متن کامل غزل شمارهٔ ۸۲
- آن تُرکِ پَری چِهره که دوش اَز بَرِ ما رَفت آیا چه خطا دید که اَز راهِ خطا رَفت؟
- تا رَفت مَرا اَز نَظَر آن چَشمِ جَهانبین کَس واقفِ ما نیست که اَز دیده چهها رَفت
- بَر شَمع نرفت اَز گُذرِ آتشِ دل، دوش آن دود که اَز سوزِ جِگر بَر سَر ما رَفت
- دور اَز رُخِ تو دَم به دَم از گوشهٔ چَشمَم سیلابِ سِرشک آمَد و طوفانِ بَلا رَفت
- از پای فُتادیم چو آمَد غَمِ هجران دَر دَرد بِمُردیم چو اَز دَست دَوا رَفت
- دل گفت وِصالَش به دُعا باز تَوان یافت عُمریست که عُمرَم همه دَر کارِ دُعا رَفت
- اِحرام چه بَندیم؟ چو آن قبله نه این جاست دَر سَعی چه کوشیم؟ چو از مَروه صَفا رَفت
- دی گفت طبیب اَز سَرِ حَسرت چو مَرا دید هِیهات که رَنجِ تو زِ قانونِ شَفا رَفت
- ای دوست به پُرسیدنِ حافظ قَدَمی نِه زان پیش که گویند که اَز دارِ فَنا رَفت
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولآن تُرکِ پَری چِهره که دوش اَز بَرِ ما رَفت
آیا چه خطا دید که اَز راهِ خطا رَفت؟
مقطع؛ بیت پایانیای دوست به پُرسیدنِ حافظ قَدَمی نِه
زان پیش که گویند که اَز دارِ فَنا رَفت
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۹
- مصراع
- ۱۸
- واژه
- ۱۵۵
- واژه یکتا
- ۹۶
- نویسه بدون فاصله
- ۴۵۰
- بلندترین مصراع
- ۴۳ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
چشم (۱)، دیده (۱)، سرشک (۱)
دعا (۲)
هجران (۱)
راه (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۸۲ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
