آموزش دانلود و نصب تلگرام طلایی برای کامپیوتر

بیشتر مشکل‌های نصب تلگرام روی کامپیوتر از یک چیز ساده شروع می‌شود: فایل نصب با سیستم شما سازگار نیست. چند دقیقه بررسی پیش از دانلود جلوی خطاهای بعدی را می‌گیرد. این بخش مواردی را مرور می‌کند که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند.

اول نوع ویندوز را مشخص کنید. در ویندوز به مسیر تنظیمات، سیستم و بخش درباره بروید و مقدار «System type» را ببینید. اگر ۶۴ بیتی است، فایل مخصوص همین نسخه را دانلود کنید. انتخاب فایل اشتباه باعث می‌شود برنامه اصلاً اجرا نشود یا همان لحظه‌ی باز شدن ببندد.

نسخه‌ی ویندوز هم اهمیت دارد. تلگرام نسخه‌های جدید خود را برای ویندوزهای به‌روز می‌سازد و ممکن است نسخه‌های خیلی قدیمی مانند ویندوز ۷ دیگر به‌روزرسانی نگیرند.

اگر سیستم قدیمی دارید، صفحه‌ی دانلود رسمی را بخوانید و اگر نسخه‌ی جدید اجرا نشد، به‌جای دانلود از سایت‌های متفرقه، از نسخه‌ی تحت وب استفاده کنید.

فضای خالی دیسک دومین نکته است. خود برنامه سبک است، اما با گذشت زمان تصویرها، ویدیوها و فایل‌های دریافتی در حافظه‌ی پنهان ذخیره می‌شوند. اگر درایو سیستم شما کم‌فضا است، از ابتدا برنامه را روی درایو دیگری نصب کنید و پوشه‌ی دانلود را هم در تنظیمات تغییر دهید.

سوم، اتصال اینترنت. فایل نصب حجم کمی دارد، ولی پس از اجرا برنامه برای ورود و همگام‌سازی به سرورهای تلگرام وصل می‌شود. اگر در ایران اتصال مستقیم برقرار نمی‌شود، پیش از نصب بخش پروکسی را بشناسید.

در همین مقاله جداگانه توضیح داده شده که چطور آن را در خود برنامه تنظیم کنید.

چهارم، دسترسی به گوشی. برای ورود به نسخه‌ی دسکتاپ باید کد تأییدی را دریافت کنید که به برنامه‌ی تلگرام روی گوشی یا پیامک ارسال می‌شود. اگر سیم‌کارت یا گوشی قدیمی را ندارید، پیش از شروع مطمئن شوید که هنوز به آن‌ها دسترسی دارید، چون بدون آن‌ها ورود ممکن نیست.

پنجم، آنتی‌ویروس و ویندوز دیفندر را در نظر بگیرید. گاهی هنگام اجرای فایل نصب هشدار «ناشناس بودن ناشر» نمایش داده می‌شود. اگر فایل را از صفحه‌ی رسمی گرفته‌اید، می‌توانید امضای دیجیتال آن را از بخش Properties و تب Digital Signatures بررسی کنید. وجود امضا نشانه‌ی خوبی برای اصالت فایل است.

در نهایت یک نسخه‌ی پشتیبان از اطلاعات مهم گوشی بگیرید. نصب دسکتاپ خطری برای چت‌ها ایجاد نمی‌کند، اما اگر قصد دارید چند حساب را همزمان مدیریت کنید، بهتر است از قبل بدانید هر حساب با چه شماره‌ای ثبت شده است.

اگر روی کامپیوتر شخصی خودتان نیستید، مثلاً در محل کار، کافی‌نت یا سیستم مشترک، نصب کامل برنامه همیشه گزینه‌ی خوبی نیست. تلگرام برای این وضعیت نسخه‌ی پرتابل ارائه می‌دهد که بدون نصب اجرا می‌شود و تمام اطلاعاتش را کنار خودش نگه می‌دارد.

