آیه ۲۴ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۲۱ صفحه ۵۲۹

   فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

2. ۵۴:۲۲ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پندگرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

3. ۵۴:۲۳ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ

   قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

4. ۵۴:۲۴ صفحه ۵۲۹

   فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا وٰحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ

   آنان گفتند: «آیا [سزاوار است] بشرى از میان خودمان را پیروى كنیم؟ در این صورت، در گمراهى و سردرگمى خواهیم بود.

5. ۵۴:۲۵ صفحه ۵۲۹

   أَءُلقِىَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ

   آیا از میان همۀ ما، تنها بر او وحی نازل شده است؟ [چنین نیست؛] بلکه او دروغگویی خودپسند است».

6. ۵۴:۲۶ صفحه ۵۲۹

   سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ

   فردا خواهند دانست که دروغگوی خودپسند کیست.

7. ۵۴:۲۷ صفحه ۵۲۹

   إِنّا مُرسِلُوا النّاقَةِ فِتنَةً لَهُم فَارتَقِبهُم وَاصطَبِر

   [به صالح گفتیم:] «براى آزمایشِ آنان، ماده‌شترى [را كه درخواست كرده‌اند، از دلِ کوه به سویشان] خواهیم فرستاد؛ پس مراقبِ رفتارشان باش و [بر آزارشان] شكیبایى كن.