متن کامل غزل شمارهٔ ۲۷۶
- باغبان گر پنجروزی صحبتِ گل بایدش بر جفایِ خارِ هجران صبرِ بلبل بایدش
- ای دل اندر بندِ زلفش از پریشانی مَنال مرغِ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش
- رندِ عالمسوز را با مصلحتبینی چهکار کار مُلک است آن که تدبیر و تأمل بایدش
- تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
- با چُنین زلف و رُخَش بادا نظربازی حرام هر که روی یاسمین و جَعدِ سنبل بایدش
- نازها زان نرگسِ مستانهاش باید کشید این دلِ شوریده تا آن جَعد و کاکُل بایدش
- ساقیا در گردشِ ساغر تعلل تا به چند دور چون با عاشقان افتد تَسَلسُل بایدش
- کیست حافظ تا ننوشد باده بیآوازِ رود عاشقِ مسکین چرا چندین تجمل بایدش
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولباغبان گر پنجروزی صحبتِ گل بایدش
بر جفایِ خارِ هجران صبرِ بلبل بایدش
مقطع؛ بیت پایانیکیست حافظ تا ننوشد باده بیآوازِ رود
عاشقِ مسکین چرا چندین تجمل بایدش
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۵
- واژه یکتا
- ۹۸
- نویسه بدون فاصله
- ۴۳۶
- بلندترین مصراع
- ۳۹ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
گل (۱)، بلبل (۱)، نرگس (۱)
باده (۱)، ساغر (۱)
آواز (۱)
هجران (۱)
عاشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- رند
- در زبان کلاسیک، آزاداندیشی که به ظاهرسازی اعتنا ندارد.
- ساغر
- جام شراب.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۷۶ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
