشتباهی یک فایل خصوصی به گروه کاری بیشتر از آنچه فکر می‌کنید اتفاق می‌افتد.

برای کاهش این خطا، از چینش پنجره و اعلان‌ها کمک بگیرید. اعلان حساب شخصی را در ساعت کاری ساکت کنید و برعکس، اعلان حساب کاری را بعد از ساعت اداری. این کار علاوه بر حفظ تمرکز، مرز زمانی بین دو نقش را هم مشخص می‌کند.

اگر حساب کاری شما فعالیت تجاری جدی دارد، مواردی مانند پاسخ‌های سریع و پیام‌های خودکار را بررسی کنید. تلگرام برای حساب‌های کسب‌وکاری امکاناتی دارد که ممکن است بسته به نسخه و نوع حساب تفاوت داشته باشد. پیش از برنامه‌ریزی، موجود بودن آن‌ها را در برنامه‌ی خود ببینید.

تلگرام پیام‌ها را روی سرورهای خود ذخیره می‌کند، پس معمولاً با تعویض کامپیوتر چیزی از دست نمی‌رود. با این حال، چند موقعیت وجود دارد که داشتن یک نسخه‌ی پشتیبان جداگانه ارزشمند است: حذف تصادفی یک گروه، مسدود شدن حساب، یا نیاز به آرشیو مکاتبات مهم کاری.

تلگرام دسکتاپ ابزار داخلی برای این کار دارد. از Settings به بخش Advanced بروید و گزینه‌ی Export Telegram data را بزنید. می‌توانید انتخاب کنید چه چیزی خروجی گرفته شود: اطلاعات حساب، فهرست مخاطبان، چت‌های شخصی، گروه‌ها، کانال‌ها، عکس‌ها، ویدیوها و فایل‌ها.

خروجی را می‌توان به دو قالب گرفت. قالب HTML برای مرور راحت در مرورگر مناسب است و قالب JSON برای پردازش ماشینی یا نگه‌داری بلندمدت. اگر فقط می‌خواهید گفتگوها را بخوانید و دوباره ببینید، HTML کافی است.

حجم رسانه‌ها را مدیریت کنید. خروجی گرفتن از همه‌ی ویدیوها و فایل‌های بزرگ ممکن است ده‌ها گیگابایت فضا بخواهد. در تنظیمات می‌توانید حداکثر اندازه‌ی هر فایل را محدود کنید یا فقط متن پیام‌ها را بگیرید. پیش از شروع، فضای خالی دیسک را بررسی کنید.

فرایند خروجی گرفتن به اتصال پایدار نیاز دارد و ممکن است زمان‌بر باشد. تلگرام برای حفاظت از حساب، ممکن است در برخی موارد خروجی را با تأخیر یا با تأیید از دستگاه دیگر ارائه کند.

اگر چنین پیامی دیدید، نگران نشوید و روی دستگاه دیگری که وارد حساب هستید تأیید را انجام دهید.

این عمل برای هر حساب جداگانه انجام می‌شود. پس از انتخاب حساب مورد نظر در منوی برنامه، خروجی همان حساب ساخته خواهد شد. پوشه‌ی مقصد را برای هر حساب جدا بگذارید و نام روشن مثل «telegram-work-backup» انتخاب کنید تا بعداً اشتباه نشود.

پوشه‌ی پشتیبان حاوی گفتگوهای خصوصی است، پس آن را در جای امن و ترجیحاً رمزگذاری‌شده نگه دارید. از بارگذاری آن در سرویس‌های اشتراکی عمومی خودداری کنید. چت‌های محرمانه (Secret Chats) هم در خروجی دسکتاپ شامل نمی‌شوند، پس اگر محتوای مهمی در آن‌ها دارید، جداگانه برایش برنامه‌ریزی کنید.

گاهی مشکل استفاده از دو حساب به خود قابلیت چندحسابی برنامه مربوط نیست، بلکه به اتصال اینترنت برمی‌گردد. کندی ارسال پیام، گیر کردن در حالت Connecting یا دیر رسیدن کد ورود، معمولاً نشانه‌ی مشکل شبکه است و راه‌حل آن را باید در تنظیمات اتصال جست‌وجو کرد.

تنظیمات اتصال تلگرام دسکتاپ در Settings، بخش Advanced و گزینه‌ی Connection type قرار دارد. در این‌جا می‌توانید بین اتصال مستقیم و استفاده از پروکسی انتخاب کنید. به‌طور معمول این تنظیم در سطح کل برنامه اعمال می‌شود، پس دو حساب بازشده در یک نسخه از تلگرام از آن مشترکاً استفاده می‌کنند.

تلگرام از دو نوع پروکسی پشتیبانی می‌کند: SOCKS5 و MTProto. پروکسی MTProto ویژه‌ی خود تلگرام طراحی شده و راه‌اندازی آن ساده است، چون کافی است پیوند پروکسی را باز کنید و روی Connect Proxy بزنید.

پروکسی SOCKS5 عمومی‌تر است و نیاز به وارد کردن آدرس، پورت و گاهی نام کاربری دارد.

در انتخاب پروکسی احتیاط کنید. پروکسی‌های رایگان و ناشناس ممکن است پایدار نباشند و اگر از نوع قابل‌اعتماد نباشند، ترافیک شما را در معرض نظارت قرار می‌دهند. گرچه پیام‌های معمولی تلگرام رمزگذاری می‌شوند، اما اطلاعاتی مثل زمان اتصال و آدرس IP برای مدیر پروکسی قابل‌مشاهده است.

اگر از VPN سیستمی استفاده می‌کنید، لازم نیست پروکسی تلگرام را هم فعال کنید. استفاده‌ی هم‌زمان هر دو گاهی اتصال را ناپایدار می‌کند. یک روش را انتخاب کنید و اگر مشکل ادامه یافت، دیگری را امتحان کنید. با تغییر هر تنظیم، چند دقیقه صبر کنید تا اتصال به‌روز شود.

برای رفع کندی هنگام اجرای هر دو حساب، به منابع سیستم هم نگاه کنید. هر حساب فعال دریافت پیام و همگام‌سازی خودش را دارد و مصرف حافظه با افزایش حساب‌ها بیشتر می‌شود. اگر کامپیوتر ضعیفی دارید، چت‌های سنگین و بارگذاری خودکار رسانه‌ها را در تنظیمات Data and Storage کم کنید.

در نهایت، نسخه‌ی تلگرام را به‌روز نگه دارید. بسیاری از خطاهای اتصال و ورود در به‌روزرسانی‌ها رفع می‌شوند. اگر پس از تغییر تنظیمات همچنان مشکل دارید، اتصال را با گوشی یا برنامه‌ی وب هم آزمایش کنید تا مشخص شود مشکل از شبکه است یا از برنامه.