آشنایی با تنظیمات دوربین گوشی سامسونگ A7

دوربین ۲۴ مگاپیکسلی گلکسی A7 فایل‌هایی می‌سازد که با گذشت چند هفته فضای حافظه داخلی را پر می‌کنند. فیلم‌های Full HD و اسلوموشن حجم بیشتری دارند. اگر سرعت و ظرفیت کارت حافظه را درست انتخاب نکنید، ذخیره‌سازی کند می‌شود یا فضای گوشی زود تمام می‌شود.

برای این گوشی کارت microSD با کلاس سرعت U1 یا بالاتر انتخاب کنید. کارت‌های ارزان و بدون برند گاهی در نوشتن پیوسته افت سرعت دارند. نتیجه این افت در فیلمبرداری دیده می‌شود: ضبط ناگهان متوقف می‌شود یا پیام خطای ذخیره‌سازی ظاهر می‌شود.

کارت اصلی از فروشنده معتبر خرید بهتر از ظرفیت بالای ارزان قیمت است.

بسیاری از نسخه‌های این گوشی برای کارت حافظه و سیم‌کارت دوم اسلات مشترک دارند. اگر دو سیم‌کارت استفاده می‌کنید، پیش از خرید کارت بررسی کنید مدل شما چنین محدودیتی دارد یا نه.

این نکته را همان ابتدا روشن کنید تا مجبور نشوید بین سیم‌کارت دوم و فضای بیشتر یکی را انتخاب کنید.

در تنظیمات دوربین می‌توانید محل ذخیره‌سازی را روی کارت حافظه بگذارید. با این کار عکس‌ها و فیلم‌های جدید مستقیم روی کارت نوشته می‌شوند و حافظه داخلی برای برنامه‌ها آزاد می‌ماند. این تغییر روی فایل‌هایی که قبلا ذخیره شده‌اند اثر ندارد و آن‌ها را باید از برنامه مدیریت فایل جابه‌جا کنید.

کارت را قبل از اولین استفاده با خود گوشی فرمت کنید. فرمت‌کردن ساختار فایل را با گوشی هماهنگ می‌کند و احتمال خطا را کم می‌کند. پیش از این کار از اطلاعات قبلی کارت نسخه پشتیبان بگیرید، چون فرمت همه چیز را پاک می‌کند.

چند عادت ساده عمر کارت را بیشتر می‌کند. هنگام روشن‌بودن گوشی کارت را بیرون نکشید. وقتی کارت تا لبه پر شده، فضای آزاد را به حدود ده درصد برسانید، چون کارت پر معمولا کندتر کار می‌کند.

هر چند ماه یک بار عکس‌های مهم را روی رایانه یا فضای ابری کپی کنید.

نشانه‌های خرابی کارت را جدی بگیرید. اگر عکسی باز نمی‌شود، تصویر نصفه نمایش داده می‌شود یا گوشی کارت را گاهی نمی‌شناسد، همان لحظه از فایل‌ها نسخه پشتیبان بگیرید. ادامه استفاده از کارتی که خراب شده می‌تواند به از دست رفتن کامل عکس‌های خانوادگی و کاری منجر شود.

گلکسی A7 سه لنز پشتی دارد و هر کدام می‌تواند با اثر انگشت یا گرد و غبار کیفیت تصویر را پایین بیاورد. شکایت رایج کاربران، عکس‌های مه‌آلود یا هاله‌دار است. در بیشتر موارد دلیلش خرابی دوربین نیست و فقط یک لایه چربی روی شیشه لنز نشسته است.

قبل از عکس مهم، لنز را با یک دستمال میکروفایبر تمیز کنید. حرکت دایره‌ای و ملایم از مرکز به لبه، چربی را بدون خراشیدن شیشه برمی‌دارد.

از دستمال کاغذی، لباس زبر یا پیراهن خشن استفاده نکنید، چون ذرات ریز روی سطح خط می‌اندازند و این خط‌ها با عکاسی در برابر نور شدیدتر دیده می‌شوند.

