نتیجه استخاره صفحه ۵۲۹: انجامش نده

آیات صفحه ۵۲۹

1. آیه انتخاب‌شده · ۵۴:۷جزء ۲۷

   خُشَّعًا أَبصٰرُهُم يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ كَأَنَّهُم جَرادٌ مُنتَشِرٌ

   با دیدگانِ فروافتاده [از وحشت] از گورها خارج می‌شوند؛ [حرکتشان به سوی دادگاه الهی، چنان است که] گویى ملخ‌هایی پراكنده‌اند.

2. ۵۴:۸جزء ۲۷

   مُهطِعينَ إِلَى الدّاعِ يَقولُ الكٰفِرونَ هٰذا يَومٌ عَسِرٌ

   [هراسناک] به سوى مُنادىِ [محشر] می‌شتابند و کافران مى‌گویند: «امروز، روز دشوارى است».

3. ۵۴:۹جزء ۲۷

   كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ فَكَذَّبوا عَبدَنا وَقالوا مَجنونٌ وَازدُجِرَ

   پیش از آنان، قوم نوح [نیز پیامبرشان را] تكذیب کردند و بندۀ ما را دروغگو خواندند و گفتند: «دیوانه است»؛ و او را سخت آزردند؛

4. ۵۴:۱۰جزء ۲۷

   فَدَعا رَبَّهُ أَنّى مَغلوبٌ فَانتَصِر

   تا آنجا که او پروردگارش را خواند [و گفت]: «من مغلوب شده‌ام؛ پس یاری‌ام فرما [و از آنان انتقام بگیر]».

5. ۵۴:۱۱جزء ۲۷

   فَفَتَحنا أَبوٰبَ السَّماءِ بِماءٍ مُنهَمِرٍ

   ما نیز درهاى آسمان را براى [ریزشِ] رگبارى سیل‌آسا گشودیم.

6. ۵۴:۱۲جزء ۲۷

   وَفَجَّرنَا الأَرضَ عُيونًا فَالتَقَى الماءُ عَلىٰ أَمرٍ قَد قُدِرَ

   و از زمین نیز چشمه‌ها جارى ساختیم و آبها [از زمین و آسمان] براى طوفانى كه مقدر شده بود، به هم پیوست.

7. ۵۴:۱۳جزء ۲۷

   وَحَمَلنٰهُ عَلىٰ ذاتِ أَلوٰحٍ وَدُسُرٍ

   و نوح را بر [كشتىِ] ساخته و پرداخته از تخته‌ها و میخ‌ها سوار كردیم

8. ۵۴:۱۴جزء ۲۷

   تَجرى بِأَعيُنِنا جَزاءً لِمَن كانَ كُفِرَ

   كه تحت نظر [و حفاظتِ] ما حركت مى‌كرد. این، پاداش كسى بود كه [قومش] او را انکار کرده بودند.

9. ۵۴:۱۵جزء ۲۷

   وَلَقَد تَرَكنٰها ءايَةً فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   ما آن [کیفر و نجات] را نشانه‌اى [از قدرتِ خود] بر جاى گذاشتیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

10. ۵۴:۱۶جزء ۲۷

    فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

    [بنگرید] که عذاب و هشدارهای من چگونه بود.

11. ۵۴:۱۷جزء ۲۷

    وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

    به راستی که قرآن را براى پند گرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

12. ۵۴:۱۸جزء ۲۷

    كَذَّبَت عادٌ فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

    قوم عاد [نیز پیامبرشان را] دروغگو پنداشتند؛ [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

13. ۵۴:۱۹جزء ۲۷

    إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم ريحًا صَرصَرًا فى يَومِ نَحسٍ مُستَمِرٍّ

    ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم.

14. ۵۴:۲۰جزء ۲۷

    تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ

    [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‌كَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.

15. ۵۴:۲۱جزء ۲۷

    فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

    [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

16. ۵۴:۲۲جزء ۲۷

    وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

    به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

17. ۵۴:۲۳جزء ۲۷

    كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ

    قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

18. ۵۴:۲۴جزء ۲۷

    فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا وٰحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ

    آنان گفتند: «آیا [سزاوار است] بشرى از میان خودمان را پیروى كنیم؟ در این صورت، در گمراهى و سردرگمى خواهیم بود.

19. ۵۴:۲۵جزء ۲۷

    أَءُلقِىَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ

    آیا از میان همۀ ما، تنها بر او وحی نازل شده است؟ [چنین نیست؛] بلکه او دروغگویی خودپسند است».

20. ۵۴:۲۶جزء ۲۷

    سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ

    فردا خواهند دانست که دروغگوی خودپسند کیست.

21. ۵۴:۲۷جزء ۲۷

    إِنّا مُرسِلُوا النّاقَةِ فِتنَةً لَهُم فَارتَقِبهُم وَاصطَبِر

    [به صالح گفتیم:] «براى آزمایشِ آنان، ماده‌شترى [را كه درخواست كرده‌اند، از دلِ کوه به سویشان] خواهیم فرستاد؛ پس مراقبِ رفتارشان باش و [بر آزارشان] شكیبایى كن.