متن کامل غزل شمارهٔ ۳۹
- باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟ شمشادِ خانهپرورِ ما از که کمتر است؟
- ای نازنینپسر، تو چه مذهب گرفتهای؟ کِت خونِ ما حلالتر از شیرِ مادر است
- چون نقشِ غم ز دور بِبینی شراب خواه تشخیص کردهایم و مداوا مقرّر است
- از آستانِ پیرِ مغان، سر چرا کشیم؟ دولت در آن سرا و گشایش در آن در است
- یک قِصّه بیش نیست غمِ عشق، وین عجب کز هر زبان که میشنوم، نامکرّر است
- دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است
- شیراز و آبِ رکنی و این بادِ خوش نسیم عیبش مکن که خالِ رُخِ هفت کشور است
- فرق است از آبِ خِضر که ظُلمات جای او است تا آبِ ما که مَنبَعش الله اکبر است
- ما آبرویِ فقر و قناعت نمیبریم با پادشه بگوی که روزی مقدّر است
- حافظ چه طُرفه شاخ نباتیست کِلکِ تو کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شکّر است
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولباغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟
شمشادِ خانهپرورِ ما از که کمتر است؟
مقطع؛ بیت پایانیحافظ چه طُرفه شاخ نباتیست کِلکِ تو
کِش میوه دلپذیرتر از شهد و شکّر است
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۰
- مصراع
- ۲۰
- واژه
- ۱۶۴
- واژه یکتا
- ۱۱۴
- نویسه بدون فاصله
- ۵۰۱
- بلندترین مصراع
- ۴۰ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
باد (۱)، نسیم (۱)
شراب (۲)
باغ (۱)، سرو (۱)
حاجت (۱)
عشق (۱)
واژهنامه همین غزل
- پیر مغان
- پیر و پیشوای مغان؛ ترکیبی رایج در زبان غزل حافظ.
- مغان
- جمع مغ؛ روحانیان آیین زرتشتی در کاربرد تاریخی واژه.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۳۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
