آموزش ساخت یوزر جدید در ویندوز 7 به‌صورت گام‌به‌گام

گاهی کاربری را با دسترسی استاندارد می‌سازید و بعد متوجه می‌شوید که برای نصب یک برنامه به دسترسی مدیر نیاز دارد. حالت عکس هم پیش می‌آید: حساب مدیری که فقط برای کارهای روزمره استفاده می‌شود و باید محدودتر شود.

لازم نیست حساب را حذف و دوباره بسازید، چون با این کار فایل‌ها و تنظیمات شخصی کاربر از دست می‌رود.

برای تغییر نوع حساب، با یک حساب مدیر وارد ویندوز شوید. مسیر Start ← Control Panel ← User Accounts ← Manage another account را بروید و حساب موردنظر را انتخاب کنید.

سپس روی Change the account type کلیک کنید، گزینه Standard user یا Administrator را علامت بزنید و دکمه Change Account Type را بزنید. اگر پنجره UAC ظاهر شد، تأیید کنید.

یک محدودیت مهم وجود دارد: ویندوز اجازه نمی‌دهد آخرین حساب مدیر سیستم را به استاندارد تبدیل کنید. اگر فقط یک مدیر دارید و می‌خواهید آن را تنزل دهید، ابتدا یک حساب مدیر دیگر بسازید.

این محدودیت از قفل شدن کامل سیستم جلوگیری می‌کند، چون بدون مدیر هیچ‌کس نمی‌تواند تنظیمات سیستمی را تغییر دهد.

تغییر نوع حساب روی فایل‌ها و تنظیمات شخصی اثری ندارد. فقط عضویت حساب در گروه‌های سیستمی عوض می‌شود. برنامه‌هایی که قبلاً نصب شده‌اند سر جای خود می‌مانند و پوشه شخصی کاربر در مسیر C:\\Users دست‌نخورده است.

اگر کاربر هنگام تغییر وارد شده باشد، بهتر است یک بار خارج شود و دوباره وارد شود تا سطح دسترسی جدید کاملاً اعمال شود.

اگر خط فرمان را ترجیح می‌دهید، با دستور net localgroup administrators نام /delete در Command Prompt با دسترسی مدیر می‌توانید کاربر را از گروه مدیران خارج کنید. بعد از آن با دستور net user نام وضعیت حساب و گروه‌های عضو را بررسی کنید.

یک قاعده امنیتی ساده را رعایت کنید: برای کار روزمره از حساب استاندارد استفاده کنید و حساب مدیر را با رمز قوی فقط برای نصب و تنظیمات نگه دارید. بدافزاری که زیر حساب استاندارد اجرا شود توان کمتری برای تغییر فایل‌های سیستمی دارد.

با گذشت زمان، حساب‌هایی که دیگر استفاده نمی‌شوند روی سیستم جمع می‌شوند. این حساب‌ها فضای دیسک می‌گیرند و از نظر امنیتی هم یک در ورودی اضافه هستند. حذف آن‌ها آسان است، اما انتخاب اشتباه در یک مرحله می‌تواند فایل‌های کاربر را برای همیشه پاک کند.

برای حذف، با حساب مدیر وارد شوید. مسیر Control Panel ← User Accounts ← Manage another account را بروید، حساب موردنظر را انتخاب کنید و روی Delete the account بزنید. ویندوز دو گزینه نشان می‌دهد: Delete Files و Keep Files. این انتخاب مهم‌ترین تصمیم کل فرایند است.

گزینه Keep Files محتوای چند پوشه اصلی را در پوشه‌ای روی دسکتاپ حساب مدیر کپی می‌کند. این پوشه‌ها شامل Desktop، Documents، Favorites، Music، Pictures و Videos هستند. ایمیل‌ها، تنظیمات برنامه‌ها و بسیاری از داده‌های دیگر نگه‌داری نمی‌شوند.

اگر کاربر چیزی در پوشه‌های غیراستاندارد ذخیره کرده، قبل از حذف دستی آن را کپی کنید.

گزینه Delete Files همه‌چیز را حذف می‌کند، یعنی کل پوشه شخصی کاربر در C:\\Users. اگر مطمئن نیستید، ابتدا یک نسخه پشتیبان روی فلش یا هارد خارجی تهیه کنید. بعد از حذف، بازیابی ساده‌ای وجود ندارد.