نشانه‌ای ساده برای فهمیدن کثیفی لنز وجود دارد. اگر در عکاسی در برابر چراغ یا خورشید، دور منبع نور هاله پخش می‌شود، لنز چرب است. اگر فقط گوشه‌ای از تصویر مات است، احتمال دارد انگشت شما هنگام گرفتن گوشی جلوی یکی از لنزهای کناری را پوشانده باشد.

چون لنز اولتراواید دید بسیار باز دارد، انگشت یا بند قاب راحت‌تر وارد کادر می‌شود. گوشی را طوری بگیرید که انگشت‌ها فقط کناره‌ها را لمس کنند.

قاب‌هایی که لبه دور لنزها را کامل می‌پوشانند معمولا بهتر از قاب‌های بدون برجستگی هستند، اما قاب بیش از حد ضخیم گاهی گوشه تصویر را سیاه می‌کند.

محافظ شیشه‌ای دور لنز در بازار فراوان است. اگر استفاده می‌کنید، کیفیت آن مهم است. محافظ ارزان باعث انعکاس نور و کاهش وضوح می‌شود. بعد از نصب یک عکس شبانه از یک چراغ بگیرید و مطمئن شوید دور چراغ هاله یا تصویر دوم دیده نمی‌شود.

رطوبت هم دشمن لنز است. وقتی گوشی از اتاق گرم به فضای سرد می‌رود، بخار پشت شیشه می‌نشیند. چند دقیقه صبر کنید تا کامل خشک شود و بعد عکس بگیرید. از اسپری مایع مستقیم روی لنز پرهیز کنید و در صورت نیاز کمی مایع مخصوص لنز را روی دستمال بریزید.

عادت مراقبت از لنز هزینه‌ای ندارد و یکی از مؤثرترین راه‌ها برای بهتر شدن کیفیت عکس‌هاست.

سخت‌افزار خوب به‌تنهایی عکس خوب نمی‌سازد. کادر، زاویه و محل قرارگرفتن سوژه تأثیر بیشتری روی نتیجه دارند. گلکسی A7 با لنز اولتراواید زاویه دید ۱۲۰ درجه دارد و این ابزار اگر درست استفاده شود، به عکس‌ها عمق و نمای متفاوت می‌دهد.

اول خطوط راهنمای صفحه نمایش را در تنظیمات دوربین فعال کنید. این خطوط کادر را به نه بخش تقسیم می‌کنند. سوژه اصلی را روی یکی از نقاط تقاطع بگذارید، نه دقیقا وسط تصویر. این قانون یک‌سوم‌ها ساده‌ترین راه برای متعادل‌کردن عکس است و تقریبا برای هر صحنه‌ای کار می‌کند.

افق را صاف نگه دارید. خط دریا، لبه ساختمان یا سطح میز اگر کج باشد، چشم را آزار می‌دهد و عکس غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسد. خطوط راهنما اینجا هم کمک می‌کنند.

کج‌بودن در عکس‌های اولتراواید بیشتر خودنمایی می‌کند، چون لنز زاویه باز خطوط عمودی را در لبه‌ها به سمت داخل می‌کشد.

لنز اولتراواید برای فضاهای تنگ مناسب است. در اتاق کوچک، راهرو یا داخل خودرو می‌توانید فضا را کامل در یک عکس جا بدهید. همچنین برای مناظر وسیع و ساختمان‌های بلند که با لنز اصلی در یک کادر نمی‌گنجند، انتخاب خوبی است.

فقط از قرار دادن آدم‌ها در لبه کادر بپرهیزید، چون چهره‌ها کشیده دیده می‌شوند.

یک تمرین ساده بزنید. یک صحنه را یک بار با لنز اصلی و یک بار با لنز اولتراواید بگیرید و مقایسه کنید. خواهید دید اولتراواید جلوی کادر را بزرگ‌تر و پشت صحنه را دورتر نشان می‌دهد.

از این ویژگی برای عکس از کف، پله یا مسیر استفاده کنید تا خطوط هدایتگر چشم بیننده را به سوژه ببرند.

زاویه عکس هم مهم است. گرفتن گوشی در ارتفاع چشم سوژه معمولا طبیعی‌ترین نتیجه را می‌دهد. برای غذا یا اشیای کوچک از بالا عکس بگیرید و برای ساختمان کمی پایین‌تر بایستید. هر چند عکس به همان سوژه تعلق دارد، تغییر کوچک ارتفاع می‌تواند حال‌وهوای کل تصویر را عوض کند.