نسخه‌ی پرتابل به‌صورت فایل فشرده در سایت رسمی تلگرام موجود است. پس از دانلود، آن را در یک پوشه‌ی دلخواه استخراج می‌کنید و فایل اجرایی داخلش را باز می‌کنید. همین پوشه شامل داده‌های ورود، تنظیمات و حافظه‌ی پنهان می‌شود و با حذف پوشه همه‌چیز پاک خواهد شد.

بزرگ‌ترین مزیت این روش، قابلیت حمل است. می‌توانید پوشه را روی فلش مموری بگذارید و روی هر ویندوزی اجرا کنید. اما همین ویژگی ریسک هم دارد: اگر فلش گم شود، کسی که به آن دسترسی پیدا کند ممکن است به نشست فعال حساب شما هم برسد.

برای کاهش این ریسک، حتماً در تنظیمات تلگرام قفل محلی یا «Local passcode» را فعال کنید. با این کار حتی اگر کسی پوشه‌ی برنامه را باز کند، بدون رمز نمی‌تواند وارد چت‌ها شود. این رمز با رمز دومرحله‌ای حساب فرق دارد و فقط روی همان نسخه‌ی دسکتاپ اعمال می‌شود.

نکته‌ی دیگر این است که نسخه‌ی پرتابل به‌روزرسانی خودکار را مثل نسخه‌ی نصبی مدیریت نمی‌کند یا ممکن است مجوز لازم برای نوشتن در مسیر را نداشته باشد. بنابراین هر چند ماه یک بار نسخه‌ی تازه را از سایت رسمی بگیرید و پوشه‌ی قبلی را با دقت جایگزین کنید.

اگر از یک سیستم عمومی استفاده می‌کنید، پس از پایان کار حتماً از حساب خارج شوید. در تلگرام دسکتاپ گزینه‌ی خروج در منوی تنظیمات قرار دارد. فقط بستن پنجره برنامه کافی نیست، زیرا نشست حساب شما همچنان فعال می‌ماند و می‌تواند توسط فرد بعدی دیده شود.

به‌طور خلاصه، نسخه‌ی پرتابل برای کسی مناسب است که جابه‌جا کار می‌کند یا نمی‌خواهد روی سیستم ردپایی بگذارد. برای کامپیوتر شخصی که هر روز با آن کار می‌کنید، نسخه‌ی نصبی راحت‌تر است و به‌روزرسانی‌ها را خودش دریافت می‌کند.

بسیاری از کاربران برای ورود به نسخه‌ی دسکتاپ فقط شماره‌تلفن و کد پیامکی را می‌شناسند. اما تلگرام روش دیگری هم دارد که در بیشتر موارد سریع‌تر و مطمئن‌تر است: ورود با اسکن کد QR از روی گوشی. این روش به دریافت پیامک وابسته نیست.

در صفحه‌ی ورود تلگرام دسکتاپ، گزینه‌ای برای ورود با QR نمایش داده می‌شود. در گوشی وارد تنظیمات، بخش دستگاه‌ها شوید و گزینه‌ی اتصال دستگاه دسکتاپ را بزنید. سپس دوربین را روی کد صفحه‌ی کامپیوتر بگیرید و ورود را تأیید کنید. معمولاً کمتر از چند ثانیه طول می‌کشد.

این روش وقتی کاربردی است که پیامک دیر می‌رسد یا اصلاً نمی‌رسد. در شرایطی که اپراتور مشکل دارد یا سیم‌کارت در گوشی دیگری است، اسکن QR از همان گوشی که تلگرام در آن فعال است، ورود را بدون انتظار انجام می‌دهد. فقط باید گوشی به اینترنت وصل باشد.

اگر روی حساب شما تأیید دومرحله‌ای فعال باشد، پس از ورود با QR هم رمز را می‌خواهد. این رمز را از تنظیمات حریم خصوصی و امنیت ساخته‌اید و هیچ‌کس، حتی پشتیبانی تلگرام، نمی‌تواند آن را برایتان بازیابی کند. بنابراین آن را در یک مدیر رمز امن یادداشت کنید.

یکی از خطاهای رایج این است که کاربر رمز را فراموش می‌کند و فقط به ایمیل بازیابی تکیه دارد. هنگام فعال‌سازی، حتماً یک ایمیل بازیابی ثبت کنید که واقعاً به آن دسترسی دارید.

