متن کامل غزل شمارهٔ ۲۷۵
- صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش وین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخش
- طامات و شَطح در رَهِ آهنگِ چنگ نِه تسبیح و طَیلَسان به مِی و مِیگُسار بخش
- زُهدِ گران که شاهد و ساقی نمیخرند در حلقهٔ چمن به نسیمِ بهار بخش
- راهم شراب لعل زد ای میرِ عاشقان خونِ مرا به چاهِ زَنَخدانِ یار بخش
- یا رب به وقتِ گُل، گُنَهِ بنده عفو کن وین ماجرا به سروِ لبِ جویبار بخش
- ای آن که رَه به مشربِ مقصود بُردهای زین بحر، قطرهای به منِ خاکسار بخش
- شکرانه را که چشم تو رویِ بتان ندید ما را به عفو و لطفِ خداوندگار بخش
- ساقی چو شاه نوش کند بادهٔ صَبوح گو جامِ زر به حافظِ شب زنده دار بخش
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولصوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش
وین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخش
مقطع؛ بیت پایانیساقی چو شاه نوش کند بادهٔ صَبوح
گو جامِ زر به حافظِ شب زنده دار بخش
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۸
- مصراع
- ۱۶
- واژه
- ۱۲۶
- واژه یکتا
- ۸۹
- نویسه بدون فاصله
- ۳۸۷
- بلندترین مصراع
- ۳۸ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باده (۱)، شراب (۱)، ساقی (۲)، جام (۱)
زهد (۲)، صوفی (۱)
گل (۱)، چمن (۱)، سرو (۱)
چنگ (۱)
نسیم (۱)
یا رب (۱)
شاه (۱)
شب (۱)
یار (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
- ساقی (۲ بار)
- جامگردان و کسی که نوشیدنی در مجلس میگرداند.
- شاهد
- در فارسی کلاسیک، زیبارو یا محبوب؛ معنای دقیق با بافت بیت روشن میشود.
- زنخدان
- چانه؛ چاه زنخدان یعنی فرورفتگی چانه.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۲۷۵ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