چند نکته عملی را به خاطر داشته باشید. حسابی را که با آن وارد شده‌اید نمی‌توانید حذف کنید. حساب باید حتماً خارج شده باشد، وگرنه ممکن است پروفایل به‌طور کامل پاک نشود. در سیستمی که یک مدیر بیشتر ندارد هم آن مدیر قابل حذف نیست.

اگر فقط می‌خواهید دسترسی کاربری را موقتاً ببندید، حذف لازم نیست. می‌توانید رمزی برای آن بگذارید که فقط شما بدانید، یا با ابزار Local Users and Groups در نسخه‌های حرفه‌ای حساب را غیرفعال کنید. این روش برگشت‌پذیر است و فایل‌ها را حفظ می‌کند.

بعد از حذف، پوشه‌ای که ویندوز روی دسکتاپ ساخته را بررسی کنید و محتوایش را به جای مناسب منتقل کنید.

هر بار که برنامه‌ای می‌خواهد تغییری در سیستم بدهد، پنجره‌ای با پس‌زمینه تیره ظاهر می‌شود و اجازه می‌پرسد. این پنجره کار User Account Control یا همان UAC است. این قابلیت از ویندوز ویستا آمد و در ویندوز ۷ دوستانه‌تر شد، اما نحوه برخورد آن با هر نوع حساب فرق دارد.

در حساب مدیر، UAC فقط یک پنجره تأیید با دکمه Yes و No نشان می‌دهد. در حساب استاندارد، همان عملیات از شما رمز یک مدیر را می‌خواهد. این تفاوت باعث می‌شود کاربر استاندارد نتواند بدون اطلاع مدیر برنامه نصب کند یا تنظیمات حساس را عوض کند.

در ویندوز ۷ چهار سطح هشدار وجود دارد. برای دیدن آن‌ها در منوی Start عبارت UAC را جستجو کنید و گزینه Change User Account Control settings را باز کنید. بالاترین سطح، Always notify، در هر تغییر مهم هشدار می‌دهد.

سطح پیش‌فرض فقط وقتی برنامه‌ها بخواهند تغییر بدهند هشدار می‌دهد و پیام تغییرات خود کاربر در تنظیمات ویندوز را نمی‌دهد.

پایین‌ترین سطح، Never notify، UAC را عملاً خاموش می‌کند. این کار توصیه نمی‌شود، به‌ویژه در سیستمی که پشتیبانی امنیتی ندارد. بدون UAC، هر برنامه مخرب که با دسترسی مدیر اجرا شود بی‌صدا می‌تواند به سیستم دست‌اندازی کند.

اگر پنجره UAC را برای برنامه‌ای می‌بینید که خودتان اجرا نکرده‌اید، گزینه No را بزنید. این پیام معمولاً نشانه تلاش یک فایل ناشناس برای تغییر سیستم است.

همچنین به نام ناشر در پنجره دقت کنید: نشان Verified publisher یعنی برنامه امضای دیجیتال دارد، و پیام Unknown publisher یعنی هویت سازنده تأیید نشده است.

برای کاربران خانگی، بهترین ترکیب این است که UAC روی سطح پیش‌فرض یا بالاتر بماند و حساب روزمره از نوع استاندارد باشد. این دو تنظیم ساده بیشتر حملات رایج را قبل از رسیدن به بخش‌های حساس سیستم متوقف می‌کنند.

ویندوز ۷ دو حساب داخلی دارد که کاربر آن‌ها را نمی‌سازد: Guest و Administrator. هر دو به‌طور پیش‌فرض غیرفعال هستند. بدانید چه کاری انجام می‌دهند و چه زمانی باید دستشان بزنید.

حساب Guest برای استفاده کوتاه‌مدت دیگران است. برای روشن کردن آن به Control Panel ← User Accounts ← Manage another account بروید، روی Guest کلیک کنید و گزینه Turn On را بزنید. این حساب رمز ندارد، نمی‌تواند برنامه نصب کند و تنظیمات سیستم را تغییر نمی‌دهد.

فایل‌هایی که مهمان می‌سازد معمولاً پس از خروج او در دسترس حساب‌های دیگر قرار نمی‌گیرند.

