متن کامل غزل شمارهٔ ۹
- رونق عهد شباب است دگر بُستان را میرسد مژدهٔ گل بلبل خوشالحان را
- ای صبا گر به جوانان چمن باز رَسی خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را
- گر چنین جلوه کند مغبچهٔ بادهفروش خاکروبِ درِ میخانه کنم مژگان را
- ای که بر مه کشی از عَنبرِ سارا چوگان مضطربحال مگردان، من سرگردان را
- ترسم این قوم که بر دُردکشان میخندند در سر کار خرابات کنند ایمان را
- یار مردان خدا باش که در کشتی نوح هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را
- برو از خانهٔ گردون به در و نان مطلب کآن سیهکاسه در آخر بِکُشد مهمان را
- هر که را خوابگه آخر مشتی خاک است گو چه حاجت که به افلاک کشی ایوان را
- ماه کنعانی من! مسند مصر آنِ تو شد وقت آن است که بدرود کنی زندان را
- حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی دام تزویر مکن چون دگران قرآن را
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولرونق عهد شباب است دگر بُستان را
میرسد مژدهٔ گل بلبل خوشالحان را
مقطع؛ بیت پایانیحافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۵۹
- واژه یکتا
- ۱۱۵
- نویسه بدون فاصله
- ۵۰۶
- بلندترین مصراع
- ۳۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۲)، چمن (۱)، بلبل (۱)، سرو (۱)
باده (۱)، میخانه (۱)
خدا (۱)، حاجت (۱)
صبا (۱)
یار (۱)
مژگان (۱)
واژهنامه همین غزل
- صبا
- باد ملایم و خوش صبحگاهی.
- میخانه
- جای نوشیدن یا فروش شراب در کاربرد لغوی.
- خرابات
- در کاربرد لغوی، میخانه؛ واژهای پرتکرار در شعر عرفانی.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