وگرنه در صورت فراموشی رمز، تنها راه، ریست حساب است و در آن چت‌های ابری از دست می‌روند.

همچنین هیچ‌وقت کد QR ورود را برای دیگران نفرستید. کلاهبردارها گاهی تصویر QR یک صفحه‌ی ورود را برای قربانی می‌فرستند و از او می‌خواهند آن را اسکن کند. اگر چنین کاری انجام شود، دستگاه آن‌ها به حساب شما وصل می‌شود.

فقط QR صفحه‌ای را اسکن کنید که خودتان روی کامپیوتر باز کرده‌اید.

در مجموع، ورود با QR و فعال‌بودن رمز دومرحله‌ای ترکیب خوبی است: ورود راحت‌تر می‌شود و امنیت حساب هم پایین نمی‌آید. اگر تا امروز با پیامک وارد می‌شدید، دفعه‌ی بعد این روش را امتحان کنید.

در ایران اتصال به تلگرام همیشه مستقیم برقرار نمی‌شود. بسیاری از کاربران برای رفع این مشکل ابزار جداگانه‌ای روی سیستم نصب می‌کنند، در حالی که خود تلگرام دسکتاپ بخشی برای تنظیم پروکسی دارد و در بیشتر مواقع همین کافی است.

مسیر آن ساده است: تنظیمات را باز کنید، به بخش پیشرفته بروید و گزینه‌ی نوع اتصال را انتخاب کنید. در آنجا می‌توانید بین اتصال پیش‌فرض و پروکسی دلخواه یکی را انتخاب کنید. برنامه از چند نوع پروکسی پشتیبانی می‌کند که رایج‌ترین آن‌ها MTProto و SOCKS5 است.

پروکسی MTProto مخصوص تلگرام طراحی شده است. معمولاً به‌صورت لینکی که با tg:// شروع می‌شود یا آدرس t.me به شما داده می‌شود. با کلیک روی این لینک، تلگرام خودش مشخصات را وارد می‌کند و از شما می‌خواهد آن را فعال کنید. نیازی به وارد کردن دستی آدرس و پورت نیست.

SOCKS5 و HTTP عمومی‌ترند و علاوه بر سرور و پورت، گاهی نام کاربری و رمز هم دارند. اگر این اطلاعات را از یک سرویس دریافت کرده‌اید، در پنجره‌ی افزودن پروکسی وارد کنید. بعد از ذخیره، وضعیت اتصال کنار هر مورد نمایش داده می‌شود.

به یک نکته‌ی امنیتی دقت کنید. پروکسی واسطه‌ی بین شما و تلگرام است. پیام‌های چت‌های معمولی تلگرام رمزنگاری می‌شوند، اما پروکسی ناشناس می‌تواند ببیند که شما از چه آدرسی وصل شده‌اید و چه زمانی.

به همین دلیل پروکسی رایگان و ناشناخته را برای حساب مهم کاری یا مالی خود انتخاب نکنید.

اگر اتصال قطع‌وصل می‌شود، چند پروکسی را در لیست ذخیره کنید. تلگرام این امکان را می‌دهد که بین موارد ذخیره‌شده جابه‌جا شوید و حتی در صورت قطع شدن یکی، به دیگری تغییر دهید. این کار برای پروکسی‌هایی که ظرفیتشان زیاد است و ساعت‌های شلوغ کند می‌شوند مفید است.

در پایان، اگر فیلترشکن سیستم‌عاملی فعال دارید و هم‌زمان پروکسی تلگرام را روشن کرده‌اید، ممکن است ترافیک دوباره‌کاری شود و سرعت کم شود. یکی از دو مورد را انتخاب کنید و بعد از هر تغییر، تست ارسال یک پیام و دانلود یک فایل را انجام دهید.

هر بار که وارد تلگرام روی دسکتاپ، شبیه‌ساز یا مرورگر می‌شوید، یک نشست جدید برای حساب شما ثبت می‌شود. این نشست‌ها تا وقتی خودتان خارج نشوید فعال می‌مانند. بررسی منظم آن‌ها ساده‌ترین راه برای فهمیدن این است که آیا کسی بدون اجازه به حساب شما وصل شده یا نه.

