متن کامل غزل شمارهٔ ۸
- ساقیا برخیز و دَردِه جام را خاک بر سر کن غمِ ایّام را
- ساغرِ مِی بر کَفَم نِه تا ز بَر بَرکِشَم این دلقِ اَزرَقفام را
- گرچه بدنامیست نزد عاقلان ما نمیخواهیم ننگ و نام را
- باده دَردِه چند از این بادِ غرور خاک بر سر، نفسِ نافرجام را
- دودِ آهِ سینهٔ نالانِ من سوخت این افسردگانِ خام را
- محرمِ رازِ دلِ شیدایِ خود کس نمیبینم ز خاص و عام را
- با دلارامی مرا خاطر خوش است کز دلم یک باره بُرد آرام را
- ننگرد دیگر به سرو اندر چمن هرکه دید آن سروِ سیماندام را
- صبر کن حافظ به سختی روز و شب عاقبت روزی بیابی کام را
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولساقیا برخیز و دَردِه جام را
خاک بر سر کن غمِ ایّام را
مقطع؛ بیت پایانیصبر کن حافظ به سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۱۴
- واژه یکتا
- ۸۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۵۵
- بلندترین مصراع
- ۳۲ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۱)، جام (۱)، ساغر (۱)
چمن (۱)، سرو (۲)
باد (۱)
شب (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساغر
- جام شراب.
- دلق
- جامه وصلهدار درویشان.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۸ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
