آیه ۲۳ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۲۰ صفحه ۵۲۹

   تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ

   [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‌كَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.

2. ۵۴:۲۱ صفحه ۵۲۹

   فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

3. ۵۴:۲۲ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

4. ۵۴:۲۳ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ

   قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

5. ۵۴:۲۴ صفحه ۵۲۹

   فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا وٰحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ

   آنان گفتند: «آیا [سزاوار است] بشرى از میان خودمان را پیروى كنیم؟ در این صورت، در گمراهى و سردرگمى خواهیم بود.

6. ۵۴:۲۵ صفحه ۵۲۹

   أَءُلقِىَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ

   آیا از میان همۀ ما، تنها بر او وحی نازل شده است؟ [چنین نیست؛] بلکه او دروغگویی خودپسند است».

7. ۵۴:۲۶ صفحه ۵۲۹

   سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ

   فردا خواهند دانست که دروغگوی خودپسند کیست.