در گوشی، از تنظیمات وارد بخش دستگاه‌ها شوید. فهرستی از همه‌ی نشست‌های فعال نمایش داده می‌شود. برای هر مورد نام برنامه، نوع سیستم‌عامل، موقعیت تقریبی بر اساس آدرس اینترنتی و زمان آخرین فعالیت را می‌بینید. این اطلاعات برای شناسایی مورد مشکوک کافی است.

نشستی را که خودتان نمی‌شناسید بررسی کنید. مثلاً اگر هیچ‌وقت از لینوکس یا مک استفاده نکرده‌اید و چنین مواردی را می‌بینید، احتمال دسترسی غیرمجاز وجود دارد. روی آن ضربه بزنید و گزینه‌ی پایان نشست را انتخاب کنید. می‌توانید همه‌ی نشست‌های دیگر را هم یک‌جا ببندید.

در استفاده‌ی هم‌زمان از تلگرام معمولی روی دسکتاپ و تلگرام طلایی در شبیه‌ساز، دو نشست جدا خواهید داشت. هر کدام را با نامی که نمایش داده می‌شود تشخیص دهید. اگر شبیه‌ساز را حذف کردید اما نشستش بسته نشده، آن را از همین بخش ببندید تا فعال باقی نماند.

تلگرام امکان تنظیم زمان قطع خودکار نشست‌های غیرفعال را هم دارد. با فعال کردن آن، نشستی که مدتی استفاده نشده خودبه‌خود بسته می‌شود. این تنظیم برای کسی که از کامپیوترهای مشترک یا دستگاه‌های قدیمی استفاده کرده و ممکن است فراموش کند خارج شود، بسیار کاربردی است.

اگر مطمئن شدید فرد غریبه‌ای وارد شده، فقط بستن نشست کافی نیست. فوراً رمز تأیید دومرحله‌ای را تغییر دهید یا اگر فعال نیست آن را بسازید. سپس همه‌ی نشست‌ها را ببندید و دوباره فقط با دستگاه‌های مطمئن وارد شوید.

بعد از این کار، دوستان نزدیک را هم باخبر کنید تا پیام‌های مشکوک احتمالی را جدی نگیرند.

عادت خوبی که پیشنهاد می‌شود: ماهی یک بار فهرست دستگاه‌ها را مرور کنید. این کار کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد و در مقایسه با ریسک سوءاستفاده از حساب، هزینه‌ی بسیار ناچیزی است.

بسیاری از کاربران دو حساب دارند: یکی شخصی و دیگری مربوط به کار یا کسب‌وکار. نسخه‌ی رسمی تلگرام دسکتاپ این امکان را بدون نصب دوباره‌ی برنامه فراهم می‌کند و همین برای جداکردن مکالمه‌ها بسیار راحت است.

برای افزودن حساب دوم، منوی اصلی تلگرام را باز کنید. کنار نام حساب فعلی، گزینه‌ای برای افزودن حساب وجود دارد. با انتخاب آن، همان مراحل ورود تکرار می‌شود: شماره، کد تأیید و در صورت فعال بودن، رمز دومرحله‌ای.

پس از ورود، با کلیک روی نام هر حساب بین آن‌ها جابه‌جا می‌شوید.

هر حساب مستقل از دیگری عمل می‌کند. اعلان‌ها، تنظیمات حریم خصوصی و فهرست چت‌ها جدا هستند. شما می‌توانید اعلان یک حساب را بی‌صدا کنید و دیگری را فعال نگه دارید. این قابلیت وقتی مفید است که نمی‌خواهید خارج از ساعت کاری پیام‌های شغلی حواستان را پرت کنند.

یک خطای رایج، ارسال پیام از حساب اشتباه است. قبل از نوشتن پیام مهم یا ارسال فایل، نام و تصویر حساب فعال را نگاه کنید. برای کاهش این اشتباه، می‌توانید برای دو حساب عکس پروفایل متفاوت و قابل تشخیص انتخاب کنید تا در نگاه اول فرقشان مشخص باشد.

