آیه ۲۶ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۲۳ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ

   قوم ثمود [نیز] هشداردهندگان را دروغگو پنداشتند.

2. ۵۴:۲۴ صفحه ۵۲۹

   فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا وٰحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ

   آنان گفتند: «آیا [سزاوار است] بشرى از میان خودمان را پیروى كنیم؟ در این صورت، در گمراهى و سردرگمى خواهیم بود.

3. ۵۴:۲۵ صفحه ۵۲۹

   أَءُلقِىَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ

   آیا از میان همۀ ما، تنها بر او وحی نازل شده است؟ [چنین نیست؛] بلکه او دروغگویی خودپسند است».

4. ۵۴:۲۶ صفحه ۵۲۹

   سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ

   فردا خواهند دانست که دروغگوی خودپسند کیست.

5. ۵۴:۲۷ صفحه ۵۲۹

   إِنّا مُرسِلُوا النّاقَةِ فِتنَةً لَهُم فَارتَقِبهُم وَاصطَبِر

   [به صالح گفتیم:] «براى آزمایشِ آنان، ماده‌شترى [را كه درخواست كرده‌اند، از دلِ کوه به سویشان] خواهیم فرستاد؛ پس مراقبِ رفتارشان باش و [بر آزارشان] شكیبایى كن.

6. ۵۴:۲۸ صفحه ۵۳۰

   وَنَبِّئهُم أَنَّ الماءَ قِسمَةٌ بَينَهُم كُلُّ شِربٍ مُحتَضَرٌ

   و به آنان اعلام كن كه آب [چاه،] بین آنان [و آن ماده‌شتر] سهمیه‌بندی شده است و هر کس باید در نوبت خود حاضر شود».

7. ۵۴:۲۹ صفحه ۵۳۰

   فَنادَوا صاحِبَهُم فَتَعاطىٰ فَعَقَرَ

   ولى آنان همدستشان را ندا دادند؛ او نیز دست به كار شد و [شتر را] به قتل رساند.