افکت محوشدن پس‌زمینه در A7 با همکاری لنز اصلی و سنسور عمق ۵ مگاپیکسلی ساخته می‌شود. این سنسور خودش عکس نمی‌گیرد و فقط فاصله اجزای صحنه را اندازه می‌گیرد. نرم‌افزار بر اساس همین اطلاعات تصمیم می‌گیرد کدام قسمت واضح بماند و کدام قسمت محو شود.

پس کیفیت افکت به چیدمان صحنه بستگی دارد.

فاصله سوژه تا دوربین را حدود یک تا دو متر نگه دارید. اگر خیلی نزدیک شوید، گوشی نمی‌تواند فوکوس کند یا افکت را فعال نمی‌کند. اگر خیلی دور بایستید، اختلاف عمق بین آدم و پس‌زمینه کم می‌شود و محوشدن ضعیف به نظر می‌رسد.

بهترین نتیجه معمولا وقتی است که سوژه کمی از دیوار پشت خودش فاصله دارد.

فاصله بین سوژه و پس‌زمینه را زیاد کنید. اگر فردی چسبیده به دیوار بایستد، سنسور عمق تفاوتی تشخیص نمی‌دهد. چند قدم جلوتر آمدن او باعث می‌شود دیوار یا درختان پشتش جدا و نرم‌تر دیده شوند. این ساده‌ترین تغییر برای بهتر شدن پرتره است و به هیچ تنظیمی نیاز ندارد.

نور را فراموش نکنید. نرم‌افزار در نور کافی لبه‌ها را دقیق‌تر تشخیص می‌دهد. در نور کم، دور موها و شانه‌ها گاهی ناحیه‌ای محو و ناخواسته دیده می‌شود. اگر داخل خانه عکس می‌گیرید، سوژه را رو به پنجره بگذارید تا نور ملایم روی صورت بیفتد.

لباس و پس‌زمینه را هم انتخاب کنید. وقتی رنگ لباس شبیه رنگ دیوار پشت سر باشد، تشخیص مرز سخت می‌شود. پس‌زمینه شلوغ با خطوط ریز، مثل توری یا شاخه‌های نازک، هم احتمال خطا را بالا می‌برد.

موهای پریشان و عینک با قاب نازک نیز از مواردی هستند که لبه را ناصاف می‌کنند.

بعد از گرفتن عکس، آن را در گالری بزرگ کنید و دور سر و دست‌ها را بررسی کنید. اگر لبه خراب شده، فاصله را کمی تغییر دهید و دوباره بگیرید. چند عکس پشت سر هم گرفتن عادت خوبی است، چون معمولا یکی از آن‌ها تمیزتر از بقیه درمی‌آید.

عکس‌های گرفته‌شده با گوشی جزو ارزشمندترین داده‌های شخصی هستند، اما بیشتر کاربران تا وقتی گوشی خراب نشده یا گم نشده به پشتیبان‌گیری فکر نمی‌کنند. چند روش ساده وجود دارد که بدون هزینه زیاد از این اتفاق جلوگیری می‌کند.

ساده‌ترین راه، اتصال گوشی به رایانه با کابل USB است. گوشی را روی حالت انتقال فایل بگذارید و پوشه DCIM را کپی کنید. این روش فایل اصلی را بدون فشرده‌سازی منتقل می‌کند. برای فیلم‌های حجیم نیز سریع‌ترین راه است.

بعد از کپی، تعداد فایل‌ها را با مبدأ مقایسه کنید تا مطمئن شوید چیزی جا نمانده است.

راه دوم استفاده از فضای ابری است. گوگل فوتوز و سرویس‌های مشابه اجازه می‌دهند عکس‌ها خودکار آپلود شوند. هنگام فعال‌کردن، گزینه کیفیت اصلی و کیفیت فشرده را با دقت انتخاب کنید. حالت فشرده فضای کمتری مصرف می‌کند، اما بخشی از جزئیات را کم می‌کند.