تعداد حساب‌هایی که می‌شود همزمان اضافه کرد محدود است و ممکن است در نسخه‌های مختلف یا با اشتراک پریمیوم تغییر کند. اگر به سقف رسیدید، گزینه‌ی افزودن حساب دیگر فعال نمی‌شود. برای اطلاع از محدودیت دقیق، به راهنمای رسمی تلگرام یا بخش تنظیمات برنامه مراجعه کنید.

در مورد امنیت، قفل محلی برنامه برای همه‌ی حساب‌ها اعمال می‌شود. بنابراین یک رمز قوی برای ورود به برنامه بگذارید. اگر کامپیوتر را با اعضای خانواده یا همکاران مشترک استفاده می‌کنید، این رمز تنها مانع بین آن‌ها و چت‌های خصوصی شما خواهد بود.

در نهایت برای حذف یک حساب از برنامه، آن را از منوی تنظیمات خارج کنید. این کار فقط نشست همان دستگاه را می‌بندد و حساب را در سرور تلگرام حذف نمی‌کند. اگر بعداً دوباره بخواهید وارد شوید، باید فرایند ورود را از ابتدا انجام دهید.

بعد از چند ماه استفاده، تلگرام دسکتاپ می‌تواند چندین گیگابایت از دیسک را اشغال کند. دلیلش ساده است: هر تصویر، ویدیو و فایلی که در چت‌ها باز می‌کنید، برای دسترسی سریع‌تر روی سیستم ذخیره می‌شود. خوشبختانه تلگرام ابزار پاک‌سازی دقیقی در همین برنامه دارد.

برای دیدن مقدار فضای مصرفی، به تنظیمات بروید و در بخش پیشرفته گزینه‌ی مدیریت حافظه‌ی محلی را باز کنید. دسته‌بندی فایل‌ها را می‌بینید، مثل تصاویر، ویدیوها، فایل‌ها و آهنگ‌ها، و حجم هر کدام نشان داده می‌شود. می‌توانید فقط دسته‌ی دلخواه را پاک کنید.

پاک کردن حافظه‌ی پنهان خطری برای پیام‌های شما ندارد. چت‌ها و رسانه‌ها روی سرورهای تلگرام باقی می‌مانند و هر زمان دوباره روی یک فایل کلیک کنید، از نو دانلود می‌شود. تنها تفاوت این است که این بار باید اینترنت داشته باشید و کمی منتظر بمانید.

در همین بخش می‌توانید تعیین کنید فایل‌ها چه مدت نگه‌داری شوند. گزینه‌هایی مثل یک روز، یک هفته یا یک ماه وجود دارد و برنامه فایل‌های قدیمی‌تر از آن مدت را خودکار حذف می‌کند. این تنظیم برای کسی که حجم زیادی کانال و گروه دنبال می‌کند، بسیار مناسب است.

محل پوشه‌ی دانلود را هم بررسی کنید. اگر درایو سیستم کم‌فضا است، مسیر ذخیره‌ی فایل‌ها را به درایو دیگر تغییر دهید. این کار در تنظیمات پیشرفته انجام می‌شود و تنها بر فایل‌های جدید اثر دارد؛ فایل‌های قبلی در مسیر قدیمی می‌مانند و باید جداگانه جابه‌جا یا حذف شوند.

دانلود خودکار رسانه یکی دیگر از دلایل پر شدن فضاست. در تنظیمات، بخش دانلود خودکار را باز کنید و برای چت‌های شخصی، گروه‌ها و کانال‌ها جداگانه تعیین کنید چه نوع فایل و با چه حجم حداکثری دانلود شود. غیرفعال کردن ویدیوهای حجیم کانال‌ها، فضای قابل‌توجهی آزاد می‌کند.

اگر بعد از پاک‌سازی هم برنامه کند بود، آن را کامل ببندید و دوباره باز کنید. در صورت ادامه‌ی مشکل، نسخه‌ی برنامه را با نسخه‌ی موجود در سایت رسمی مقایسه کنید. نسخه‌ی قدیمی گاهی عامل کندی و خطاهای ناگهانی است.