مهمان بودن همیشه بی‌خطر نیست. چون رمز ندارد، هر کسی در دسترس فیزیکی سیستم می‌تواند با آن وارد شود. اگر سیستم در محیطی عمومی یا اداری است، حساب را بعد از استفاده خاموش کنید. همین مسیر را بروید و Turn off the guest account را بزنید.

حساب Administrator داخلی از نوع دیگری است. این حساب دسترسی کامل دارد و در حالت عادی خاموش است تا کسی به‌طور اتفاقی با آن کار نکند. برای عیب‌یابی جدی، مثلاً وقتی حساب‌های عادی خراب شده‌اند، گاهی لازم می‌شود آن را روشن کنید.

برای فعال کردن آن، Command Prompt را با گزینه Run as administrator باز کنید و دستور net user administrator /active:yes را بزنید. برای خاموش کردن دوباره، همان دستور را با /active:no اجرا کنید.

اگر قصد استفاده طولانی دارید، حتماً برایش رمز قوی بگذارید، چون نام این حساب برای همه معلوم است و هدف رایج حملات است.

این حساب را برای کار روزمره استفاده نکنید. بعد از رفع مشکل، آن را خاموش کنید. همچنین به یاد داشته باشید که برنامه‌ها زیر این حساب بدون پرسش UAC به‌طور پیش‌فرض اجرا می‌شوند، پس اشتباه کوچک می‌تواند اثر بزرگ‌تری بگذارد.

وقتی چند نفر از یک کامپیوتر استفاده می‌کنند، خارج شدن کامل برای هر تعویض وقت‌گیر است. ویندوز ۷ قابلیتی به نام Fast User Switching دارد که اجازه می‌دهد کاربر دوم وارد شود، در حالی که برنامه‌ها و فایل‌های باز کاربر اول همچنان در پس‌زمینه نگه داشته می‌شوند.

برای استفاده از آن، منوی Start را باز کنید و روی فلش کنار دکمه Shut down کلیک کنید. گزینه Switch user را انتخاب کنید تا صفحه ورود نمایش داده شود.

راه سریع‌تر ترکیب کلیدهای Windows و L است که صفحه را قفل می‌کند و از آنجا می‌توانید کاربر دیگری را انتخاب کنید. ترکیب Ctrl+Alt+Del هم گزینه Switch User را دارد.

تفاوت Switch user با Log off را بدانید. در Switch user، نشست کاربر اول باز می‌ماند. برنامه‌ها، دانلودها و سند ویرایش‌شده همچنان اجرا می‌شوند. در Log off همه‌چیز بسته می‌شود و حافظه آزاد می‌شود. اگر فایلی ذخیره نشده باشد، فقط در حالت دوم از بین می‌رود.

این راحتی بهایی دارد: هر نشست باز مقداری حافظه رم و پردازنده مصرف می‌کند. روی سیستمی با ۲ گیگابایت رم یا کمتر، چند نشست هم‌زمان می‌تواند سیستم را کند کند. در این حالت بهتر است کاربر قبلی خارج شود.

نکته‌ای که اغلب نادیده گرفته می‌شود، خاموش کردن کامپیوتر است. اگر کاربر دیگری هنوز وارد است و شما Shut down را بزنید، ویندوز هشدار می‌دهد که داده‌های ذخیره‌نشده آن کاربر ممکن است از بین برود.

قبل از خاموش کردن، هشدار را بخوانید و در صورت نیاز از کاربر بخواهید کارش را ذخیره کند.

برای استفاده در محیط خانواده، یک عادت خوب این است که هر کاربر پیش از رفتن، فایل‌های باز را ذخیره کند. حتی اگر نشست باز بماند، قطع برق یا ریست ناگهانی می‌تواند همه نشست‌های فعال را از بین ببرد.

اگر کامپیوتر فقط یک نفر استفاده می‌کند و در جای امنی قرار دارد، وارد کردن رمز در هر بار روشن شدن می‌تواند آزاردهنده باشد. ویندوز ۷ ابزاری دارد که ورود را خودکار می‌کند بدون این‌که حساب را بی‌رمز بگذارید.

