متن کامل غزل شمارهٔ ۴۹
- روضهٔ خُلدِ برین خلوتِ درویشان است مایهٔ مُحتشمی، خدمتِ درویشان است
- گَنج عُزلت که طِلِسماتِ عجایب دارد فتحِ آن در نظرِ رحمتِ درویشان است
- قصرِ فردوس که رضوانش به دَربانی رفت مَنظَری از چمنِ نُزهَتِ درویشان است
- آن چه زر میشود از پرتو آن، قلبِ سیاه کیمیاییست که در صحبتِ درویشان است
- آن که پیشش بِنَهَد تاجِ تکبر، خورشید کبریاییست که در حِشمتِ درویشان است
- دولتی را که نباشد غم از آسیبِ زَوال بیتَکَلُف بشنو، دولتِ درویشان است
- خسروان، قبلهٔ حاجاتِ جهانند ولی سببش بندگیِ حضرتِ درویشان است
- رویِ مقصود که شاهان به دعا میطَلبند مَظهَرَش آینهٔ طَلعَتِ درویشان است
- از کران تا به کران، لشکر ظُلم است ولی از اَزَل تا به اَبَد، فرصتِ درویشان است
- ای توانگر مَفُروش این همه نِخوَت که تو را سر و زر در کَنَفِ همتِ درویشان است
- گنجِ قارون که فرو میشود از قَهر هنوز خوانده باشی که هم از غِیرتِ درویشان است
- حافظ ار آبِ حیاتِ اَزَلی میخواهی مَنبَعَش خاکِ درِ خلوتِ درویشان است
- من غلامِ نظرِ آصِفِ عهدم کو را صورتِ خواجگی و سیرتِ درویشان است
مطلع و مقطع غزل
مطلع؛ بیت اولروضهٔ خُلدِ برین خلوتِ درویشان است
مایهٔ مُحتشمی، خدمتِ درویشان است
مقطع؛ بیت پایانیمن غلامِ نظرِ آصِفِ عهدم کو را
صورتِ خواجگی و سیرتِ درویشان است
آمار دقیق همین متن
این عددها از متن بالا محاسبه شدهاند؛ نشانهگذاری و فاصلهها در شمارش واژهها یکدست شدهاند.
- بیت
- ۱۳
- مصراع
- ۲۶
- واژه
- ۱۸۰
- واژه یکتا
- ۱۱۴
- نویسه بدون فاصله
- ۶۵۴
- بلندترین مصراع
- ۴۱ نویسه
واژههای برجسته در همین غزل
گروهها فقط با تطبیق مستقیم واژهها ساخته شدهاند. حضور یک واژه، بهتنهایی معنای غزل یا نتیجه فال را مشخص نمیکند.
دعا (۱)
تاج (۱)
چمن (۱)
واژهنامه همین غزل
در این غزل واژهای از واژهنامه محدود صفحه پیدا نشد.
منبع متن
متن این صفحه از نسخه دیجیتال غزل شمارهٔ ۴۹ در گنجور خوانده شده است. شعر حافظ در مالکیت عمومی است؛ پیوند منبع برای مقایسه نسخه و ارجاع مستقیم کنار متن آمده است.
