الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
بخشندۀ مهربان است؛
نشانی ثابت این آیه برای خواندن متن، معنی و آیات اطراف.
الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
بخشندۀ مهربان است؛
تأکید دوباره بر رحمت، فضایی امیدوارکننده میسازد؛ همراه با مرز و مسئولیتی که آیات اطراف یادآوری میکنند.
دو صفت رحمت پس از معرفی پروردگار جهانیان تکرار میشوند و کنار یاد روز جزا قرار میگیرند.
«الرحمن الرحیم» در آغاز سوره آمده و اینجا بعد از «رب العالمین» دوباره دیده میشود. آیه کوتاه است، اما جای آن مهم است: پیش از یاد مالکیت روز جزا. خواندن سه آیه کنار هم تصویری میسازد که ربوبیت، رحمت و پاسخگویی را از هم جدا نمیکند.
رحمت میتواند در تصمیم به شکل انصاف، فرصت اصلاح، مراقبت از آسیبپذیرترها و پرهیز از سختگیری بیدلیل دیده شود. بااینحال مهربانی به معنای حذف مرز، پذیرش خشونت یا نادیدهگرفتن خطر نیست. در رابطه یا قرارداد، رحمت با مسئولیت و پاسخگویی کنار هم معنا دارد.
دیدن این آیه نباید به جمله «هر کاری میخواهم انجام دهم حتماً خوب میشود» تبدیل شود. متن درباره صفت الهی است و جزئیات تصمیم تو را نام نمیبرد. آیات بعدی بندگی، یاریخواستن و طلب هدایت را اضافه میکنند؛ آنها را برای کاملماندن بافت بخوان.
آیه ۳ ادامه معرفی خدا در آیات ۱ و ۲ است و بلافاصله پیش از «مالک روز جزا» قرار دارد.
رحمت مجوز ماندن در موقعیت ناامن، حذف پاسخگویی یا تضمین نتیجه دلخواه نیست.
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
به نام الله بخشندۀ مهربان
الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ
تمام ستایشها [و سپاسها] از آنِ الله ـ پروردگار جهانیان ـ است؛
الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
بخشندۀ مهربان است؛
مٰلِكِ يَومِ الدّينِ
مالک روزِ جزاست.
إِيّاكَ نَعبُدُ وَإِيّاكَ نَستَعينُ
[پروردگارا] تنها تو را عبادت میکنیم و تنها از تو یاری [و مدد] میجوییم.
اهدِنَا الصِّرٰطَ المُستَقيمَ
ما را به راه راست هدایت فرما [و همواره در این راه، ثابتقدم بدار]؛
منبع متن، ترجمه و دادههای صفحه جدا از توضیح تحریریه ثبت شده تا بتوانی هر بخش را مستقل بررسی کنی.