آیه ۱۷ سوره قمر؛ متن، ترجمه و آیات اطراف

آیات نزدیک به این آیه

1. ۵۴:۱۴ صفحه ۵۲۹

   تَجرى بِأَعيُنِنا جَزاءً لِمَن كانَ كُفِرَ

   كه تحت نظر [و حفاظتِ] ما حركت مى‌كرد. این، پاداش كسى بود كه [قومش] او را انکار کرده بودند.

2. ۵۴:۱۵ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد تَرَكنٰها ءايَةً فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   ما آن [کیفر و نجات] را نشانه‌اى [از قدرتِ خود] بر جاى گذاشتیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

3. ۵۴:۱۶ صفحه ۵۲۹

   فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   [بنگرید] که عذاب و هشدارهای من چگونه بود.

4. ۵۴:۱۷ صفحه ۵۲۹

   وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ

   به راستی که قرآن را براى پند گرفتن آسان ساختیم؛ آیا پندپذیرى هست؟

5. ۵۴:۱۸ صفحه ۵۲۹

   كَذَّبَت عادٌ فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ

   قوم عاد [نیز پیامبرشان را] دروغگو پنداشتند؛ [ای اهل مکه، بنگرید که] عذاب و هشدار‌های من چگونه بود.

6. ۵۴:۱۹ صفحه ۵۲۹

   إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم ريحًا صَرصَرًا فى يَومِ نَحسٍ مُستَمِرٍّ

   ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم.

7. ۵۴:۲۰ صفحه ۵۲۹

   تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ

   [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‌كَنْد که گویى تنه‌های نخلِ ریشه‌كن‌شده بودند.