متن کامل غزل شمارهٔ ۵۷
- آن سیهچَرده که شیرینیِ عالَم با اوست چَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست
- گرچه شیریندَهَنان پادشهاناند ولی او سلیمانِ زمان است که خاتَم با اوست
- روی خوب است و کمالِ هنر و دامن پاک لاجَرَم، هِمَّتِ پاکانِ دو عالَم با اوست
- خالِ مُشْکین که بدان عارِضِ گَنْدُمگون است سِرِّ آن دانه که شُد رَهْزَنِ آدَم با اوست
- دلبرم، عَزْمِ سَفَر کَرْد خُدا را یاران چه کُنَم با دِلِ مجروح؟ که مَرْهَم با اوست
- با که این نکته توان گفت که آن سنگیندِل کُشْت ما را و دَمِ عیسیِ مَریم با اوست؟
- «حافظ» از مُعْتَقِدان است گرامی دارَش! زان که بخشایشِ بس روحِ مُکَرَّم با اوست
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولآن سیهچَرده که شیرینیِ عالَم با اوست
چَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست
مقطع؛ بیت پایانی«حافظ» از مُعْتَقِدان است گرامی دارَش!
زان که بخشایشِ بس روحِ مُکَرَّم با اوست
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۷
- مصراع
- ۱۴
- واژه
- ۱۱۱
- واژه یکتا
- ۷۷
- نویسه بدون فاصله
- ۳۶۴
- بلندترین مصراع
- ۴۶ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
خدا (۱)
سفر (۱)
چشم (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۵۷ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
