آیه ۲۰ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۱۷ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پند گرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

2. ۵۴:۱۸ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت عادٌ فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   قوم عاد [نیز پیامبرشان را] دروغگو پنداشتند؛ [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

3. ۵۴:۱۹ صفحه ۵۲۹

   إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم ريحًا صَرصَرًا فى يَومِ نَحسٍ مُستَمِرٍّ

   ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم.

4. ۵۴:۲۰ صفحه ۵۲۹

   تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ

   [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‌كَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.

5. ۵۴:۲۱ صفحه ۵۲۹

   فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

6. ۵۴:۲۲ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

7. ۵۴:۲۳ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ

   قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.