برای عکس‌های مهم کیفیت اصلی منطقی‌تر است.

پشتیبان‌گیری خودکار را فقط روی وای‌فای فعال کنید. آپلود هزاران عکس با اینترنت همراه سریع بسته را تمام می‌کند و هزینه اضافی دارد. شب‌ها هنگام شارژ، گوشی را به وای‌فای وصل بگذارید تا کار بدون دخالت شما انجام شود. این کار ویژه کسانی است که زیاد فیلم می‌گیرند.

قانون سه نسخه را به خاطر بسپارید: دو نسخه روی دو دستگاه متفاوت و یک نسخه در جایی دیگر. برای مثال یک نسخه روی رایانه، یکی روی هارد خارجی و یکی در فضای ابری. اگر فقط یک نسخه دارید، در عمل پشتیبان ندارید.

برای اشتراک‌گذاری با دیگران هم دقت کنید. ارسال عکس از طریق پیام‌رسان‌ها معمولا فشرده‌اش می‌کند و رزولوشن را پایین می‌آورد. اگر می‌خواهید چاپ کنید یا به عکاس بفرستید، آن را به‌صورت فایل ارسال کنید یا لینک پوشه ابری بدهید.

قبل از فروش یا تعمیر گوشی، مطمئن شوید همه فایل‌ها منتقل شده و بعد حساب‌ها را خارج کنید. بازگرداندن عکس پاک‌شده معمولا ممکن نیست و تنها نسخه پشتیبان شما را نجات می‌دهد.

دوربین یکی از پرمصرف‌ترین بخش‌های هر گوشی است. در جلسه‌های طولانی عکاسی یا ضبط فیلم، پردازنده، نمایشگر، سنسور تصویر و تثبیت‌کننده همزمان کار می‌کنند. نتیجه، کاهش سریع باتری و گرم شدن بدنه است.

در گلکسی A7 هم این اتفاق رخ می‌دهد و با چند عادت درست می‌شود آن را کنترل کرد.

نمایشگر بزرگ Super AMOLED بخش مهمی از مصرف را به خود اختصاص می‌دهد. روشنایی را در فضای بسته پایین بیاورید و فقط در آفتاب مستقیم زیاد کنید. اگر مدت طولانی منتظر صحنه هستید، صفحه را خاموش کنید و دوباره دوربین را باز کنید.

این کار هم باتری را حفظ می‌کند و هم گرما را کمتر می‌کند.

فیلمبرداری طولانی در هوای گرم و زیر آفتاب سخت‌ترین شرایط است. گوشی را در سایه نگه دارید و قاب ضخیم را برای ضبط طولانی بردارید، چون قاب مانع پخش گرما می‌شود. اگر پیام هشدار دما دیدید، ضبط را متوقف کنید و بگذارید گوشی خنک شود.

اصرار بر ادامه می‌تواند باعث بسته‌شدن ناگهانی برنامه شود.

هنگام شارژ، دوربین را استفاده نکنید. شارژ و فشار پردازشی هر دو گرما تولید می‌کنند و ترکیب‌شان باتری را بیشتر آزار می‌دهد. اگر ناچارید در حال شارژ فیلم بگیرید، از شارژر اصلی و کابل سالم استفاده کنید و گوشی را روی سطح سخت قرار دهید، نه روی تخت یا مبل.

برنامه‌های پس‌زمینه را ببندید. شبکه‌های اجتماعی، نقشه و برنامه‌های همگام‌سازی حتی بدون استفاده منابع می‌گیرند. قبل از یک رویداد مهم مثل عروسی یا سفر، این برنامه‌ها را ببندید و حالت بهینه‌سازی باتری را در تنظیمات گوشی بررسی کنید.

برای سفر، یک پاوربانک معتبر همراه داشته باشید و از قبل بدانید گوشی را چه زمانی شارژ می‌کنید. همچنین حافظه خالی کافی بگذارید، چون وقتی فضا کم شود، گوشی برای مدیریت فایل‌ها تلاش بیشتری می‌کند.

این برنامه‌ریزی کوچک از قطع شدن ضبط در لحظه‌ای که نمی‌توان آن را تکرار کرد جلوگیری می‌کند.