الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ
تمام ستایشها [و سپاسها] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است؛
نشانی ثابت این آیه برای خواندن متن، معنی و آیات اطراف.
الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ
تمام ستایشها [و سپاسها] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است؛
آیه نگاه را از خواسته شخصی به مسئولیت گستردهتر میبرد؛ پیامد تصمیم برای دیگران را هم دوباره بررسی کن.
آیه ستایش را به خدا نسبت میدهد و او را پروردگار جهانیان معرفی میکند؛ افقی بزرگتر از خواسته شخصی.
بعد از آغاز با نام خدا، آیه دوم ستایش را به خدا و ربوبیت او بر جهانیان نسبت میدهد. واژه «رب» با پرورش و تدبیر پیوند دارد و «العالمین» نگاه را از مسئله فردی فراتر میبرد. آیه بعد دوباره دو صفت رحمت را میآورد و این معرفی در آیه چهارم با یاد روز جزا کاملتر میشود.
در یک تصمیم، ممکن است توجه ما فقط روی سود یا ترس خودمان قفل شود. افق گسترده آیه میتواند یادآوری کند پیامد انتخاب برای دیگران و مسئولیت اخلاقی هم دیده شوند. این برداشت یک پرسش برای بررسی است، نه اینکه آیه درباره شغل، ازدواج یا معامله مشخصی جواب مستقیم داده باشد.
ستایش و ربوبیت به معنای خوببودن خودکار هر برنامهای نیست. کیفیت تصمیم هنوز به مجازبودن کار، اطلاعات، مشورت و حق آدمهای درگیر وابسته است. آیات بعدی را بخوان تا پیوند ستایش با بندگی، یاریخواستن و هدایت روشن بماند.
این آیه میان بسمالله و دو آیهای قرار دارد که رحمت و مالکیت روز جزا را یادآوری میکنند.
آیه افق اخلاقی و عبادی میدهد، اما درباره موفقیت یک برنامه شخصی پیشبینی نمیکند.
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ
تمام ستایشها [و سپاسها] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است؛
الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
بخشندۀ مهربان است؛
مٰلِكِ يَومِ الدّينِ
مالک روزِ جزاست.
إِيّاكَ نَعبُدُ وَإِيّاكَ نَستَعينُ
[پروردگارا] تنها تو را عبادت میکنیم و تنها از تو یاری [و مدد] میجوییم.
منبع متن، ترجمه و دادههای صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.