مٰلِكِ يَومِ الدّينِ
مالک روزِ جزاست.
نشانی ثابت این آیه برای خواندن متن، معنی و آیات اطراف.
مٰلِكِ يَومِ الدّينِ
مالک روزِ جزاست.
آیه پاسخگویی و پیامد را برجسته میکند؛ پیش از جلو رفتن، حق دیگران و مسئولیت خودت را دقیقتر ببین.
آیه مالکیت روز جزا را یادآوری میکند و رحمت آیات قبل را با مسئولیت و پاسخگویی کنار هم میگذارد.
بعد از دو بار یاد رحمت و معرفی پروردگار جهانیان، آیه چهارم به روز جزا میرسد. این همنشینی مانع دو برداشت یکطرفه میشود: رحمت بدون مسئولیت و ترس بدون امید. آیه بعد لحن را به خطاب مستقیم و اعلام بندگی و یاریخواستن تغییر میدهد.
پاسخگویی میتواند پرسشهای عملی بسازد: اگر این تصمیم به دیگری آسیب زد چه مسئولیتی دارم؟ آیا چیزی را پنهان میکنم؟ آیا فقط سود کوتاهمدت خودم را میبینم؟ این پرسشها بهویژه در پول، قرارداد، رابطه و قدرت مهماند. پاسخشان از شواهد و رفتار میآید، نه از رنگ نتیجه.
وجود واژه روز جزا به معنای پیشبینی حادثه یا «بد آمدن» برای یک شخص نیست. آیه بخشی از معرفی الهی در سوره است. جهت محتاطانه یعنی مسئولیت را بیشتر بررسی کن، نه اینکه از تصمیم یا فردی بدون دلیل بترسی. ادامه سوره به طلب یاری و هدایت میرسد.
آیه میان تأکید بر رحمت و اعلام بندگی و یاریخواستن قرار دارد؛ سه بخش را با هم بخوان.
یاد روز جزا پیشبینی مجازات در یک پرونده شخصی یا دلیل بدبودن فرد دیگر نیست.
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ
تمام ستایشها [و سپاسها] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است؛
الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
بخشندۀ مهربان است؛
مٰلِكِ يَومِ الدّينِ
مالک روزِ جزاست.
إِيّاكَ نَعبُدُ وَإِيّاكَ نَستَعينُ
[پروردگارا] تنها تو را عبادت میکنیم و تنها از تو یاری [و مدد] میجوییم.
اهدِنَا الصِّرٰطَ المُستَقيمَ
ما را به راه راست هدایت فرما [و همواره در این راه، ثابتقدم بدار]؛
صِرٰطَ الَّذينَ أَنعَمتَ عَلَيهِم غَيرِ المَغضوبِ عَلَيهِم وَلَا الضّالّينَ
راه کسانی [همچون پیامبران، شهیدان، راستگویان و نیکوکاران] که به آنان نعمت دادهای، نه [راه] کسانی که بر آنان خشم گرفته شده است [= یهود] و نه [راه] گمراهان [= نصاری].
منبع متن، ترجمه و دادههای صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.