کلیدهای Windows و R را هم‌زمان بزنید تا پنجره Run باز شود. عبارت netplwiz را تایپ کنید و Enter بزنید. پنجره User Accounts فهرست حساب‌های سیستم را نشان می‌دهد.

حساب موردنظر را انتخاب کنید و تیک گزینه Users must enter a user name and password to use this computer را بردارید.

بعد از زدن OK، ویندوز نام کاربری و رمز را یک بار می‌پرسد. رمز را دو بار وارد کنید و تأیید کنید. از این به بعد ویندوز با آن حساب بدون پرسش وارد می‌شود. اگر حساب رمز نداشته باشد، این تنظیم معنایی ندارد، چون ورود از قبل خودکار است.

این راحتی از نظر امنیتی هزینه دارد. رمز در سیستم به شکلی ذخیره می‌شود که ابزارهای ویژه ممکن است آن را بازیابی کنند. هر کسی که کامپیوتر را روشن کند مستقیم به فایل‌های شما دسترسی پیدا می‌کند. برای لپ‌تاپ‌ها که ممکن است گم یا دزدیده شوند، این تنظیم توصیه نمی‌شود.

اگر بعداً پشیمان شدید، دوباره netplwiz را باز کنید و تیک گزینه را برگردانید. اگر گزینه اصلاً در پنجره نمایش داده نمی‌شود، معمولاً سیستم عضو دامنه است یا سیاست گروهی آن را پنهان کرده است.

یک نکته مهم دیگر: ورود خودکار فقط هنگام روشن شدن عمل می‌کند. وقتی با Windows+L صفحه را قفل می‌کنید یا از حالت Sleep برمی‌گردید، ممکن است همچنان رمز بخواهد. این رفتار از تنظیمات Power Options و تنظیم نیاز به رمز بعد از بیداری کنترل می‌شود.

گاهی بعد از ساخت یا استفاده از یک حساب کاربری، با ورود به ویندوز پیامی مانند You have been logged on with a temporary profile می‌بینید. در این حالت دسکتاپ خالی است و فایل‌های همیشگی کاربر دیده نمی‌شود.

خوشبختانه معمولاً فایل‌ها از بین نرفته‌اند و فقط ویندوز نتوانسته پروفایل اصلی را بارگذاری کند.

دلیل رایج این مشکل خرابی پروفایل است. این اتفاق بعد از خاموش شدن ناگهانی، قطع برق، آنتی‌ویروس بیش از حد سخت‌گیر یا خطای دیسک پیش می‌آید.

تغییرات فایل‌ها در پوشه موقت ثبت می‌شود و با خروج کاربر پاک می‌شود، پس اگر در این نشست کار مهمی کرده‌اید، آن را روی فلش کپی کنید.

قبل از هر کاری، با یک حساب مدیر دیگر وارد شوید و از پوشه کاربر در مسیر C:\\Users نسخه پشتیبان بگیرید. اگر حساب مدیر دیگری ندارید، ابتدا حساب Administrator داخلی را فعال کنید و با آن وارد شوید.

در مرحله بعد، ویرایشگر رجیستری را باز کنید. کلیدهای Windows و R را بزنید، regedit را تایپ کنید و به مسیر HKEY_LOCAL_MACHINE\\SOFTWARE\\Microsoft\\Windows NT\\CurrentVersion\\ProfileList بروید. زیر این مسیر چند کلید شبیه S-1-5-21 وجود دارد. دنبال کلیدی بگردید که مقدار ProfileImagePath آن به پوشه کاربر مشکل‌دار اشاره می‌کند و پسوند .bak دارد.

اگر دو کلید با یک شناسه دیده می‌شود، یکی با .bak و یکی بدون آن، کلید بدون .bak را تغییر نام دهید یا حذف کنید. سپس پسوند .bak را از کلید دیگر بردارید. داخل همان کلید مقدار State و RefCount را روی صفر بگذارید.

سیستم را راه‌اندازی مجدد کنید و با حساب مشکل‌دار وارد شوید.

دستکاری رجیستری خطر دارد. قبل از تغییر، از منوی File گزینه Export را بزنید و از کلید ProfileList یک نسخه بگیرید. اگر این روش جواب نداد، ساخت یک حساب تازه و کپی کردن فایل‌ها از پوشه قدیمی راه مطمئن‌تری است.