صفحه ۲۶۴ قرآن؛ متن و ترجمه همه آیات

آیات صفحه ۲۶۴

1. ۱۵:۳۲جزء ۱۴

   قالَ يٰإِبليسُ ما لَكَ أَلّا تَكونَ مَعَ السّٰجِدينَ

   [الله] فرمود: «ای ابلیس، چرا تو با سجده‌کنندگان [همراه] نیستی؟»

2. ۱۵:۳۳جزء ۱۴

   قالَ لَم أَكُن لِأَسجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقتَهُ مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ

   [ابلیس] گفت: «من آن نیستم که برای بشری که او را از گِلِ خشک [بازمانده] از لجنی بدبو آفریده‌ای سجده ‌کنم».

3. ۱۵:۳۴جزء ۱۴

   قالَ فَاخرُج مِنها فَإِنَّكَ رَجيمٌ

   [الله] فرمود: «از آنجا [= بهشت] بیرون شو [که] بی‌تردید، تو [از بارگاهِ ما] رانده‌شده‌ای.

4. ۱۵:۳۵جزء ۱۴

   وَإِنَّ عَلَيكَ اللَّعنَةَ إِلىٰ يَومِ الدّينِ

   و یقیناً تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود».

5. ۱۵:۳۶جزء ۱۴

   قالَ رَبِّ فَأَنظِرنى إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ

   [ابلیس] گفت: «پروردگارا، تا روزی ‌که [مردم] برانگیخته می‌شوند به من مهلت بده [و مرا نمیران]».

6. ۱۵:۳۷جزء ۱۴

   قالَ فَإِنَّكَ مِنَ المُنظَرينَ

   [الله] فرمود: «[برو که] یقیناً تو از مهلت‌یافتگانی،

7. ۱۵:۳۸جزء ۱۴

   إِلىٰ يَومِ الوَقتِ المَعلومِ

   تا روزِ آن وقتِ معلوم [که تمام مخلوقات با نفخۀ نخست می‌میرند]».

8. ۱۵:۳۹جزء ۱۴

   قالَ رَبِّ بِما أَغوَيتَنى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُم فِى الأَرضِ وَلَأُغوِيَنَّهُم أَجمَعينَ

   [او] گفت: «پروردگارا، به سببِ آنکه مرا گمراه ساختی، [من نیز] در زمین [بدی‌ها را] در نظرشان نیک جلوه می‌دهم و همۀ آنان را به گمراهی می‌کشانم؛

9. ۱۵:۴۰جزء ۱۴

   إِلّا عِبادَكَ مِنهُمُ المُخلَصينَ

   مگر بندگان خالصِ تو از [میان] آنان، [که هدایتشان کرده‌ای]».

10. ۱۵:۴۱جزء ۱۴

    قالَ هٰذا صِرٰطٌ عَلَىَّ مُستَقيمٌ

    [الله] فرمود: «این [اخلاص،] راه مستقیمی است [که به من می‌رسد].

11. ۱۵:۴۲جزء ۱۴

    إِنَّ عِبادى لَيسَ لَكَ عَلَيهِم سُلطٰنٌ إِلّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الغاوينَ

    یقیناً تو بر بندگانم تسلطی نداری، مگر [بر آن مشرکان و] گمراهانی که از تو پیروی می‌کنند.

12. ۱۵:۴۳جزء ۱۴

    وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوعِدُهُم أَجمَعينَ

    و بی‌تردید، دوزخ وعده‌گاه همۀ آنان است.

13. ۱۵:۴۴جزء ۱۴

    لَها سَبعَةُ أَبوٰبٍ لِكُلِّ بابٍ مِنهُم جُزءٌ مَقسومٌ

    [دوزخ] هفت در دارد [و] برای هر دری، گروهی از آنان تقسیم [و مشخص] شده‌اند».

14. ۱۵:۴۵جزء ۱۴

    إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ

    یقیناً پرهیزگاران در باغ‌ها[ی بهشت] و در [کنار] چشمه‌ها هستند.

15. ۱۵:۴۶جزء ۱۴

    ادخُلوها بِسَلٰمٍ ءامِنينَ

    [هنگام ورود به آنان گفته می‌شود:] «به سلامت و ایمنی به آن [باغ‌ها] وارد شوید».

16. ۱۵:۴۷جزء ۱۴

    وَنَزَعنا ما فى صُدورِهِم مِن غِلٍّ إِخوٰنًا عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰبِلينَ

    آنچه از کینه [و حسد که] در دل‌هایشان است برمی‌کنیم؛ برادرانه بر تخت‌ها مقابل یکدیگرند.

17. ۱۵:۴۸جزء ۱۴

    لا يَمَسُّهُم فيها نَصَبٌ وَما هُم مِنها بِمُخرَجينَ

    در آنجا نه رنجى به آنان مى‌رسد و نه از آنجا بیرون رانده مى‌شوند.

18. ۱۵:۴۹جزء ۱۴

    نَبِّئ عِبادى أَنّى أَنَا الغَفورُ الرَّحيمُ

    [ای پیامبر،] به بندگانم خبر بده که من آمرزندۀ مهربانم.

19. ۱۵:۵۰جزء ۱۴

    وَأَنَّ عَذابى هُوَ العَذابُ الأَليمُ

    و اینکه عذاب من، عذابی دردناک است.

20. ۱۵:۵۱جزء ۱۴

    وَنَبِّئهُم عَن ضَيفِ إِبرٰهيمَ

    و از مهمانان ابراهیم [نیز] به آنان خبر بده.